• WEBSITE BANNER EDIT 2020 1.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 2.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 3.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 4.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 5.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 6.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 7.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 8.jpg

 

 

 

“ Is het witte paard nog altijd even wit ?” vroegen wij voor het binnengaan aan Jan Coppé, Pr-man bij “Het Witte Paard “ in Blankenberge.

De vraag was eigenlijk als grapje bedoeld, maar groot was onze fascination “ ( verbazing ) toen we, bij het openzwaaien van de deuren van 's lands oudste nog levende revuetempel, het antwoord te zien kregen.

“ Weg de houten lambrisering, weg de houten stoelen en tafels, weg het sfeertje van vroeger, weg de tijd van toen “ Het Witte Paard “ nog als “ Weissen Rössl “ fungeerde.

Het werd ons even zwart voor de ogen, en dat was in dit geval zelfs heel letterlijk te nemen.

Gitzwarte muren , plafonds en dito tafelkleedjes.

Er snel aan wennen is de boodschap.

De ingreep is drastisch, maar er is dan ook een spreekwoord dat zegt : “ Zachte heelmeesters maken stinkende wonden “.

Ann Fransen, partner van zaakvoerder Ben Van den Keybus legt in onderstaand interview "het hoe en waarom" van deze ommezwaai uit.

 

 

Aan het vast meubilair op het podium ( lees : de “cast “ ) wordt niet geraakt, en men is dat in de heel nabije toekomst ook niet van plan.

Zo krijgt u als presentatorenduo alweer Nele Goossens en Peter Thyssen te zien, en tekenen verder ook weer present : Daisy Thys, Dimitri Verhoeven, Sandrine, en Patrick Onzia.

Die laatste twee staan hier niet op de foto wegens optreden en verblijf in het buitenland.

De dame met de krullen Nanda Van De Vorle zat vorig jaar reeds als danseres in de zomershow, nu mag ze ook eens haar vocale kwaliteiten etaleren

Het live-orkest onder leiding van Patrick Desmedt is ook weer van de partij .

En Nathalie De Bruyn zorgt alweer voor de choreografie van het internationale ballet.

Meer info vind u hier : http://witte-paard.be/event/fascination-2017/ 

 

 

 De zomerrevue van “Het Witte Paard” presenteert traditiegetrouw ook enkele grote namen.

Een ervan is “ Eric Conley “ ( links ) die in zijn eentje “ The Barry White Experience “ vormt.

U weet dus wat u de komende zomer in de Vissersstraat te wachten staat.

Eric liet op de persconferentie al een heel klein stukje van zijn repertoire horen door Billy Joël's

Just the way you are “ te zingen, live en in de versie van Barry White uiteraard.

The Gibson Brothers waren hier zes jaar terug al eens te gast, en nu mogen Chris, Patrick en Alex Gibson alweer “Que sera mi vida “, “Cuba” (beide 1979) en “Non Stop Dance “ (1977) , hun megahits van weleer, op het publiek loslaten.

We zijn heel blij, en hopelijk u ook, dat Jan Van Dyke weer van de partij is.

Jan is top is zijn vak.

Wij kijken nu al uit naar de fratsen die hij de komende maanden op het podium van “Het Witte Paard “ zal uithalen.

In het onderstaand interview licht hij hierover al een tipje van de sluier.

Jan heeft de reputatie van perfectionist te zijn in alles wat hij doet.

Dat dit soms niet makkelijk is voor de mensen naast hem op de “Bühne” is eerder wel al eens gebleken.

“ Of een mens met de jaren niet wat zachter wordt ?“ wouden we van Jan weten.

Zijn antwoord hoort u onderaan in hetzelfde interview .

 

Fascination 2017 “ loopt van vrijdag 14 juli tot en met maandag 4 september.

Tickets kosten in cat 1 : 42 euro /in cat 2 :39 euro / in cat 3 : /37 euro

en zijn te bestellen via 050/41.11.00 of www.witte-paard.be

 

Voor wie naast een bezoek aan “Het Witte Paard” ook wil overnachten in de badstad Blankenberge kan terecht in één van de 3 viersterrenhotels ( Saint-Sauveur/Aazaert, Pantheon Palace ) die alle in handen zijn van de organisatie.

Vanaf 1 juli komt daar nog eentje bij : Hotel Moby Dick

Dat is de nieuwe naam voor het voormalige Moeder Lambic aan de Jules De Troozlaan 93 dat tegen dan volledig zal gerenoveerd zijn.

Verdere info op http://witte-paard.be/


Eind september laat “ Het Witte Paard “ zich alweer zadelen voor een nieuwe (dinner ) show

La Merveilleuse Revue “ , maar hierover later meer.

 

(willy van bouchaute)

(anne-marie couliez)

 

interview met Jan Van Dyke

 interview met Ann Fransen

 

 

 

 

Pinksteren is een mooie dag !

Vurig ook.

Het heet zelfs de dag van de vurige tongen.

Enfin, zo staat het toch in de bijbel.

Omdat we het op zo'n heilige dag niet gepast vinden onze tong uit te steken laten we dan maar onze pen het werk doen.

“Mega -Doe het Zelf- De Schacht” is één van de vele winkels die een plekje hebben aan de oude baan Gent-Antwerpen in Lochristi, en waar het elk jaar weer tijdens het Pinksterweekend op de koppen lopen is.

Als Ronny Deschacht opendeurt mag dat wel iets kosten.

Zo komen er traditiegetrouw wat artiesten optreden, die de baas dan uit eigen zak betaalt, en die zo door u gratis te bekijken zijn.

Eén van die artiesten die de hoogdag kwamen inkleuren was een dansgroep die een jaar terug op televisie een talentenjacht had gewonnen.

Gezien het talrijk opgekomen publiek, werd onze mening alweer gestaafd dat televisie nogal wat doet met een mens.

Omdat de groep op zichzelf toch geen gezicht wil plakken, plakken wij er hier dan ook geen naam op.

Of toch even, mysterieus verdoken in de titel.

Voor de deur afgezet, met veel poeha tot voor het podium gebracht, 1 keer hip, 1 keer hop en de schakelaar voor hooguit een kwartiertje op “repeat”.

Nog wat handtekeningen voor de “fans” ,en 6500 euro rijker terug de baan op.

“Il faut le faire!”

Veel gekker moet het niet worden.

De passage was zo kort dat we er zelfs geen foto van hebben.

Dat is dan weer goed voor Cisse van Café Sunset in Gent (foto links ) en nog wat schoon volk die zo de kans krijgen om even deze site binnen te glippen.

 

 

Het is een beetje de omgekeerde wereld.

De grootste artiesten staan tegenwoordig al eens vaker in het voorprogramma.

Zo ook hier, vandaag op Sinksen bij Deschacht.

Vincent, Charles en Wim zijn stuk voor stuk goeie zangers, en konden vandaag helemaal live en met voltallige band hun ding doen.

Vincent (Dinky Toys) en Charles ( The Magical Flying Thunderbirds) spelen daarnaast ook nog eens aardig gitaar, en de muziek die ze brengen zorgt altijd weer voor ambiance in de tent.

Ze noemen zich “ Soulbrother “ en dan mag je letterlijk nemen.

Heerlijk is het om de vriendschap tussen die gasten te zien.

Even verder aan de tent stond Kim ( Swoop ), zalig zwanger, haar ventje Wim (Soutaer) te bewonderen.

Ook dat was enig om aan te zien.

 

 

Tweede Pinksterdag .

De hemel stuurde deze keer niet de Heilige Geest, maar Lindsay naar de aarde.

In hotpants nog wel.

Dat kon niet anders dan vonken geven.

De mensen van de merchandising maken zich hier al klaar voor de storm.

20 euro voor wie vannacht zijn hoofd naast dat van Lindsay wil neervleien.

Voor Kris ( Bloemen ) , ook aanwezig en de wederhelft van Lindsay, is dat gratis.

De blondine en zus van Christoff was de enige vrouwelijke artieste dit jaar bij Mega Deschacht.

 

 

Waren er voor de enige vrouw op het podium al een heel pak toeschouwers komen opdagen, de rijen zouden straks nog dikker en dikker worden.

Zijn liveband stond er al, en binnen luttele ogenblikken zou ook hij de scène opklimmen.

Hij, dat is Niels Destadsbader.

28 nog maar, en nu al de rijzende ster aan het televisie-firmament.

Zanger,entertainer, presentator, acteur..

Net een succesvol album uit, en pas sinds vrijdag terug van de opnames voor de nieuwe “Kampioenenfilm” in Zuid-Afrika.

Het was al een 10-tal jaren geleden, van bij " Hit the Road",  dat we hem nog eens close hadden geïnterviewd, we waren dus benieuwd of al dat succes hem niet naar het hoofd zou zijn gestegen.

Maar zoals eigenlijk verwacht vonden we, na het ruime optreden en de heel lange handtekeningensessie, in de kleedkamer dezelfde joviale jongen van vroeger terug.

Dat belooft voor de “Zaffelaarse Belevenissen” op zondag 20 augustus 2017 waar ze hem ook te gast hebben.

(willy van bouchaute)

(foto's: ivan bracke)

 

KLIK HIER voor DE FOTO'S

 

interview met Niels Destadsbader

 

 

 

 

Het “MAD “ heeft pas sinds april dit jaar zijn deuren geopend en staat voor “ Mode And Design “

en gelukkig niet voor de voluit geschreven Engelse benaming.

Al ligt de bodem van het pleintje ervoor er toch een beetje bedenkelijk bij.

Dat zien we Philippe Close, Schepen van Toerisme van de Stad Brussel, hier zo denken.

Het “MAD” aan de Nieuwe Graanmarkt 10 in hartje Brussel speelt vandaag gastheer voor de verzamelde nationale pers om een evenement aan te kondigen dat de hoofdstad gedurende de ganse maand september nog wat meer in de spotlights zal zetten.

Het parcours van het “ Brussels Design Festival” breidt jaar na jaar uit, en dat willen ze hier toch even gezegd hebben.

En dat mag ook,  met meer dan 100 geplande design events in de stad.

Het volledige parcours vind u hier : www.designseptember.be 

 

 

Een van de highlights op “Brussels Design” is Nathalie Dewez.

De in Leuven geboren Nathalie is opgegroeid in Brussel en studeerde er aan de “Chambre Arts Visuels” af als interieurarchitecte.

Het laatste jaar van haar studies legde ze zich vooral toe op het ontwerpen van verlichting.

En dat bracht haar geen windeieren, want knappe Nathalie is momenteel top in de branche.

Op 20 september 2017 laat ze in het Flagey Center ( Place Sainte Croix ) zien waarom dat zo is.

In 2011 haalde ze in de hoofdstad de prestigieuze prijs van “ Designer van het jaar “ binnen.

Meer over Nathalie vind u op www.nathaliedewez.com

We zetten ons dinsdag op het binnenkoertje van het “MAD” even naast haar neer voor een korte babbel, en lieten ook Sophie Heymans van datzelfde “MAD” aan het woord.

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

interview met Sophie Heymans ( MAD ) en Nathalie Dewez ( Designer )

 

 

 

 

 

Woensdagmiddag in Lochristi.

De N70 is afgezet en alle verkeer is omgeleid.

De wagen van koersdirecteur Rob Discart blokkeert ter hoogte van de Burgemeester Vermeulenlaan de ganse weg, en niemand kan of mag nog door.

Zelfs het veelkoppige wielerpeloton niet,.

Dat staat inmiddels klaar om de eerste rit van de Baloise Belgium Tour-vroeger simpelweg “De Ronde van België”- aan te vatten.

Belgisch Kampioen Philippe Gilbert pronkt in zijn driekleur op de voorste rij en zal pas de eerste pedaalslag geven op het moment dat Rob Discart, naast koersdirecteur ook organisator ( Golazo ) van deze vijfdaagse rittenkoers, zijn rode vlag omhoog steekt en alweer met een ferme zwaai naar beneden haalt.

Tezelfdertijd zal Yves Deswaene, burgemeester van Lochristi, een pistool in de lucht steken, en een schot afvuren dat de helikopter, die u en de koers van boven uit in de gaten houdt, net op een haartje mist.

De renners zijn vertrokken, draaien in de bloemengemeente nog een toertje, en stevenen af op Knokke-Heist, waar ze enkele uren later op de Wandelaar na 179 kilometer de aankomstlijn zullen overschrijden.

 

 

 

Blikvanger bij de start in Lochristi was zonder twijfel Philippe Gilbert.

Sinds hij onder de hoede van Patrick Lefevere ( er niet bij in Lochristi ) functioneert, ziet de Belgische kampioen er meer dan gelukkig uit.

Edward Theuns ( tweede foto van links ) was zonder zijn Lien (Crapoen) naar de bloemengemeente afgezakt, maar Lien ging hem in Knokke na zijn valpartij wel troosten.

Wegens niet in zijn thuisland bij de Giro ( die hij 13 jaar geleden won ) aan de slag, stond Damiano Cunego ( midden ) dan maar in Lochristi op het startpodium.

Hoewel hun respectievelijke ploegen dit jaar niet present tekenen op de Baloise Belgium Tour, kunnen onder andere Jan Bakelants en Oliver Naesen dank zij de primeur “ Team Belgium “ hier in lichtblauwe shirt van van de Koninklijke Belgische Wielrijdersbond (KBWB) rondrijden.  

 

 

Michel Wuyts heeft hier nog geen flauw vermoeden dat hij op dit moment de latere winnaar van de dag aan het interviewen is. Bryan Coquard mag er dan wel niet uitzien als een spurter, hij is het wel.

De Fransman haalde het in Knokke in een, door een valpartij ontsierde, massasprint van onder andere Jens Debusschere, ook al een gast met snelle benen.

Opvallend ook het aantal veldrijders dat hier aan de start verschijnt, met op de foto van links naar rechts, Tom Meeusen, Mathieu van der Poel en Wout Van Aert.

 

 foto rechts : credits anne-marie couliez

 

Een start van een wielerwedstrijd van dit niveau is een hoogdag voor de gemeente.

Zeker op een dag als vandaag waarbij de weergoden de wielergoden met al hun warmte omarmen.

Top terrasjesweer, dus blije gezichten bij de horecamensen;

Bij Hotel Restaurant B (het vroegere Hotel Restaurant Begonia) konden ze zich zelfs verheugen op het bezoek van Jean-Marie ( Pfaff ), hier op de foto samen met zaakvoerder Sven Nijns ( voor u rechts van Jean-Marie) en Sam Lietaert ( directeur jeugdopleidng KV.Oostende ).

Daar weten ze hoe ze hun klanten in stijl moeten ontvangen.

Een dag eerder bij de voorstelling van de ploegen vond er even verderop in een grote tent ook al een VIP-gebeuren plaats.

Hostess Sarah ( Goossens, links op de rechtse foto ), zeven jaar geleden nog finaliste bij Mrs.Globe Belgium, ontving ook daar met de glimlach de genodigden.

In de late namiddag werd de N70 weer vrij gegeven voor alle normale verkeer.

Nu, 1 dag later en 20.000 euro lichter gaat de bloemengemeente weer haar gewone gang.

(willy van bouchaute)

(foto's : ivan bracke)

 

Klik HIER voor DE FOTO'S

SFEERBEELD -video

 

 

 

De binnentuin (atrium ) van het “ Abbazia di San Gregorio “ , Dorsoduro nr.172, is van onmetelijke schoonheid.

Abbazia” betekent “abdij”, dus we weten meteen dat we ons hier in een oud klooster bevinden.

De kloosterpoort naar het “ Canale Grande “ gaat stipt om 17 uur open, en de steiger is klaar om de genodigden die over water naar de opening van Jan Fabres “ Glass and Bone Sculptures 1977-2017 “ tentoonstelling komen, te ontvangen.

De kunstenaar zal er zelf ook zijn, we zullen hem dus kunnen interviewen.

We doen dat centraal in het atrium, net op de plaats waar zijn, speciaal voor de Biënnale ontworpen, scarabee in gifgroen alle aandacht trekt.

 

 

Ook deze doodskoppen ( foto's links ) in glas en dierlijke botten - er zijn er 16 in totaal- zijn speciaal voor de Biënnale ontworpen.

De andere tentoongestelde werken zijn een verzameling van de afgelopen veertig jaar.

 

 

Dat Jan Fabre de controverse niet schuwt is intussen een statement.

Deze combinatie van dierenskeletten en glas uit Murano ( foto links ) is gedurfd, maar wel knap gedaan.

Ook de boot is samengesteld uit botten van mensen en dieren.

Waar hij die botten vandaan haalt vertelt hij ons in het interview onderaan.

Fabre is er zelfs in geslaagd om uit kleine stukjes bot een fallus en vagina te construeren, die hij dan op hun beurt door scherpe glasscherven laat omringen.

Wegens te pijnlijk onthouden we u hier de afbeelding.

 

 

Zeg ma, wilde nu wa weten, diene scarabee van Jan Fabre é zuust dezelfde kleur

als meinen rok “.

Je zou voor minder het thuisfront bellen.

Jan Fabre, dat is altijd een beetje rock & roll.

Geen dresscode op de uitnodiging, dus alles mag best wel een beetje meer “casual”.

Sommigen halen dan ook maar hun meest hippe outfits uit hun kleerkast.

Thuis dan, want in de “ abbazia “ hier hebben ze geen kleerkast.

Tenzij Benoit (tweede foto van rechts ) , maar die hebben de mensen van Guy Pieters zelf meegebracht.

En Jan Fabre?

Die vindt het allemaal prima zo.

 

 

Op het galadiner vanavond, aangeboden door Linda & Guy Pieters in het vijfsterrenhotel “Exelcior” op Lido oogt alles wat chiquer, maar eens de “castelmagno cheese”, de “risotto with mushrooms, de “vealmignon with endive” en “de tarte tartin” zijn geserveerd, en intussen de “ Cavalchina” en “ Marco Felluga” zijn doorgespoeld, barst ook hier het feest los.

Linda en Guy openen de dans en de toon is meteen gezet.

De party zal nog duren tot drie uur in de morgen.

Wij zoeken ietsje eerder ons bed op, want wij vliegen morgen terug naar de “ heimat”.

Met een valies gevuld met mooie herinneringen en schijfjes vol met foto's en beeldmateriaal.

Die hebben we hier nu voor u zichtbaar gemaakt.

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

Klik HIER voor DE FOTO'S ( Glass and Stones Sculptures/Jan Fabre )

Klik HIER voor DE FOTO'S ( Galadiner Guy & Linda Pieters )

 

interview met Jan Fabre

 

 

 

 

Donderdagmorgen 11 mei , ietsje voor 10.

De Vaporetto line 1 zet ons af bij Sant'Angelo, terwijl we beter met line 2 bij San Samuele waren afgestapt.

Maar Venetië is eigenlijk perfect te voet te doen zodat we na 5 minuutjes lopen -zei het net ietsje te laat- toch bij “ Palazzo Grassi “ arriveren.

Waar Karen, die andere rechterhand van Guy Pieters, ons geduldig staat op te wachten.

De “pancarte” boven de ingang oogt indrukwekkend, maar wat we binnen te zien krijgen grenst aan het onwaarschijnlijke.

En dat schijnt, de titel “ Treasures from the Wreck of the Unbelievable” in acht genomen , ook de bedoeling te zijn.

 

 

Kunstenaar Damien Hirst is wereldtop.

U moet de naam maar eens “googlen” en u zal merken dat daar geen letter is van gelogen.

We worden van bij de ingang al omver geblazen door een kolossaal beeld in brons van zomaar liefst 18 meter hoog.

De “ Demon with Bowl “ is zelfs niet in één beeld te vatten.

We kozen voor de gulden middenweg.

Ook bronzen beelden willen wel eens van hun beste kant gezien worden.

Hirts maakt er een hobby van om zijn beelden eerst in zee te gooien, en ze pas nadat ze door allerlei fossielen en ander diepzeemateriaal zijn aangevreten, weer naar de oppervlakte te halen.

Er lopen er niet zoveel rond met een knie als deze hierboven.

Even verderop in een ander paleis “ Punto Della Dogana “ is de exhibitie

Treasures from the Wreck of the Unbelievable Part 2 ” te zien.

Daar, en ook op de foto's hieronder, ziet u hoe duikers dit klusje klaren.

 

 

 

Delphine ( Boëll ) had ons eerder dit jaar al uitgenodigd op haar eigen tentoonstelling in Ukkel, maar door tijdsgebrek zijn we daar nog niet geraakt.

Goed dus dat we haar en haar echtgenoot Jim hier in Venetië in één van de 19 zalen van het “ Punta delle Dogana” ontmoeten.

 

 

De zeeflora en fauna is niet te onderschatten, en (foto links) lang niet altijd definieerbaar.

De “ Five Grecian Nudes “ zijn dat wel.

Die zijn van de hand van de Griekse schilder Zeuxis, en moeten allen Helena voorstellen.

Daar had hij ooit een beeld van, maar was dat kwijtgespeeld.

 

 

Even verder staan er nog drie “nudes”.

Zegt dit model u iets? “ vroeg de Italiaanse gids in vloeiender Frans dan dat van Macron.

Het antwoord staat achteraan in de lende, net boven de bips.

Volgens de legende fungeerden deze beelden als model voor de eerste op de markt gebrachte barbiepoppen (1959 ).

Mattel moest ervoor naar China.

Nu komen de Chinezen naar ons.

Zelfs naar Venetië!

De helft van Venetië is al in Chinese handen, zal Andrea ons daags nadien zeggen.

Andrea heeft een souvenirkraampje vlakbij het “ Canale Grande “ en hij kan het weten.

 

We banen ons een weg doorheen een massa Chinezen, die een gesloten paraplu achternalopen. Die moeten ze volgen, want daaronder huist een gids die hen door gans Venetië zal leiden.

Wij doen het zonder, volgen gewoon Guy Pieters, en bewegen ons naar het

Abazzia di San Gregorio” waar ons Jan Fabre en zijn “ Glass and Bone Sculptures 1977- 2017 “ wachten.

Geen haast , de deuren gaan er pas om 17 uur open.

We zien er u terug in de volgende reportage.

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

Klik HIER voor DE FOTO's

 

 

 

Als kunstenaar je ei kwijtraken op de Biënnale van Venetië is niet evident, en al zeker niet in kunstpaleizen als het “ Palazzo Franchetti “ aan het “ Canale Grande”, waar nu het “ Istituto Veneto di Scienze, Lettere ed Arti “gevestigd is.

Outside de eigenlijke Biënnale gelegen, maar wel één van de “highlights”.

Dat Koen Vanmechelen , na 28 jaar aanwezigheid in Venetië waarvan 5 op de Biënnale, nu in de tuin van dit historische gebouw zijn werk mag tentoonstellen is uniek, en grotendeels te danken aan de inzet en support van kunstmaecenas Guy Pieters.

Dat wij er mochten bij zijn op de “ cocktail-vernissage “ ook.

 

 

Het is woensdagavond 10 mei en de avond valt stilaan over de feeërieke Dogenstad.

Guy ontvangst zijn gasten in volle grandeur, maar neemt toch nog even de tijd om samen met zijn poulain voor de lens van onze fotografe te poseren.

Even later kunnen we de Latemnaar zelfs kort voor onze microfoon halen, en ook de kunstenaar zelf zal voor diezelfde microfoon wat meer uitleg geven over “ Protected Paradise ( Project for Venice ) “, het werk van hem dat hierboven staat afgebeeld, en dat wegens zijn omvang maar beter buiten dan binnen werd neergepoot.

Het werkwoord “neerpoten” past hier perfect in het plaatje : het ei ( het zijn er twee ) en de kippenpoot.”

Van waar die passie van Koen Vanmechelen voor dit gevogelte?

U hoort het in onderstaand interview.

 

 

Ook Linda Pieters in knalgeel vestje - Guy noemt haar steevast zijn muze- ontvangt de genodigden in stijl.

De meesten worden per taxiboot over het “ Canale Grande “ tot aan de privé steiger van het “ Palazzo Franchetti “ gebracht.

Op de linkse foto ziet u de houten brug die beide oevers overkapt, met de aan de voet de "Accademia" halte van de Vaporetto, de waterboot die de toeristen langs het kanaal vaart.

Onze lijnbus zeg maar.

In een aparte reportage later laten we u weten hoe dat in zijn werk gaat.

 

 

Mevrouw Vanmechelen ( in witte rok ) controleert nog even of het bovenste ei van haar mans kunstwerk nog intact is.

Isabeau probeert dat ook, maar heeft als rechterhand van Guy Pieters, vanavond nog wat anders aan zijn hoofd.

Zorgen dat de stem van zijn werkgever er goed doorkomt als die Adriano Berengo aan de aanwezige genodigden wil voorstellen, bijvoorbeeld.

Berengo is één van de curatoren van de tentoonstelling “ Glasstress 2017”, waarvan Koen Vanmechelens “ Protected Paradise “, in marmer en glas, het kroonjuweel is.

Intussen heeft de blonde dame rechts alleen maar oog voor onze camera.

Camera waar een schijfje inzit van 32 Gb.

En maar goed ook want morgen wacht ons nog “ Treasures from the WRECK of the Unbelievable 1 en 2” van Damien Hirst en “ Glass and Bone Sculptures 1977-2017” van Jan Fabre.

En, niet te vergeten het gala dinner en party aangeboden door Guy & Linda Pieters in het prestigieuze vijfsterrenhotel “ Excelsior “ op het eiland “Lido”.

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

Klik HIER voor DE FOTO'S

 

Sfeerbeeld Cocktail Koen Vanmechelen en interviews met Koen Vanmechelen en Guy Pieters

 

 

 

 

Foto : André Buysse

Terwijl graaf Renaud – ik ga niet kijken- op het podium de prijsuitreiking regisseert, gaat Erlend ( Hamerlijnck ) op de knie voor gravin Valerie.

Niet dat er plots vlindertjes in zijn buik waren geslopen, maar gewoon omdat hij, zelfs in de verre omgeving, geen enkel stoeltje meer vrij vond.

Zo druk was het zaterdag in het “Park van Beervelde”.

Over de drie dagen bekeken, zakten bijna 21.600 mensen af naar de Tuindagen.

De 57-ste editie, gebouwd rond het thema “vlindertjes”, was alweer een reuze succes.

 

 Foto : André Buysse

Zo fier graaf Renaud met het verloop van zijn tuindagen is , zo blij is Rit Vangeel met haar gieter.

Dat was de prijs verbonden aan de titel “ Tuinpersoonlijkheid van het jaar 2017”.

De Botanische jury zou aansluitend nog 10 eretekens uitreiken aan standhouders die zich hadden onderscheiden door nieuwigheden of uitzonderlijke prestaties, waarna een Damesjury haar rozetten ( gouden, zilveren en bronzen ) zou overhandigen aan de standhouders die hun stand het meest sfeervol inrichtten en het dichtst bij het thema aanleunden.

 

Foto : André Buysse 

Free Souffriau mag zich sinds ze getrouwd is met Miguel Wiels ook “ Beerveldenaar” noemen.

Van hun stekje tot het park is het trouwens hooguit 5 minuutjes lopen.

Een bezoekje aan de tuindagen is dan nogal wiedes.

Voor Frank Süpplie-Van der Hoff van de Stichting Epric ligt dat wel even anders.

De Nederlander uit Huissen heeft een boek geschreven over “ Vlinders in België ”,

(www.epric.org) met op de kaft het logo van het “ Park van Beervelde “.

Het boek wordt uitgegeven in een beperkte oplage van 200 stuks, waarvan het eerste exemplaar op het nachtkastje van koningin Mathilde ligt.

Het hoeveelste exemplaar wij hebben weten we niet.

Ons nachtkastje ligt trouwens toch al vol met boeken van o.a. Dina Deferme ( Magie van een tuin ), Tinneke Provoost ( De Mooiste Grassen voor de Tuin ) en Danny Dewinter & Katrien Maes ( Confituur van Jam Jam ) allemaal uitgegeven bij Lannoo en speciaal door de uitgever naar Beervelde gebracht.

We gaan die binnenkort eens recenseren.

De boeken uiteraard.

( willy van bouchaute )

 

Klik HIER voor DE FOTO'S ( André Buysse )

Klik HIER voor DE FOTO'S ( Ivan Bracke )

 

 

Het interview is net afgelopen.

Eveline (Cours) heeft de microfoon losgekoppeld en de hoofdtelefoon afgezet.

Waarom zouden we de graaf niet eens door haar laten interviewen, dachten we zo.

Ze was er nu toch, naar aanleiding van de fotoshoot die we haar na haar deelname aan de “Miss Wellness”-verkiezing hadden beloofd.

We wisten quasi zeker dat graaf Renaud zou gecharmeerd zijn door haar spontaniteit en jeugdig enthousiasme.

Het interview was Evelines vuurdoop maar het sloeg direct aan.

Beter dan haar auto, waarvan de accu het deze morgen liet afweten.

Wat vraag je zoal aan een graaf die een week voor zijn tuindagen- de mooiste van het land- staat?

U hoort en ziet het onderaan.

De graaf is met zijn gedachten al volop bij het thema van zijn tuindagen, vlindertjes, en speurt hier nu al de horizon af naar het eerste exemplaar.

Het komend weekend zullen dat meer dan 15.000 mensen samen met hem doen.

 

 

 

Van vrijdag 12 tot en met zondag 14 mei 2017 telkens van 10 tot 18 uur, stelt Graaf Renaud de Kerchove de Denterghem zijn prachtige domein wagenwijd open voor de bezoekers aan zijn halfjaarlijkse tuindagen.

Zeker nu in de lente ziet het “ Park van Beervelde “ er waanzinnig mooi uit.

En die pracht wordt nog uitvergroot door het enthousiasme van zo'n 220 selectief uitgekozen exposanten die hun best doen om het thema extra in de verf te zetten.

Hier ziet u hoe ze dat doen : http://www.parkvanbeervelde.be/nl/de_tuindagen

Tickets via deze link : https://shop.parkvanbeervelde.be/registration/event/tuindagen57

(willy van bouchaute)

(foto's: ivan bracke)

 

interview graaf Renaud de Kerchove ( door Eveline Cours )

 

 

De finaleshow startte met een paar minuutjes vertraging.

Die kwamen er alleen omdat ene Tom uitgerekend vandaag en op dit podium nog gauw zijn Angelique een huwelijksaanzoek wou doen.

U weet hoe dat gaat, op het laatste moment nog snel je tekst een beetje inoefenen, dat terwijl de plaats van gebeuren ook nog eens een extra poetsbeurt verdient.

Want Tom wou zijn bede absoluut met één knie op dit heilige podiumhout van de “Salons Mantovani “ doen.

Waar Oudenaardse grond allemaal goed voor is.

Nadat presentatrice Cynthia Reekmans - intussen al tot het vaste meubilair van deze verkiezing behorend- met enige moeite het toekomstige bruidspaar van het podium had gekregen, konden de dames aan hun finaleshow beginnen.

Dave Ghysels heeft hen dan al eerder uitgelegd hoe ze dat moeten doen.

Dave is immers de choreograaf van dienst en houdt zo vanavond alle 19 dames piekfijn bij de les.

Daisy De Cooman probeert datzelfde als styliste achter de schermen te doen.

Vooral Eveline ( Cours ) en July ( Nijs ) bewijzen bij de openingsscène dat zoiets zijn vruchten afwerpt.

Spontaniteit en elegantie troef bij beide dames.

 

Omdat de jury daar vanavond geen zin in heeft, stelt Cynthia dan maar de vragen.

Hiermee zijn we meteen aan het volgend onderdeel toe.

Geen quiz, alleen maar gewone vragen, gebaseerd op het dagelijkse en toekomstige leven van de kandidaten.

Zelfs bij gewone vragen komt een mens soms nogal wat te weten.

Dat Laura ( De Smaele ) graag massages geeft bijvoorbeeld.

In zoiets lijkt Samantha ( Geukens ) op dit moment dan weer wat minder zin te hebben.

Zwanger zijn doet iets met je libido”, weten we uit de vakliteratuur.

U staat met twee op het podium“, zei Cynthia tegen Samantha.

Goed dat ze het zei, want wij hadden het nog niet zo direct door.

Omdat vragenrondes nogal vermoeiend kunnen zijn, werd na het leegvragen van de negende kandidate al meteen een pauze ingelast.

En pauzes zijn er om opgevuld te worden.

Niemand beter om pauzes op te vullen dan “Soulbrother”.

Zonder meervoud “s”, zelfs al zijn de heren meestal met drie.

Vanavond echter met twee, want Wim is er niet bij.

Wim, dat is Wim Soutaer.

En Wim Soutaer is ook het lief van Kim.

En Kim, dat is Kim Ghyselinck.

Die zingt echter bij “Swoop” en niet bij “ Soulbrother.

Maar we hadden het over Wim.

En omdat die er niet is, moeten Vincent ( Goeminne ) en Charles ( Van Domburg ) het vanavond alleen rooien.

Vincent zingt eigenlijk bij “The Dinky Toys” en Charles bij The Magical Flying Thunderbirds”, maar vanavond zijn ze dus “ Soulbrother “.

Beide heren zingen een half uurtje uit volle borst, en net niet alle pannen van het dak.

Ze moeten nog een paar van die pannen laten liggen, want ze komen straks nog eens terug.

 

 

Er is vanavond ook een jury die haar zegje mag doen.

Slechts over 40 procent van de punten weliswaar, want de overige 60 zijn al in de aanloop naar deze finale door de organisatie en aanverwanten toebedeeld.

Hoofd van de jury is, intussen ook al gewoontegetrouw en met sjaaltje, Davy Brocatus.

Of dat sjaaltje uit de boetiek kwam van Chris Janssens, hier naast hem en ook in de jury, hebben we niet nagecheckt.

De finalisten op het podium defileerden wel in haar nieuwste creaties.

En die zijn best 'chic” en zelfs voor ietwat “volslankere” dames, zoals Kim ( Van Rossem ) hier uitgebreid en diep uitgesneden laat zien.

 

 

Het was goed weer in Turkije toen de meisjes er op reis waren.

Dat weten we uit het filmpje dat we na de modeshow te zien kregen.

Zo hadden ze ginds al een beetje het badpakkendefilé kunnen oefenen, het onderdeel dat er nu zat aan te komen.

Dat het er aan kwam weten we omdat alle fotografen nu richting podium spurten.

Zo'n badpakkendefilé kan ook wel eens wat verborgenheden prijsgeven.

Die anders het buitenlicht niet zien en gesitueerd zijn op plekken waar de doorsnee burger ze niet verwacht, en al zeker niet bij Miss Wellness Beauty finalisten..

Zo iets zagen we tot nu alleen maar bij verkiezingen als Miss Tattoo, ooit geëtaleerd in de rechtse bol van het Atomium.

Als je tattoos laat zetten, maak je er best wat werk van” moet kandidate met het nummer 13, Daphne Lenaerts, wiens beide dijen er uitgebreid moesten aan geloven, gedacht hebben.

Dat is nog eens wat anders dan het vlindertje, dat voorzichtig bovenaan uit het slipje van Stephanie Voeten ( met het nummer 7 ) komt piepen.

Pff, vlindertjes.

Deze zomer zit gans onzen hof er vol van.

 

tweede foto van rechts : copyright luc colman

 

Nadat Charles en Vincent de rest van de pannen van het dak hadden gezongen, was het tijd voor de proclamatie.

We kennen het woord nog uit onze schooltijd.

Tijd om je rapport op te halen en hopen dat je de beste van de klas bent.

Of ten minste toch één van de besten.

En het moment voor je naaste omgeving om kreten van vreugde te aanhoren of om traantjes te zien wegpinken.

Bij de besten van de klas, althans volgens de jury en bij uitbreiding de organisatie, waren vanavond July (Nijs, tweede eredame), Laura ( De Smaele, eerste eredame ) en Jody ( De Rycke, de nieuwe Miss Wellness 2017 ).

Diep achteraan op het podium net voor het laatste gordijn was er applaus voor de drie besten van de klas, ook van Eveline ( Cours ).

Eveline, die helemaal uit de prijzen viel, ondanks het schitterend parcours dat ze vanavond aflegde.

Voor ons al van bij de eerste stappen op het podium scorend door gewoon helemaal zichzelf te zijn. Jonge en knappe Eveline werkte dan ook nog eens beide defilés af alsof ze nooit eerder iets anders had gedaan.

Ze hebben er ooit bij Miss België ook zo eentje laten lopen, en daar hebben ze nu nog altijd spijt van. Enfin, dat denken we toch.

Er vloeiden traantjes achteraf, maar Eveline mocht van ons met opgeheven hoofd het podium verlaten.

Op dezelfde manier waarop ze vanavond haar entree maakte ( foto rechts ).

 

We schreven het eerder al in onze reportage over de persvoorstelling van deze verkiezing:

Miss Wellness Beauty is helemaal terug.

De finaleavond zat prima in mekaar, de catering was top, en het erepodium ook.

Wat dat erepodium te vertellen heeft hoort u in onderstaande interviews, onder toeziend oog van organisator Patrick Matthys en choreograaf Dave Ghysels die , nu ze er toch waren, ook hun zegje mochten doen.

Datzelfde geldt ook voor Vincent en Charles, die zelfs op dat late uur niet uitgezongen raken.

A thing of ( Miss Wellness ) beauty is a joy forever “ ( John Keats,1818 )

(willy van bouchaute)

(foto's : ivan bracke)

 

KLIK HIER voor DE FOTO'S

 

sfeerbeeld en interviews