• WEBSITE BANNER EDIT 2020 1.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 2.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 3.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 4.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 5.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 6.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 7.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 8.jpg

 

 

Om het Sportpaleis in Antwerpen quasi volledig te laten vollopen moet je straffe papieren hebben.

Wel, Koen Huygebaert van Vzw.Nekka heeft die.

Dat hij ons gisteren in de coulissen toefluisterde dat dit weleens de laatste editie van zijn “ Houden van... Griffelrock” hier aan de Schijnpoortweg zou kunnen zijn, kunnen we dus moeilijk geloven.

9000 mensen immers vulden gisterenmiddag het immense complex.

Presentator van dienst Luc Appermont sprak zelfs van 10.000.

Omdat de provincie Antwerpen het initiatief mede ondersteunt hield de organisatie de entreeprijs bewust laag.

9 euro voor een middagvullend programma met zomaar liefst 14 artiesten en dan nog eens begeleid door een live orkest, waar vind je dat nog.

Zelfs gedeputeerde van de provincie Antwerpen Peter Bellens was fier om dat hier op het podium aan het publiek te kunnen benadrukken.

En de artiesten die hier vanmiddag stonden waren ook al niet de minste.

De meesten, op een paar uitzonderingen na, al met een behoorlijk stuk levenservaring achter zich.

Of ze ooit zelf nog met een griffel een lei hebben vol gekrast, daar zijn we niet zo zeker van, maar ze zullen beide attributen beslist nog wel hebben gekend.

Marc Dex mocht als eerste het podium op.

En meteen werd duidelijk waar dochter Barbara, die in het publiek zat, haar zangtalenten vandaan heeft. Dex pakte met zijn warme stem en zijn “O clown“ en “Palma de Mallorca” al meteen de ganse zaal in.

Dan was het de beurt aan De Melando's om te schitteren.

Het accordeonduo bracht 3 nummers mee naar Merksem : “Alte Kameraden“, “Een medley met Weense Walsen” en “Circus Renz“.

Om dat laatste nummer deftig live te kunnen brengen moet je al tot de besten behoren, en Frank en echtgenote Chris zijn daar al lang bij.

Frank zou enkele minuten later nog voor een pakkend moment zorgen.

 

 

Lissa Lewis is een knappe verschijning.

Je moet al behoorlijk wat stof in de ogen hebben om dat niet te zien.

We kennen haar al een tijdje, want rijzige Lissa heeft al een indrukwekkend palmares bij elkaar gezongen. Met als beloning : de Radio 2 Zomertrofee als “Beste Doorbraak” (2015), een nominatie voor een Mia in de categorie “Vlaams Populair” en een optreden voor het Nederlandse koningspaar. In maart volgend jaar staat ze ook nog eens op het Schlagerfestival in Hasselt.

Het Sportpaleis kent ze al een beetje want vier jaar terug stond ze hier ook al, voor dezelfde organisatoren nota bene, die toen al in haar talent geloofden.

Lissa start vanmiddag niet met haar hit “Gouden Glimlach”zoals in het programmaboekje aangegeven, maar met “Droomland”.

En dat heeft zo zijn reden, want halverwege het lied tijdens een muzikaal intermezzo krijgt het publiek dit te horen... “ Dames en heren..... mijn vader ! “.

Waarop het eerste echt pakkend moment van de middag er aan komt.

Vader Frank Messeure bewijst hier naast een prima accordeonist ook nog eens een begenadigd zanger te zijn.

Het duetje met dochterlief is om de duimen van af te likken.

We hebben het voor u onderaan deze reportage in een video gegoten.

Na het overdonderend applaus dat hierop volgt brengt Lissa solo nog 2 songs uit haar album :

Gouden glimlach” en “Boven de wolken”.

 

 

Niemand in de Vlaamse showbizz die zo beklijvende teksten kan schrijven als Bart Herman.

Als hij die dan ook nog eens zelf op een Bühne op een publiek los laat weet je al vooraf dat het goed zit.

In het Sportpaleis zou hij beginnen met “Ode aan de zon”, maar presentator Luc Appermont had een beter idee.

Doe maar “Bartje is een leuke naam” om mee te beginnen.

Zo iets kan een mens toch niet lagen liggen, nee toch?

We zagen Nadia (Mampaey) en Karen (Yperman) die het als backingvocals alweer uitstekend

deden , zo glunderen.

Dan pas kwam “Ode aan de zon” aan de beurt, gevolgd door het gevoelige “Ik ga dood aan jou”

 

“Misschien bent u straks wel getuige van een historisch moment”, zei Luc Appemont toen hij de volgende artiesten aankondigde.

Waarmee hij bedoelde dat dit wel eens het allerlaatste optreden van “Nicole en Hugo” zou kunnen zijn.

Daar zijn we intussen al niet meer zo zeker van, want we hebben die boutade al eens eerder gehoord.

Al moeten we eerlijk toegeven dat het top was om Hugo Sigal nog eens live op een podium te horen, want Hugo is een straffe zanger.

Ze begonnen met “Schietgebed“ .

Daarna volgden “Goeie morgen morgen”, “Pastorale” en als laatste een “ Old Gold Medley”.

Tijd voor een half uurtje pauze, goed voor een interview met Pierre Kartner in de kleedkamer van Vader Abraham ( zie gans onder ).

 

 

Ze kwam na de pauze als eerste op het podium, of liever, ze liet de eer aan de drie fantastische zangeressen die haar de komende maanden voor het tweede seizoen op rij doorheen gans Vlaanderen zullen gaan begeleiden.

Haar “Nijghse Vrouwen”, zoals ze ze zelf noemt.

Astrid Nijgh is en blijft nog altijd een fenomeen.

Zittend op haar stoeltje, stevig rammend op haar gitaar, en af en toe eens inkomend met haar prachtige contra-alt stem in de drievoudige zangpartijen van

Riet ( “Jackobond”Muylaert), Sabien (Tiels) en Amaryllis (Temmerman).

Pas op het einde zal ze met “Malle Babbe” het laken naar zich toetrekken.

Eerder was het volop genieten van de Vlaamse “meiden” tijdens “Dag Zuster Ursula”, “Mijnheer de President” en “Avond (ik geloof, ik geloof...)”.

Dit was puur genieten, het langdurig applaus na afloop van deze set zei alles.

 

 

40 jaar duurt haar muzikale carrière al.

Als klein meisje ontdekt door de grote Pierre Kartner.

De man met wie ze straks na zovele jaren opnieuw een duetje (“Prachtige dag”) zal zingen.

Maar Mieke heeft nog een verrassing in petto.

Ze heeft ook Luc Van Meeuwen meegebracht.

Ze hebben samen pas een gloednieuwe CD vol gezongen, en die wordt vandaag op het podium officieel overhandigd door hun Nederlandse platenbaas.

Van Meeuwen werkte ooit nog lange tijd in Bobbejaanland, dus zong hij vanmiddag ook een medley met allemaal Bobbejaan Schoepen liedjes.

Passeerden ook nog de revue  “Een kind zonder moeder” ( Mieke ) en "Mooi Dromen" ( Luc & Mieke).

 

 

Zelfs Vader Abraham verschiet er nog van als hij Pierre Kartner in het echt tegenkomt.

Omgekeerd ook, want als je Abraham hebt gezien betekent dat in de volksmond nog altijd dat je vijftig bent geworden.

Maar Pierre heeft al wat meer jaren op de teller staan.

80 volgens de organisatie, 81 volgens ons want Pierre werd geboren op 11 april 1935 in het station van Elst, waar zijn vader stationschef was.

Of hij vanmorgen met de trein van Breda naar Antwerpen gekomen is?

“Nee hoor, ik rij nog jaarlijks mijn 50.000 km”.

Pierre bracht hier op het podium dat waar de mensen voor gekomen waren, het levenslied.

Met “Bedankt lieve ouders”, “Daar in dat kleine café aan de haven”, “Hij was maar een clown”, “Vader Abraham had zeven zonen” en uiteraard “Het Smurfenlied” werd het publiek dus meer dan verwend.

Van dat laatste nummer verkocht Pierre wereldwijd meer dan 25 miljoen platen en meer dan 250 artiesten coverden zijn “Kleine Café aan de Haven”

Bij het interview in zijn kleedkamer met alleen ik en mijn fotografe aanwezig horen we een minzame man met een gouden raad voor iedereen die hem horen wil.

Dat terwijl bij elke seconde dat we hem spreken zijn bankrekening nog altijd zwaar aantikt.

We merken geen kapsones, noch hoogheidswaanzin.

Alleen is hij het incident met wijlen Johan Anthierens en Mies Bouwman, waarbij hij tijdens de televisieuitzending “Noord-Zuid “ (1978) na heftige kritiek op zijn “Smurfenlied” de interviewtafel verliet, blijkbaar nog niet vergeten.

Of hij nu precies op dezelfde manier zou reageren?

U komt het in onderstaand interview te weten.

 

Het is al vooravond als we met de wagen de parking Sport van het Sportpaleis verlaten.

Op de hoek staat een aantal dienaars der wet gezellig te keuvelen terwijl even verder aan het kruispunt met de ring het verkeer volledig, maar dan ook volledig in de soep draait.

Niemand in dit land die zich hier blijkbaar om bekommert.

Gelukkig hebben we de wijze woorden van Vader Abraham nog kersvers in onze gedachten.

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

interview met Pierre Kartner ( Vader Abraham )

 

Lissa Lewis " Droomland " in duet met haar vader Frank

 

 

De Nijghse Vrouwen  

 

 

 

Elsegem, het anders zo rustige landelijke dorpje in onze Vlaamse Ardennen barstte vorige zondag bijna uit zijn voegen.

Topindustrieel en paardenliefhebber Willy Naessens, die de gemeente al eerder op de kaart zette door er zijn bedrijfsgebouwen annex stoeterij met paardenzwembad neer te poten, houdt er ook jaarlijks zijn “BK Mennen”.

Het evenement trekt sowieso altijd al veel volk, maar als goeie zakenman wil je toch voortdurend ietsje meer.

Dat “ietsje meer” werd zondag zomaar liefst “het dubbele”.

Dat vernamen we uit de mond van de meester zelf.

Met dank aan de meisjes van K3, en de televisie die er een mythe heeft rond gecreëerd.

Daar hoeven ze zelfs niet eens zo goed voor te kunnen zingen als het origineel product.

Er zijn” is genoeg om een massa kinderen op de schouders van pa of ma te doen belanden.

Alleen wie op de eerste rijen stond kon zien of Hanne Verbruggen, Klaasje Meijer en Marthe De Pillecyn hun schoenen extra gepoetst hadden.

 

 

 De K3-tjes stonden al om 11uur in de morgen geprogrammeerd.

Dat is vroeg, dus moet een mens nog wat anders verzinnen om dat klein grut voor de rest van de dag zoet te houden.

Daar zorgden dan weer een ouderwetse dubbeldek paardenmolen voor, en nog veel meer van dat moois.

Zoals echte pony's, waarvan je als kleuter niet alleen de haren kon kammen, maar nog op rijden ook.

Weliswaar onder toezicht, meestal van mama.

En wat doe je dan met de papa's intussen?

 

 

 Dit dus !

Je zet eerst een aantal luxewagens op je terrein waarvan de prijs op zich alleen al de temperatuur de hoogte in jaagt, en stuurt er dan ook eens een Braziliaanse Samba school voorbij zodat het gras helemaal verschroeit.

Tip voor een heerlijk dagje uit met de ganse familie!

 

 

 Om 9u30 was er ook al een Sint-Hubertusviering met Dana Winner de revue gepasseerd, maar een echte jager krijg je niet naar huis vooraleer al het wild geschoten is.

Zo hebben we nog een beeld van deze jager te paard die zijn jachthonden voor zich uit jaagt.

“Dedju, waarom ben ik nu geen brak? ”, zie je de hond op het linkerplaatje denken terwijl zijn bazin

eerder oog heeft voor de lens van onze fotograaf.

Intussen werd er ook nog eens op jachthoorns geblazen.

En, voor de liefhebbers was er ook nog eens een jachtbeurs met meer dan 100 standjes.

 

 

De “Vip”tent was nog groter en knapper dan bij de vorige editie.

Wat ook kon gezegd worden van Christel, die speciaal uit Spanje was overgevlogen om samen met haar Frank (Galan) van het schouwspel in Elsegem te genieten.

Met de koets was ze wel wat langer onderweg geweest, en voor een deelname aan de oldtimerrally was er ook geen tijd genoeg.  

 

 

 Maar waar het echt omdraaide was het “ Belgisch Kampioenschap Mennen “ zelf.

De randanimatie was eerder bedoeld om het grote publiek te laten kennis maken met de mooie sport die het mennen is, aldus paardenliefhebber Willy Naessens.

Zelfs meervoudig en kersvers wereldkampioen Boyd Exell deed mee in Elsegem.

De beoordeling van de wedstrijden zelf, de dressuur, de marathon en de vaardigheidsproef laten we aan de gespecialiseerde paardenjournalisten over.

Wij kunnen u alleen maar zeggen, dat het voor iedereen die er was een onvergetelijk feest was, en als u er niet was, u dit volgend jaar zeker niet mag laten passeren.

(willy van bouchaute)

(foto's : ivan bracke)

 

Klik HIER voor DE FOTO'S

 

Was u er door één of ander toeval niet bij?

Geen nood, loop maar even met ons mee...

 

 

 

 

Vlaanderen stuurt zijn dochters uit.

Niet overzee, maar 't scheelt niet veel.

De Panne is nu immers ook weer niet het meest centraal gelegen plaatsje van de regio.

Dat weten ze in Limburg maar al te goed.

Van de 63 meisjes die hier vanavond op het podium van het Plopsatheater strijden voor de provinciale kroontjes in het kader van de Miss België 2017 verkiezing, komen er slechts 9 uit Limburg.

Uit de provincie Antwerpen waren er dat 19 .

Bij Oost-Vlaanderen, ondanks toch wat dichterbij, maakten er 17, dus 2 minder, de verplaatsing en

West-Vlaanderen, dat vanavond toch een thuismatch speelde, deed het ook maar met 18.

Gelukkig kwamen er in het zog van deze 63 dames nog behoorlijk wat supporters mee.

Meestal zijn het diezelfde supporters die hun spelers de rug toekeren, als er wat minder goed wordt gespeeld.

Op de foto is het net andersom, maar voor één keer vinden we dat niet erg.

 

 

We weten bij voorbaat al wat er ons bij gala's als deze te wachten staat.

En we verwachten dan ook niet dat plots alle handjes synchroon dezelfde richting uit gaan.

Op een goed getimede regie moet ook niet worden gehoopt, dus beseffen we al gauw dat we een uurtje later dan gedacht ons bed zullen zien.

Gelukkig zijn er ook nog heel wat positieve dingen aan het verhaal : de kledij is mooi, de bikini's ook, en er zitten best een aantal knappe dames in.

Ook over de plaatsing op het podium is goed nagedacht, wat niet simpel is met zoveel volk op het podium.

En er kwam ook wat humor bij kijken, dank zij onze goeie vriend Edward ( Murphy ) , die hier intussen al onderdeel uitmaakt van het vast meubilair.

 

 

Justine De Jonckheere mocht samen met huidig Miss België Lenty Frans de avond presenteren, en beiden deden dat behoorlijk goed, al zit Justines stem nog altijd een octaafje te hoog.

Dit jaar was het opnieuw uitkijken naar de vragenronde.

Dat is de ronde waarbij de juryleden van de organisatie vragen toegestoken krijgen waarvan verondersteld wordt dat ze die ook nauwgezet aan de kandidaten zullen stellen.

Die dan op hun beurt moeten proberen er een zinnig antwoord op te geven.

Wat bij vragen als “ Wat is datgene in je leven waar je het meest spijt van hebt” niet evident is, en al zeker niet in bikini.

“ Dat ik me ingeschreven heb voor deze verkiezing “ was pas een leuk rebels antwoord geweest.

Dat de kandidate in kwestie daar niet heeft aan gedacht.

Leuk moment is ook de persoonlijke act.

Dat is een act, waar elke kandidate zich de moeite getroost om iets van haar kunnen te laten zien,

en waar één of andere technicus er dan telkens weer in slaagt om dat kunstwerk naar de knoppen te helpen.

Pianistes mogen al blij zijn dat er meteen geluid uit hun toestel komt en er witte toetsen op hun klavier staan, want voor de rest zitten ze steevast in het donker.

Violistes zijn dan wel weer geliefd, zo te zien.

Een tekening maken en er tegelijk ook iets willen bij zeggen is ook al geen optie, want je kan er donder op zeggen dat je microfoon potdicht blijft.

Zo sta je vanzelf al te schilderen.

“Thank you Murphy” schijnt het meisje, wiens buikdans van alle ellende gespaard bleef, hier uit te schreeuwen.

 

 Sommige finalisten zijn best lenig zo te zien.

Het is niet aan iedereen gegeven om zijn of haar linkerbeen zo hoog te kunnen heffen.

Even later zou hetzelfde meisje zelfs een volledige spagaat doen.

Het meisje op de trampoline kreeg van de lichttechnicus stevig tegenlicht te verwerken, maar dat hield haar niet tegen.

Liesbeth staat hier niet gebukt onder de zorgen, maar wel in haar startblokken op weg naar het kroontje van Miss Oost-Vlaanderen, dat ze even later naar Bassevelde zou meenemen.

Intussen is een ander meisje al over haar derde horde heen.

Nee, het meisje op de tweede foto van rechts is niet over diezelfde horde gestruikeld, maar ligt nu al in de ideale positie om binnen weinige seconden haar dansact aan te vatten.

Het meisje gans rechts is daar intussen al mee klaar, en giert het uit van de pret.

 

 

Er waren gewoontegetrouw ook een aantal muzikale acts voorzien, waar onder Andrei (Lugovski).

De minzame Wit-Rus met de kristalheldere stem bekoort altijd, dus ook nu weer.

Hij had in zijn repertoire zelfs een knuffelronde ingelast, die blijkbaar al snel op de nodige bijval bij de meisjes kon rekenen.

De tweede muzikale act was Lou De Prijck, geafficheerd onder de naam van “Lou & The Hollywood Bananas”.

We moesten eerst al goed kijken om te zien of hij het wel was, want lang in de Thaise zon zitten doet al snel iets met een mens.

En Hollywood leek vanavond al eerder op Bollywood.

Temeer dat Lou in zijn ijskast nog hooguit één banaan gevonden had om zijn energie op peil te houden.

 

 

Ondertussen had de jury het aantal kandidaten al gehalveerd en kon er worden overgegaan naar de prijsuitreiking.

Uit de ietsje meer dan 30 overgebleven kandidaten werden de 4 provinciale Missen en hun eredames geplukt.

Wij houden het hier bij het hoogste schavotje.

De kroontjes gingen naar Liesbeth Claus ( Oost-Vlaanderen ), Elisabeth Van Dijck,, die ook nog eens de publieksprijs kreeg ( Antwerpen ), Delphine Devos (West-Vlaanderen), en Leentje Jorissen (Limburg)

(willy vanbouchaute)

(foto's : ivan bracke)

 

Klik HIER voor DE FOTO'S

 

 

 

 

Vandaag is er Leven in Hal Zeven !

Want kijk, de Vrolijke Vriendenbus van Family Radio is er te gast.

Met straffe en minder straffe artiesten.

Maar dat is ook zo met de bieren die ze hier schenken.

En kijk eens hoeveel ze er wel hebben, schijnt Marina (Wally) hier aan te wijzen.

We hebben het zelf gecheckt en het waren er 30 om precies te zijn.

Sommige geproefd, andere alleen maar naar gekeken.

Want er waren ook nog zangers en zangeressen om naar te kijken.

En na het nuttigen van te veel van dat straf spul gaat eens mens al eens dubbel zien.

Niet dat we al dat ontluikend of vaak ook overrijp talent niet graag bezig zien, maar vandaag is één keer voldoende.

 

 

Evi is even vanachter de langste toog vandaan gekomen om onze fotograaf, en ons ook een beetje, plezier te doen en heeft dan voor de gelegenheid maar een paar van die straffe biertjes op haar plateau gezet.

Ook een beetje voor de show, want voor alle duidelijkheid : je moest er zelf om gaan, om die biertjes, aan de toog.

En dan ook nog eens onder de juiste foto met het juiste bier gaan staan, want anders kon je het schudden.

Niet het bier, want dat kreeg je dan niet.

Allé, niet daar waar je stond, tenminste.

Jettie Pallettie schijnt hier al aardig te zweven, hangt zelfs al een beetje schuin, maar dat doet ze altijd.

Zelfs zonder een “Delirium Tremens” of “Brugse Zot” op.

Gelukkig is er ook nog de kaas van “Old Amsterdam” om de Nederlandse artiesten gunstig te stemmen, maar daar gaat de hoed van Robby Longo dan weer van krullen.

 

 

Johan Veugelers, ook al een Nederlander, heeft zijn accordeon meegebracht naar de langste toog.

Maar ook Anja, zijn mooie blonde vriendin, die er vandaag voor zorgt dat zijn accordeon niet blijft haperen.

Naast een knappe vriendin heeft Johan ook een knappe single “ Hou me vast “, annex sensuele video, die we u niet willen onthouden.

Eerst en vooral omdat ook Anja er in opduikt, en omdat ze , nu er de eerste dagen toch geen regen wordt voorspeld, dan maar samen de douchekraan opendraaien.

 

 

Ook Tamara & Tom tekenen present in hal 7 op “Flanders Expo”.

Terwijl anderen aan de langste toog het glas heffen, heffen zij op het podium de beentjes.

Ieder heeft zo zijn manier en reden om succes te vieren.

En het Maldegemse duo heeft absoluut een reden om er bij deze “Vrolijke Vriendenbus” vrolijk bij te lopen, want Radio 2 nam onlangs hun “Wilde Zwanen“ op in hun playlists.

Al zien we Radio 2 en Family Radio niet zo direct dikke vrienden te worden, toch mooi dat het Maldegemse duo hier staat vandaag.

Omdat we hier zelf ook vrolijk van worden, krijgt u hier de clip van “Wilde Zwanen” te zien.

Met deze keer niet Johan Veugelers aan de accordeon, maar Marino Punk, al liggen diens haren niet zo mooi in de plooi als die van Johan.

Maar dat is niet erg.

(willy van bouchaute)

(foto's: ivan bracke)

PS : net na het afsluiten van deze reportage, krijgen we een facebookberichtje van Rudi Van Vlaanderen ( netfoofd van Family Radio ) dat ook hij "Wilde Zwanen" in zijn playlist opneemt.

Wat kan het leven mooi zijn, als men elkaar een beetje verstaat!

 

 

KLIK HIER voor de FOTO"S

 

 

 

Het was niet simpel om hem te strikken.

We moesten er zelfs een zestigtal beeldschone dames, die een paar uur later in De Panne zouden strijden voor de provinciale titels van Miss België “on hold “ zetten.

We stonden er zelfs een uur voor in de file, omdat één of andere idioot het op de E17 richting Antwerpen nodig vond om precies dan zijn auto in de prak te rijden.

Om even later van Rob Davis zelf in het Aldhem Hotel in Grobbendonk te vernemen dat ook hij, een aantal kilometer achter ons, in diezelfde file stond.

Vanavond zou Rob met “zijn “Mud “ op de “Olense Feesten” zijn magistrale riffs op het publiek loslaten.

En wie kent ze niet, de meesterlijke gitaarspinsels van “Dynamite”, “Tigerfeet” en “ The cat crept in”.

De tip dat hij in België was kregen we van J.Vincent Edwards, nog altijd onze soulmate en even goede vriend als vroeger.

Het is een luxe als je met de artiest zelf een interview kan regelen, al was dat deze keer met Stanny, hun tourmanager in België allicht ook geen probleem geweest.

 

 

Mud, de band ziet er toch wel even anders uit dan pak weg 40 jaar geleden.

Van de 4 originele bandleden schieten er nog 2 over : bassist Ray Stiles en gitarist Rob Davis ( respectievelijk uiterst links en rechts op de foto )

Zanger van het eerste uur Les Gray stierf in 2004 na een hartaanval in Portugal, drummer Dave Mount stierf 2 jaar later.

Stanny Renaers ( 3-de van links ) die met zijn bedrijf “Fame International” nog een hoop andere internationale artiesten begeleidt poseert hier met de huidige bandleden.

Na 1977, het tijdstip dat de glorieperiode van Mud voorbij was ging Rob Davis gitaar spelen bij “The Darts”.

Even later schreef hij een aantal wereldhits o.a. “I can't get you out of my head “ voor Kylie Minogue.

De rest vertelt hij in het interview dat we met hem hadden in Grobbendonk.

Ondanks er hem weinig tijd restte – hij moest zich nog snel opfrissen, want het busje naar Olen stond al vertrekkensklaar – antwoordde hij rustig en vriendelijk op al onze vragen.

De grootste artiesten zijn de warmste mensen.

Maar dat wisten we eigenlijk al.

(willy van bouchaute)

(foto's : ivan bracke/ stanny renaers)

 

interview met Rob Davis (MUD)

 

 

 

 

 

 

Sarah is jong en zit vol energie.

Negen dagen lang helpt ze haar “ moeke “ in hal 2 bij het aanprijzen van diens producten.

Ze komen uit Sint-Katelijne-Waver waar “ moeke “ staat voor “oma” of “ grootmoeder”.

Sarah is puur natuur, net als de producten die ze verkoopt.

Al laat de grote “tatoo” op de linkerbovenarm toch vermoeden dat er ook wat “Chinese” inkt door haar bloedvaten stroomt.

Op het potje dat ze voor de lens van onze “GoPro” houdt, staat “NaPro”.

Te mooi om deze leuke woordenverwantschap te laten liggen.

In haar potje zitten geen dierlijke vetten, geen vleesextracten en dierlijke bestanddelen, geen cholesterol, en geen bewaar- of kleurstoffen.

Wat er dan wel in zit?

Dat kan u vanaf 11 uur ( met vandaag vrijdag nocturne van 18u tot 22 uur) op de Gentse Jaarbeurs aan Flanders Expo zelf ontdekken.

En doe haar de groeten!

Wanneer we kort na ons gesprek met Sarah ( zie video onder ) een Senegalese danser (zie foto) een tiental magistrale salto's (zie video) na elkaar zien maken, moeten we onwillekeurig aan Sarah's potje denken.

(willy van bouchaute )

 

http://www.jaarbeursgent.be/

 

interview met Sarah ( NaPro ) en sfeerbeeld met Senegalese dansers.

 

 

Peter Maurissen heeft er als exhibition manager toch wel voor gezorgd dat er nieuw bloed in de Jaarbeurs Gent werd gepompt.

Opvallend veel jonge ondernemers maken hun opwachting dit jaar.

En het is niet toevallig dat het hun “foodtrucks“ zijn die hier op Flanders Expo scoren.

De trend van de voorbij zomer zet zich hier dus ook door.

Ze brengen Hal 2 zonder moeite tot leven.

We liepen er met de Go Pro even doorheen, stelden een paar vragen en zagen na afloop, ondanks het bloedhete weer buiten, alleen maar gelukkige mensen.

In Hal 1 staan ook behoorlijk wat ondernemers die hier voor de eerste staan.

En ook die ontsnapten niet aan onze aandacht.

  

 

 

 Gisterenvoormiddag om 10u30 werd in Flanders Expo de nieuwe editie van

de “Jaarbeurs Gent “ op gang getrokken.

Meer dan 70 jaar bestaat de beurs al, wat haar meteen de titel van oudste in Vlaanderen oplevert.

En de gezelligste volgens de huidige organisatoren.

Het was dan ook de voorzitter van IJV-IFAS Ronald Everaert (links op het podium) die de hoge gasten mocht verwelkomen.

Bij die hoge gasten was ook de vertegenwoordiger van Z.M. De Koning, die voor de gelegenheid zijn sabel had meegebracht.

Je weet nooit wat je overkomt de dag van vandaag.

En je kan er ook wat “sprekers “ mee neersabelen, mocht dat nodig zijn.

Maar dat was vandaag gelukkig niet het geval.

De beste speech kwam van eerste schepen van de stad Gent Mathias De Clercq, die de delegatie van Senegalese hoogwaardigheidsbekleders er tevens op wees dat één van hun landgenoten, Khalilou Fadiga, ooit nog bij “La Gantoise” voetbalde.

Wat de schepen meteen wat gemompel en goedkeurend geknik opleverde ,en waarmee hij nog beter scoorde dan Fadiga ooit in zijn hele carrière had gedaan.

Daarna mocht Jozef Dauwe, député van de provincie, zijn zegje doen, maar die kent niets van voetbal.

Alioune Sarr mocht ook iets zeggen.

Nogal wiedes, want Alioune is minister van Handel van Senegal.

En het laatste woord was voor de voorzitter van de Kamer van volksvertegenwoordigers Siegfried Bracke, die afsloot met de wijze woorden : “ ik heb gesproken, maar heb eigenlijk niets gezegd”.

Jammer want ze hadden bij de organisatie kosten noch moeite gespaard om alle gesprekken simultaan te vertalen, zowel in het Frans als in het Engels.

Zo kreeg iedereen die het wou een ontvangertje in de hand en een koptelefoon op het hoofd met een geluidskwaliteit om u tegen te zeggen.

 

 

 Het officiële gedeelte werd afgesloten met de nationale hymnen, die van Senegal en de Brabançonne.

Op de foto links het tafeltje waarop je de kepie van de vertegenwoordiger van de Koning ziet liggen.

Bij onze aankomst hadden we ons al afgevraagd wat dat tafeltje daar stond te doen.

Eigenlijk wouden we er eerst onze Go Pro op installeren.

Gelukkig hebben we dat niet gedaan : het moet een beetje mee zitten in het leven.

Eens de hymnen uitgespeeld werden de nationale politici langs een aparte uitgang buiten geleid waar hen een ietsje grotere wagen opwachtte dan deze die hier staat afgebeeld.

De Senegalese delegatie mocht samen met de andere genodigden langs de andere kant de expohallen in, waar hen een kleurrijk en feestelijk spektakel wachtte.

 

 

 Dit beeld laat u zien waarom u deze week zeker eens naar Flanders Expo in Gent moet afzakken.

Fenomenaal wat deze Senegalese dansers ens danseressen laten zien.

Met kleurrijke kledij vervaardigd uit stoffen die u op geen enkele Vlaamse stoffenbeurs vindt.

Intussen weten we ook waar Radja Nainggolan zijn hanenkam heeft gehaald.

 

 

We gaan deze week zeker nog eens langs voor een nog meer uitgebreide reportage, maar geven u nu al deze beelden mee.

Wat doet “ Tintin “ (Kuifje) op deze jaarbeurs? Wij zoeken het deze week voor uit.

En wat hebben deze knappe Senegalese dames te bieden? Ook dat komen we wel te weten.

Er was ook nog een openingsreceptie gisteren op de middag, met toch wel wat minder aanwezigen dan vorig jaar.

Gelukkig was er minister van Staat Herman De Croo, die de andere politici niet naar buiten was gevolgd, en knappe Eva om er het beeld aan de langste toog wat te verfraaien.

Bij het verlaten van de zaal stootten we nog op een Senegalese danser die vanmiddag als bezem moest fungeren.

Eva?

“Met al dat haar in mijn ogen heb ik daar helaas niets van gezien!

Vanaf morgen kan er een ander de vloer gaan vegen, zeker weten!”

(willy van bouchaute)

 

Jaarbeurs Gent

nog tot en met zondag 18 september 2016

elke dag van 11 uur tot 18 uur,
nocturne op vrijdag tot 22 uur

http://www.jaarbeursgent.be/

 

 

 

 

 

 

Als Stijn Breda en Frederic Destoop een feestje op poten zetten kan je er donder op zeggen dat het tot in de puntjes verzorgd zal zijn.

Stijn heeft voor de gelegenheid zijn schoonste paar schoenen van het rek gehaald, en Frederic houdt hier al vroeg op de middag hout vast, wetende dat het nu nog niet in de sacoche is.

Maar die sacoche staat er al, zoals u kan zien.

Voor de tweede keer op rij zorgen beide heren tijdens Waregem Koerse in de plaatselijke Expohal voor “diner”, “dans” en “spektakel”.

En wie vandaag voor het feest heeft ingeschreven weet nu al dat hij of zij een ganse dag goed verwend zal worden

Al vanaf de receptie om 11u30 hoeft de bezoeker zelf niets meer te doen, want alles wordt hem van nu af aan vriendelijk op een plateautje aangeboden.

 

 

 De tafels staan deze keer niet gedekt op “Tropezina Beach” in Sint-Tropez waar Frederic en Stijn in de zomer ook hun “ Fêtes des Belges “ feest organiseren, maar zoals eerder gezegd in de grote hal van Waregem Expo.

Voor het verzorgen van het exquise diner van vanmiddag werd “Het Huis van Wonterghem “ aangesproken. Dat de grote baas Gregory Van Wonterghem (foto) hier in hoogsteigen persoon zelf de bediening aanstuurde zegt genoeg over de belangrijkheid van dit gebeuren.

We kunnen na afloop van het driegangenmenu gerust stellen dat dit culinair top was.

Iedereen stapte dus daarna met een tevreden en voldaan gevoel de shuttles in naar de hippodroom.

 

 

 Wie er niet genoeg van kreeg, kon even later nog eens terugkeren voor de avondparty.

En wie er ooit bij was, weet wat dat betekent.

Luc Vidy (gans links op de foto) toast hier al met vrienden en met een glaasje “Pommery”-champagne.

De dame van de bediening komt net iets te laat met haar bloedrode “sangria”, maar vindt dat helemaal niet erg.

Als Luc Vidy afzakt naar je feestje, weet je dat je goed zit.

De ex-advocaat is een man van de wereld.

Letterlijk dan, want geen land is hem vreemd.

Zijn luxejacht op Gran Canaria zal het vandaag dus even zonder hem moeten stellen.

 

 

 19 uur : Time to party !

Voor wie er nog aan twijfelt : dit is het beste entertainment in Vlaanderen !

Slechts 3 lettergrepen en je hebt een topband in huis : DO-MI-NO.

Waarom dat zo is?

Kijk even naar onderstaande video en verdere uitleg is overbodig.

We zagen Tabitha, Peter en Marc al meerdere keren aan het werk, en geen enkele keer hebben ze ons ontgoocheld.

Op muzikaal vlak niet, en ook niet qua amusementswaarde.

Er hangt er een soort magie rond deze drie mensen, die je nergens anders op een podium vindt.

 

 

 Als je te laat bent om “Domino” te boeken ( wat meestal een jaar vooraf moet gebeuren ) kan je kiezen voor “ Funky D.”, wat staat voor Funky Domino”.

We zagen deze band een paar weken terug op de Nacht van Gijzenzele aan het werk, dus we weten al wat die brengen.

Hier op de Expo in Waregem stonden beide bands samen op het podium, en ook dat gaf vonken.

Het sfeertje zal al heel snel goed.

En dan moest Janna nog komen...

 

 

Als Janna Domnitch haar intrede doet, bereikt de temperatuur in de zaal al snel haar hoogtepunt.

De temperamentvolle blondine vliegt er meteen in en nog wat feller dan de vorige jaren.

De hoge split in haar luipaardjurkje lokt het publiek nog wat dichter naar het podium.

Marc, de blonde bassist van Domino weet al meteen wat hem te doen staat.

Janna maakt al jaren het mooie weer op het podium bij Anna's Place.

We zetten de foto's nog even op een rijtje : van links naar rechts : 2013, 2014, 2015 en 2016 (2).

Als je de video onderaan bekijkt zit je zelf midden in de actie.

 

 

 Om 22 uur zou men beginnen met de hoofdacts.

We vragen ons af, gezien de uitbundige sfeer die er nu al hing, of daar nog iemand zat op te wachten.

 

 

 Met “Abba Gold UK” stond meteen de eerste hoofdact op het podium.

Knap en leuk natuurlijk voor een organisator als je zo een grote naam op je affiche kan zetten.

We twijfelen er niet aan dat hier goeie muzikanten en fantastische zangeressen op het podium staan, die de schitterende muziek van de echte “ Zweedse Abba “ in ere proberen te houden.

Als ze de volgende keer hun volumeknop op een aanvaardbaar niveau zetten, willen we hier gerust ook wat over schrijven.

We herinneren ons dat de “Alpenzusjes” ons ooit ook zo iets hebben geflikt.

Na Abba Gold stonden er met “ Shaggy” en “DJ. Les Mecs” nog twee grote namen aangekondigd.

Maar die moesten we wegens andere verplichtingen aan ons laten voorbij gaan.

(willy van bouchaute)

(foto's : ivan bracke)

 

 

Klik HIER  voor DE FOTO'S

Waregem Koerse 2016 Annas Place Sfeerbeeld DEEL 1

Waregem Koerse 2016 Annas Place Sfeerbeeld DEEL 2

Waregem Koerse 2016 Annas Place Sfeerbeeld DEEL 3

 

 

Een jockey op Waregem Koerse mag zeker niet te veel wegen en ook al niet te groot zijn.

Voor een Vip gebouw op datzelfde Waregem Koerse ligt dat wel even anders.

Je moet al goed kijken om Thomas Beaurain, de winnaar van de Grote Steeple Chase van afgelopen dinsdag, tussen al dat schoon volk te zien staan.

Maar naast het gloednieuwe paradepaardje van steen en beton en nu ook van Waregem Koerse kan je niet kijken.

“Toch heb ik er maar 8 maanden over gedaan om het gebouw van 5 hoog neer te zetten”, zei Willy Naessens ons achteraf in zijn al even prestigieuze maar ietsje lagere tent op het Middenplein.

Thomas Beaurain, die vorig jaar met zijn paard “Taupin Rochelais” ook al won in Waregem was alvast onder de indruk van het complex , en blij dat hij, nadat hij er op zijn paard al een paar keer was gepasseerd, hij er tijdens zijn ereronde nog eens in de koets voorbij mocht.

Naast de winnaar van de “ Steeple Chase” en alle andere deelnemers van de acht paardenkoersen keken ook nog eens 45.000 bezoekers hun ogen uit op het nieuwe gebouw.

Gebouw, dat voor de gelegenheid blakerde in de zon.

 

 

Eliana (links ) haalt opgelucht adem.

Haar tribune staat er dus toch nog altijd, en zo kan ze met haar boezemvriendin Mieke weer op haar zelfde vertrouwde plekje zitten.

Mieke stond vorig jaar niet op onze foto omdat ze net even was gaan plassen, maar nu heeft ze alles angstvallig toegenepen tot we er waren.

En over angstvallig toenijpen gesproken :er was opvallend veel security aanwezig op Waregem Koerse, dus voor een aanslag op hun hoed hadden de dames alvast niets te vrezen.

En wat we intussen ook al weten is : “hoe meer security, hoe minder politiekers”.

Althans toch niet zichtbaar.

Een parapluutje opsteken, zoals vorig jaar? Niet nodig nu vond Eliana.

 

 

Als je met je hoed in de prijzen wou vallen moest je naar de overkant, naar het middenplein waar Willy Naessens al jarenlang zijn luxe tent neerpoot.

Vandaar uit heeft de succesvolle ondernemer een subliem zicht op het kunstwerk dat hij, zoals eerder gezegd, in 8 maand tijd optrok, en waar nu de Vips van Waregem Koerse rijkelijk tafelen.

Ondanks het feest vandaag in zijn tent heel wat volkser is , heeft hij toch maar zijn schoon kostuum aangetrokken en heeft zijn Marie-Jeanne haar knapste jurk uit de kast gehaald.

In Moulin Rouge-rood”, zoals ze het zelf noemden.

Enkele dames die meededen aan de “Willy Naessens Hat Trophy ” , zoals hier deze knappe blondine met het nummer 35 en met Oost-Europese roots, kozen dan maar voor dezelfde kleur kwestie van bij Willy op een goed (rood ) blaadje te staan.

 

 

Maar de jury , bestaande uitDavy Brocatus (voorzitter ) Jean-Marie Pfaff, Miss België 206 Lenty FransPeter Bulcaen, Kirsten Janssens, Filip D’Haeze en de winnares van de Willy Naessens Hat Trophy 2015, Griet Cappelle. koos voor een groen blaadje, euh... hoedje.

Het was de joviale An Verlinden die won, en meteen liet zien hoe hoog de paardjes vanmiddag hun “benen” moesten optillen om over al die lastige hindernissen te raken.

Het paard op de hoed van Hilde Van Wesepoel (Familie) , die ook meedeed, ging er zowaar bij steigeren.

Benieuwd of Willy Naessens vanavond zijn been ook nog zo hoog kan optillen.

Hij kan alvast al beginnen oefenen voor volgend jaar.

Waregem Koerse was alweer een toppertje, met ik schat zo'n 5000 bezoekers meer dan vorig jaar.

En er was dan ook de zon die volop sponsorde.

Ze zien Waregem Koerse blijkbaar graag hierboven.

Maar wij ook!

(willy van bouchaute)

(foto's : ivan bracke)

 

Klik HIER voor DE FOTO'S

 

Waregem Koerse 2016  sfeerbeeld DEEL 1

 

Waregem Koerse 2016  sfeerbeeld DEEL 2