• WEBSITE BANNER EDIT 2020 1.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 2.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 3.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 4.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 5.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 6.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 7.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 8.jpg

foto's : anne-marie couliez/ inzet foto's : toon aerts

 

Over Water “

De titel is krachtig.

En dat geldt ook voor het script, de cast en de locatie waar het verhaal zich afspeelt : “ The Port of Antwerp “.

Het gebeurt niet zo vaak dat, nog voor de opnames van een nieuwe televisiereeks starten, de pers wordt verzameld om kennis te maken met de auteur, de regisseur en de quasi voltallige cast.

Maar het geloof in dit project is zo groot dat het dinsdagmiddag, zeven hoog, in het prestigieuze Antwerpse Havenhuis al feesten geblazen was.

Dat de burgemeester in hoogsteigen persoon aanwezig was wil ook al wat zeggen.

200.000 euro had Bart De Wever en zijn stadsbestuur er voor over om te participeren in dit ambitieuze project.

De historicus houdt dus ook van fictie blijkbaar.

Dat Tom Lenaerts het script voor deze 10 afleveringen durende televisieserie heeft meegeschreven zal ook wel hebben gespeeld.

De twee kennen mekaar, het leeftijdsverschil is amper twee jaar en ze zijn , als je straf kan schieten, op een boogscheut van elkaar geboren. Tom in Deurne, Bart in Mortsel.

De reeks komt ten vroegste in het najaar van 2018 op het scherm, dus er zit behoorlijk wat tijd tussen de opnames die nu starten en de definitieve eindmontage.

Het verhaal speelt zich grotendeels af in en rond de haven van Antwerpen.

We geven u hier al in grote lijnen waarover het gaat :

Over Water” draait rond John Beckers (Tom Dewispelaere), ooit Vlaanderens favoriete tv-ster.

Hij heerste tijdens zijn gloriedagen over het kleine scherm en het publiek sloot hem in het hart. Maar zware verslavingen aan drank en gokken sleurden hem mee naar een duister dal en John verloor bijna alles wat hij had opgebouwd. Populariteit, vrienden en succes verdwijnen sneller dan ze kwamen.

John Beckers krijgt van zijn vrouw en hun twee kinderen een allerlaatste kans om zijn leven weer op de rails te krijgen en hun vertrouwen terug te winnen. Na een zoveelste verblijf in rehabilitatie gaat John dan ook met vernieuwde moed aan de slag bij de firma van zijn schoonvader. De tv-vedette gaat voor de haven werken. En dat gaat met vallen en opstaan. Tot de dag komt waarop hij de haven voor hem laat werken.

Maar zal John Beckers zijn oude demonen in bedwang kunnen houden en proberen te weerstaan aan nieuwe verleidingen in deze nieuwe, bikkelharde wereld? Kan hij zo het vertrouwen en de liefde van vrouw en kind terugwinnen? 

Over Water “ laat zien hoe een ex-verslaafde man met goede intenties toch verkeerde keuzes maakt. En hoe hij op die manier uitgroeit van groene nieuwkomer tot spilfiguur in de meest lucratieve maar ook veruit gevaarlijkste trafiek aan de Antwerpse dokken.

 

foto's : anne-marie couliez

 

De cast werd zorgvuldig gekozen”, aldus Tom Lenaerts, “we gingen niet noodzakelijk voor de populairste namen maar vooral voor de beste acteurs in dit genre”.

De hoofdrol is weggelegd voor Tom Dewispelaere (gans links op de foto ), in Vlaanderen vooral bekend van grote rollen in series als “De Parelvissers, Van Vlees en Bloed en Cordon”.

Tom Van Dyck is voor de kijker al lang geen onbekende meer. Denk maar aan zijn glansrol in

Matroesjka's” , en zijn bijdrage aan “ Het Eiland “ en “ In de Gloria “.

Ruth Becquart schitterde recent nog als het blonde delletje Sandy in “ Chaussée d' Amour “ (op VIER) en Kevin Janssens kent intussen iedereen. “ Salamander”, “De smaak van de Keyser” en

Vermist” zijn maar enkele van de vele series waar hij in opdook.

Ook als filmacteur verdiende hij zijn strepen, denk maar aan “ D'Ardennen “ en “ Het varken van Madonna”.

Straks combineert hij de opnames voor deze serie met draaidagen voor een langspeelfilm bij onze Noorderburen. Dat vertelt hij ons in onderstaand interview.

 

 foto's : anne-marie couliez

 

Ook Evgenia Brendes (gans links ) is een toppertje. De Vlaamse actrice met Kazachstaanse roots schitterde al in “ Problemski Hotel “ een film van Manu Riche naar het gelijknamige boek van Dimitri Verhulst en was ook te zien in de televisieserie Matroesjka's 2 “

Heel sterk expressief ook, kijk maar eens naar de trieste blik bij de kleine inzet foto en de innemende glimlach op de andere. Wat hier ook producer Bjorn Charpentier niet ontgaat.

Bjorn kennen we nog van de muziek video “ We must be crazy” die hij maakte voor Milow.

Een heel belangrijke rol in “ Over Water “ is weggelegd voor Natali Broods.

Natali was eerder al te zien in films als “ Waste Land”, Anyway the wind blows” en “ De helaasheid der dingen”.

Tv minnend Vlaanderen kent haar vooral van de serie “ Met man en macht “.

Wat ze momenteel ook nog in het theater doet, vertelt ze ons in onderstaand interview.

Gert Winckelmans is een bezige bij. De televisieseries waaraan hij als acteur meewerkte zijn bijna niet te tellen : “ Callboys”, “Chaussée d'amour”, “Deadline 14/10”, “ Clan”, ”Zone Stad”, “Aspe”, “Witse”,“Vermist”.... zo kunnen we nog wel even doorgaan.

 

 foto's : anne-marie couliez

 

Ikram Aoulad en Soufiane Chilah (linkse foto's) hebben ook al wat theater- en filmrollen op hun actief.

Ikram speelt in “ Over Water “ een vrouwelijke detective die heel wat kritiek van de stoere mannenwereld in de haven over zich heen krijgt en Soufiane speelt het in de serie als “ Wallid El Idrissi” heel slim.

En dan zijn er nog de “youngsters” Violet Braeckman en Jef Hellemans.

Violet heeft met terugkerende rollen in onder andere “ Aspe” en “Salamander” al wat ervaring met televisie. Voor Jef is het zijn eerste kennismaking met series als deze. In het theater stond hij al eerder op de planken bij “ Odysseus. Een zwerver komt thuis “.

Niet op de castvoorstelling maar wel met heel belangrijke rollen in de serie : Herman Gillis die als Freddy Michielsen de “padre familias” speelt en Jeroen Perceval ( al gelauwerd om zijn rol in Rundskop ) die in de serie als Barry, de vriend van het “hoofdpersonnage” John, mee de bloemetjes buiten zet.

 

foto : anne-marie couliez 

 

Dit zijn de mensen die er achter de schermen voor zorgen dat de serie piekfijn in beeld verschijnt.

Inti Calfat ( gans links ) vormt samen met Dirk Verheye ( derde van links ) het regisseursduo

Norman Bates” . Die sturen dus alle acteurs in de goede richting.

Kato Maes stopte in 2014 als regisseur haar samenwerking met “Woestijnvis” en vormt nu samen met Tom Lenaerts het productiehuis “Panenka”.

Kato is hier bij “ Over Water” verantwoordelijk als uitvoerend producent, of zoals dat in het Engels zo mooi klinkt “ executive officer “.

(Voor u) rechts van Tom Lenaerts staat Paul Baeten Gronda, die mee het scenario schreef.

Naast columnist bij De Morgen, Focus Knack en Humo leverde hij als auteur ook nog straffe werken af, waaronder zijn roman “Waterland”, geliefd bij ervaren literaire recensenten.

Bjorn Charpentier maakt als producer hier rijtje compleet.

 

foto : anne-marie couliez 

 

De haven van Antwerpen.

Hoe kleurrijk is haar geschiedenis.

Al sinds de Middeleeuwen vonden de schippers er hun weg over de Schelde.

Waar is de tijd dat ruwe zeebonken hun verhalen vertelden in bruine cafeetjes als deze.

La pipe d' Anvers “ .

We ontdekten het toevallig op onze weg te voet van Antwerpen-Centraal naar het havenhuis, op de hoek van de Cadixstraat.

Carolien schonk er ons met plezier een ,ons tot nu toe onbekend ,“ Viven, Master IPA” biertje in, met hop van over gans de wereld , volgens een West-Vlaams recept van Willy De Nobel uit Damme, maar gebrouwen in Oost-Vlaanderen.

In de Proefbrouwerij van Dirk Naudts in Lochristi nota bene.

Op amper 1 km van onze thuisbasis.

Als we thuis veel van die “Viven” drinken kunnen we zo ver plassen”, heet het in de volksmond.

We gaan bij deze gedachte tijdens de uitzendingen van “ Over Water “ toch af en toe eens onze decoder op pauze moeten zetten.

De terugweg van het Havenhuis naar het Centraal Station deden we per bus.

Gelukkig zonder “ Viven “ , want voor nieuwe “ amortisseurs “(schokdempers heet dat in het Vlaams) hebben ze bij de Antwerpse Lijn blijkbaar geen budget meer.

Ze willen ons hier binnenkort toch weg “ zucht onze buschauffeur.

Van het Antwerpen-Centraal naar het Het Havenhuis en terug..., in de toekomst alleen nog “Over Water” ?

Zou best kunnen .

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

Klik HIER voor DE FOTO'S

 

interviews met Bart De Wever, Tom Lenaerts,Kevin Janssens en Natali Broods

 

 

 

Indrukwekkend, dat is het minste wat je van de foto's, die hier de muren van Guy Pieters Gallery aan het Albertplein in Knokke sieren, kan zeggen.

De wereldvermaarde Duitse fotograaf Wolfgang Volz, die eerder al door kunsthistoricus Werner Spies “Het oog van Christo en Jeanne-Claude “ werd genoemd, bewijst hier dat die benaming helemaal terecht is.

Dat de kunstfotograaf er zelf bij was op de vernissage vorige week, zegt veel over zijn respect voor de galeriehouder Guy Pieters.

De arm hier om de schouder van de kunstmecenas spreekt boekdelen.

 

 

Guy Pieters Gallery aan de “ Place m'as tu vu “ in het mondaine Knokke beschikt over twee zalen en om die als kunstenaar, in dit geval kunstfotograaf, in je eentje te vullen moet je al heel wat te bieden hebben.

Wij geven hieronder bij “ Hier de Foto's “ al een klein voorproefje van wat je te wachten staat.

Om zijn werk nog wat meer te duiden laten we Wolfgang Volz in onderstaand interview dan ook nog eens zelf aan het woord.

Dank zij de foto's van Volz krijgt de bezoeker te zien hoe immens groot het project dat Christo vorig jaar in juni op en rond het “Lago Iseo “ in Noord-Italië neerzette wel was.

220.000 kubussen in high-density polyethyleen dreven er op het water tussen Sulzano op het vasteland, en de eilanden Monte Iseo en San Paolo, bijeengehouden door pinnen en verankerd in de modderige bodem van het meer. En omspannen door een zeil in “dahlia-geel “, zoals Christo het zelf noemt.

Goed voor een wandeling van 3 km over water en nog eens anderhalve kilometer op het land.

Waar bij de eerste dag van het openstellen van het project meteen al 55.000 bezoekers aan begonnen. Zestien dagen kon men er van genieten, tot het op dag zeventien onherroepelijk werd afgebroken om te worden gerecycleerd.

Wie de komende dagen in Knokke de tentoonstelling rond dit wonderlijke gebeuren bezoekt moet zich zeker het bijhorende boek “ The Floating Piers “ aanschaffen.

Dat is ter plaatse verkrijgbaar, en laat je dank zij de magistrale foto's van Wolfgang Volz van naaldje tot draadje zien hoe het ganse project tot stand kwam.

Een “must have” in de bibliotheek van elke kunstliefhebber.

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

The Floating Piers “ in Guy Pieters Gallery (Albertplein 5 Knokke-Heist) loopt nog tot en met 9 mei en is elke dag, behalve op dinsdag, open van 11 u tot 19 u.

 Gelijktijdig is er nog de tentoonstelling “ Mel Ramos “ in de andere galerij van Guy Pieters op de Zeedijk nummer 753

 

 Klik HIER voor DE FOTO' S van “ The Floating Piers “ en “ Mel Ramos “

interview met kunstfotograaf Wolfgang Voltz

  

Foto's : stephan peleman

 

Wat is de foto op de cover knap, verduiveld knap zelfs.

Dat de geportretteerde daarvoor in het kleinste kamertje van zijn statige woning in Kobbegem moest poseren doet geen afbreuk aan het aureool dat voor ons nog altijd rond het hoofd van – hij mag dan wel een Nederlander zijn – 's lands beste muziekuitgever blijft hangen.

Hans Kusters is een fenomeen en straalt dat nu op zijn 75-ste nog altijd uit.

We hadden het geluk Hans in zijn gloriejaren te hebben mogen leren kennen.

Zes platen heb ik in de jaren 70 met mijn popgroep The Garnets onder zijn hoede opgenomen, waarvan drie op zijn eigen “Hans “ label.

Als oprichter en “leader of the band” gingen de onderhandelingen en ontmoetingen uiteraard altijd via mij.

Deze verliepen altijd in een erg gemoedelijke sfeer, maar een gesprek “ onder vrienden “ kon je het niet echt noemen.

Al hadden we dat maar al te graag gewild, ons respect voor mijnheer Kusters was te groot om ook maar één poging te ondernemen om dichter bij de mens Kusters te raken.

Wij denken dat ook hij de afstand tussen de artiest en de uitgever/platenbaas liever niet te close wou.

 

Een enkele keer leken de grenzen wat vager te worden.

Op een zwoele zaterdagmiddag toen we alleen met ons drieën ( Hans, J.Vincent Edwards en ik ) in een Brusselse opnamestudio onze “ Indian Uprising “ af mixten.

Gestart met een volle ijskast en geëindigd met een studio vol lege bierflesjes.

Dat dit verhaal niet bij de 75 rock-'n-roll verhalen staat die zijn boek “ De Flipperkoning “ kleuren is niet zo verwonderlijk, want hoeveel verhalen zou een boeiend man als Hans Kusters nog te vertellen hebben.

Het boek telt nu al 272 bladzijden, wat al lijvig te noemen is.

Maar het leest als een trein en laat ons een man zien, waarvan we zelf nooit hadden gedacht dat er zoveel emoties in schuilgingen.

Soms kan een mens maar beter in zijn eentje zijn gedachten op papier zetten, eerder dan ze uit te spreken, zelfs voor een beperkt gezelschap.

Waarom het boek “De Flipperkoning” als titel meekrijgt wordt op de achterflap verduidelijkt.

Denk dus niet zomaar dat de auteur niets anders te doen had dan dagelijks aan het “pinball” kastje te

hangen.

Het boek brengt een boeiend verhaal van een man die heel wat watertjes doorzwommen heeft, van een leven met “ups en “downs”, en van een mens die niet te beroerd is om zijn fouten toe te geven.

Dank zij dit boek leerden we zelf een andere kant van Hans Kusters, de muziekuitgever en platenbaas kennen.

Een kant die de moeite loont om ook door u te worden ontdekt.

Opa wordt oud of is het al.

Het leven gaat vlug, maar Hans raast er nog altijd even snel doorheen.

Pendelend tussen zijn stekje aan de Costa Brava en Retranchement, maar ook Kobbegem.laat hem niet los... of is het andersom.

En maar verder artiesten ontdekken, zoals onlangs nog “ Tamara & Tom “

Nog altijd geen zittend gat “ zeggen ze in Vlaanderen.

(willy van bouchaute)

 

De Flipperkoning “ is uitgegeven door uitgeverij “ Vrijdag “ en verkrijgbaar in de boekhandel.

ISBN 978 94 6001 4565

 

We hebben met Hans Kusters afgesproken  om eind april een uitgebreid interview rond  "De Flipperkoning” te doen .

Dan krijgt de video een plaats onder dit artikel.

 

 

Tylaine Van den Broeck.

De eerste keer dat we haar sublieme talent van dichtbij mochten voelen, was toen we haar eind jaren negentig in Vorst Nationaal de klavierpartijen van Queen's “ Bohemian Rapsody “ hoorden spelen.

Dat in het orkest van Helmut Lotti, die op dat moment met zijn “ Helmut Lotti goes Classics Tour” door het land trok.

Grote klasse, dachten we toen al, want die arrangementen feilloos spelen is niet simpel.

Gedachte die nog werd aangescherpt toen we haar op diezelfde klavieren aan het werk zagen met Maurice “Praga Khan “ Engelen (zie foto links boven ) tijdens diens Moreese.com toernee , inmiddels ook al zo'n 7 jaren geleden.

Intussen liet de pianiste uit Heist op den Berg, mede onder impuls van “ De Bedenkers “, het VRT programma waar ze aan deelnam en won, nog een andere passie van haar – mode ontwerpen- de vrije loop.

Vorige week vrijdag presenteerde ze in eigen stad , voor de vijfde keer op rij al, haar nieuwste creaties.

 

 

De “Maison Tylaine / lente/zomer 2017 collectie “ kreeg als ondertitel “ Bee Unique “ mee.

De benaming oogt een beetje dubbel en verwijst enerzijds naar “de bloemetjes en de

bijtjes “ en anderzijds naar “ hoe uniek je wel bent “ wanneer je met zo'n kledingstuk over straat loopt.

De oplages zijn dan ook beperkt en lang niet overal verkrijgbaar.

Waar precies legt de ontwerpster in onderstaand interview zelf uit.

Het gezicht van de collectie is Maxine Michiels, ook al uit Heist op den Berg en dochter van

Soulsister-helft Paul Michiels, zelf ooit nog toetsenist bij de seventies band “Octopus”.

Maxine zou vanavond ook meelopen op de catwalk, en deed dat prima.

 

 

Naast Maxine Michiels liepen er nog drie mannequins over de rode loper in “ Hof Van Riemen “.

 

Laura Riemis ( foto's links ) viel ons 3 jaar terug al op bij haar deelname aan “Miss Global Belgium 2014 “.

Na haar passage over de catwalk van “ Siësta Beach” in het mondaine Knokke schreven we toen al letterlijk : “ de Limburgse Laura Riemis, 19, uit Overpelt (randje Kempen) weet zich hier al heel goed de perfecte houding te geven “.

Even later zou ze zelfs de verkiezing winnen.

En zie,vanavond drie jaar verder, schittert ze hier in de kledij van “ Maison Tylaine”.

 

Dani “Yordanka” Doneva ( foto's midden ) heeft als “ Miss Heritage Bulgaria 2016 “ ook al een miss-verleden en prijkt deze zomer ( juli ) op de kalender van Models Inc.

De blondine uit Devnya heeft nu Sint-Truiden als thuisbasis.

 

Laura Theys ( foto's rechts ) is als model (Network Model Agency ) een buitenbeentje.

Naast redactiesecretaresse bij Het Belang van Limburg doet ze ook vrijwilligerswerk in het dierenasiel van Sint-Truiden.

Op haar facebook staat ze met filtersigaret in de mond afgebeeld en poseert ze ook nog eens met de “grote boze” wolf.

Op de achterzijde van haar linkerarm staat er “If you don't live for something,you'll die

for nothing “ getatoeëerd.

Laura voelt zich hier vanavond helemaal in haar sas.

Conclusie : de mannequins zijn met zorg gekozen en passen allemaal perfect in hele plaatje.

 

 

Voor het intermezzo zorgde Tania Kestens (ook al uit Heist-op-den-Berg) met een wervelende “bellydance” wat haar meteen applaus opleverde van Maurice “ Praga Khan “ Engelen en zijn partner Inja Van Gastel.

Inja Van Gastel ontwierp voor “ Maison Tylaine “ zelfs twee T-shirts , met “bee”, en had er voor de gelegenheid zelfs eentje aangetrokken.

Bee Unique “

Voor wie er zelf ook eens wil door aangestoken worden : https://www.facebook.com/Maison-Tylaine-184943724933397/

(willy van bouchaute)

(ivan bracke)

 

Klik HIER voor de FOTO'S

 

Maison Tylaine Bee Unique modeshow en interview Tylaine Van den Broeck

 

 

foto's : Kevin Swijsen

vlnr. Cilou Annys (MB2010), Laurence Langen (MB2014), Noémie Happart (MB2013), Romanie Schotte (MB2017), Laura Beyne (MB2012), Lenty Frans (MB2016) en Justine De Jonckheere (MB2011)

 

Sinds de beroemde Antwerpse Nightclub “ Noxx “ de deuren sloot en er nu op dezelfde locatie een nieuwe naam (“Ikon”) aan de gevel prijkt, is het leven er niet meer hetzelfde.

En al zeker niet toen we vorige week vrijdagavond samen met onze fotograaf de danstempel in de Kotterstraat aan de Noordkaai binnenstapten.

Een overwegend Turks publiek zat er op stoeltjes aan de rand van een geïmproviseerde catwalk met heel veel geduld te wachten op wat komen zou.

Dat er iets zou komen was een feit.

De vraag was alleen wanneer.

Op de persuitnodiging die we van de organisatie van Miss België toegestuurd kregen stond nochtans te lezen dat 7 van hun (ex) missen, bijgestaan door een 3-tal (ex) eredames, er om 21 uur al hun eerste stappen in de outfit van een nieuwe modeontwerpster zouden zetten.

Een academisch kwartiertje kan er bij ons altijd af, en vandaag omdat we de mensen hier graag zien zelfs drie, maar wanneer om 21u 45 nog geen jurk aan ons is voorbijgegaan achtten wij het welletjes.

Gelukkig is er “Kevin”, die zich al jaren inzet voor de Miss België verkiezing en alle 7 Missen, die hier de revue passeren heeft weten kronen.

Zo krijgt u hier toch enkele foto's van de “show” en van zijn hand te zien.

De organisatie van de avond lag niet in handen van het Miss België Comité zelf, wel te verstaan.

 

foto's : kevin swijsen

Zoals u weet, of niet weet, deed Miss België jarenlang beroep op Deborah Velasquez om de jurk voor de Belgische kandidates bij de “Miss World” en “Miss Universe” verkiezing te ontwerpen.

Nu wordt het geweer van schouder veranderd en is men gaan aankloppen bij Ebru Koyuncu, een Belgische ontwerpster met Turkse roots.

En die roots komen al aardig naar boven als we de jurken hierboven bekijken.

De stoffen zijn niet alledaags en prachtig, en de snit is af en toe best pittig.

Zowel eredames Larissa De Castro en Stephanie Geldhof ( foto's links ) als de ex missen Laura Beyne, Noémie Happart en Cilou Annys stralen hier op de catwalk.

 

 

foto's : ivan bracke

Ebru Koyuncu, die in Gent haar “Atelier ExC “ runt, is al even knap als de jurken die ze ontwerpt.

Veel info over haar is er op het net niet te vinden, maar dat ze in het land van haar roots een bekend persoon is, mocht blijken uit de aanwezigheid van een Turkse nationale televisieploeg vrijdagavond in de Antwerpse “Ikon”.

En, nu maar hopen dat, eens de verkiezingen van Miss World en Miss Universe van start gaan, haar jurken tijdig ter plaatse geraken.

Ze hebben daar al eens hun hart moeten voor vasthouden bij Miss België.

Wie zich geroepen voelt om binnenkort ook eens in een jurk van Ebru Koyuncu rond te lopen, kan zich nu al inschrijven voor de nieuwe lichting van Miss België 2018. :

http://www.missbelgium.be/nl/schrijf-je-in

 

(willy van bouchaute)

(foto's : ivan bracke & kevin swijsen)

 

KLIK HIER voor DE FOTO'S (ivan bracke/backstage)

 

 

 

 

 

Donderdagavond 16 maart 2017, Casino Oostende.

De rode loper is uitgerold.

Wat al jaren geen sinecure is op deze locatie.

En zeker nu niet, want er ligt een nieuw kamerbreed tapijt.

Het gebruik van dubbelzijde kleefband is dus volledig uit den boze .

Het rode parcours loopt dan ook afwisselend over bergen en dalen.

Maar daar hebben bovenstaande heren niet de minste moeite mee.

Watertjes genoeg “doorzwommen” in hun rijk gevulde carrière.

Zelfs de woelige baren van de Noordzee achter deze muren gaan hen vanavond niet raken.

Vandaag krijgen ze alle drie een plaats in de Eregalerij van de Vlaamse Klassiekers.

Jean Blaute is begin deze maand 65 geworden.

We kennen niet de precieze leeftijd waarop een mens voor het eerst “klassieker” wordt genoemd, maar als we terugkijken op de muzikale carrière van de muzikale duizendpoot uit Zottegem kunnen we met deze benaming best leven.

De man is gitarist, zanger, componist, songwriter, arrangeur, producer en televisiepersoonlijkheid.

Maar wat velen niet weten is dat zijn klassieke opleiding eigenlijk startte met het bespelen van de piano en klavieren, en de gitaar er pas later aan te pas kwam.

Zijn eerste ons bekende stappen in de muziekscène waren die als bandlid van “Marino Falco ( Marijn De Valck) & The Eagles”, waar hij de Hammond bespeelde, “Clee's Five “ en “Kate's Kennel”.

Later zou hij  met zowat gans bekend Vlaanderen optreden en ook hun platen producen.

De beide heren hier naast hem op de foto deelden dus eerder al het podium met hem.

Jan De Smet ( midden ) ( “ De Nieuwe Snaar “) en Urbanus, die vanavond ook worden gevierd voor een leven vol muziek, laten hem zelfs een deel van hun werk producen.

Voor Urbain Servranckx, zoals Urbanus doordeweeks heet, resulteerde de samenwerking met Blaute tot het scoren van een aantal hits als :

“Quand les Zosiaux chantent dans le bois”, “Hittentit”; “Bakske vol met stro” en “Madammen met een bontjas”.

 

 

Er zijn ook vier nieuwe nummers opgenomen in "De Eregalerij":

"Wat een leven" (Louis Neefs), "Beats of love" (Nacht und Nebel), "Early bird" (André Brasseur) en "Hé lekker beest" (Isabelle A).

 "Wat een leven" (Louis Neefs) werd vanavond op het podium live vertolkt door Bent Van Looy (Das Pop)

Patje Claessen en Loredana De Amicis (2 Fabiola) brachten hun versie van "Beats of love".

André Brasseur kwam dan weer in eigenste zelve naar Oostende om er zijn “Early Bird“ live over het publiek te laten fladderen.

Brasseur (78 intussen ) had met zijn hit in 1965 meteen een “millionseller” te pakken.

Isabelle A(dam) was pas vijftien toen ze met “ Hé lekker beest “ haar eerste hit scoorde.

Mede dank zij de inbreng van het trio Jan De Vuyst, Peter Bauwens en Peter Gillis.

Deze laatste spotten we na afloop op de after-party.

Ook Isabelle, in mei wordt ze 42, bracht vanavond haar hit uit 1990 live op het podium van het Kursaal in Oostende.

 

 

Optredens tijdens de show waren er ook, van Paul Michiels, Raf Walschaerts (Kommilfoo) ,

Ruben Block (Triggerfinger), Guy Swinnen (The Scabs), Lien Van de Kelder en Lady Linn.

De presentatie was in handen van Jelle Cleymans en Christel Van Dyck.

Opvallend was dat de keuze viel op heel wat trage nummers.

Het mocht voor ons part best wat steviger, en ...sneller

Mensen langer dan twee uur aan één stuk geconcentreerd bezig houden in een theaterstoel is niet simpel.

Al kan het op radio, want het ging ook live op antenne, uiteraard best wat dieper dan op (live) televisie.

 

 

 

Urbanus, die vroeger Urbanus van Anus noemde maar die anus al geruime tijd van zich heeft afgeworpen, mag nog altijd rekenen op een trouwe schare fans.

Dat mocht blijken op de after-party, waar nogal wat dames met hem op de foto wilden.

Zelfs prins Laurent zit in Urbanus' fanclub bestand.

Monseigneur kwam vanavond op het podium zijn idool proficiat wensen.

“ Wat beiden zo allemaal gemeen hebben?”, wou het presentatorenduo van Urbanus weten.

“ We worden alle twee zo af en toe wel eens op het matje geroepen”, grapte de komiek.

Van de prins geen kwaad en Laurent vond de “quote” best leuk.

Urbanus kon wel vermoeden dat hij vanavond in de bloemetjes zou worden gezet, maar voor alle zekerheid had hij toch zijn eigen bloemetjeshemd aangetrokken.

Want niets is nog zeker de dag van vandaag.

De apotheose, met prins Laurent en met daarna alle artiesten op het podium, was er een om in te kaderen.

De Eregalerij blinkt als nooit tevoren.

(willy van bouchaute)

(foto's : ivan bracke)

 

Klik HIER voor DE FOTO'S

 

Sfeerbeeld video met interviews Jean Blaute, Urbanus, 2 Fabiola en Born Crain.

 

 

 

 

 

Mooi om deze zes gedreven mensen op één rijtje te zien zitten.

We hebben op de foto het rijtje een beetje verkapt omdat we u de meest expressieve beelden

van de personen aan deze tafel willen laten zien.

Want “identiteit ” daar draait het om op deze persconferentie, en ook bij wat er straks komt.

In het unieke kader van het Augustijnenklooster hoorden we ondernemer, maar vooral kunstliefhebber in hart en ziel, Fernand Huts, zijn nieuwste project voorstellen.

Na het enorme succes van “Voor God en Geld”, dat zo'n 70.000 bezoekers naar het Caemersklooster even verderop lokte is het nu tijd voor “OER- De wortels van Vlaanderen”.

Deze nieuwe tentoonstelling op precies dezelfde locatie in hartje Gentse Patershol opent op het moment dat we dit schrijven (15 maart ) zijn deuren voor het grote publiek en is toegankelijk tot minstens 6 augustus 2017.

De locatie van het gebeuren, het Provinciaal Cultuurcentrum Caermersklooster, laat al vermoeden dat ook de provincie Oost-Vlaanderen zijn volledige steun aan dit project verleend.

Gedeputeerde Jozef Dauwe schijnt hier zelfs met de hand op de Bijbel, in dit geval het kunstboek “Oer” dat uitgerekend vandaag van de pers is gerold, zijn eeuwige trouw te beloven.

Luc Demeester, boegbeeld van uitgeverij Lannoo en persoonlijke vriend van Fernand Huts stond er op om in hoogst eigen persoon dit boek te komen toelichten.

Het boek ligt trouwens nu al in de winkel en kost 45 euro.

Ook Openbaar Kunstbezit Vlaanderen besteedt met een mooi geïllustreerd themanummer van veertig bladzijden ruime aandacht aan de tentoonstelling “ OER”

Niels Schalley en Mark Vanvaeck ( respectievelijk gans links en gans rechts in de fotocollage) kwamen hier ook wat tekst en uitleg rond geven.

En dan is er nog Prof.dr.Katharina Van Cauteren, kunsthistorica en curator van deze tentoonstelling.

Nooit eerder ontmoetten we iemand die zo begeesterd is door kunst als Katharina.

Dit is de grootste speeltuin die een kunsthistorica zich dromen kan “, vertelt ze in het interview dat we gisteren met haar hadden.

Niemand krijgt het mooier gezegd.

 

 

  “OER” stelt de Vlaamse Kunst in de kijker van pakweg 1880 tot 1930 met o.a. toppers zoals deze Valerius De Saeleer ( Grote Winterzicht, ca.1926 ), Gust.De Smet ( Zomer, 1913 ), Frans Verhas ( De Tortelduif, 1880 ) en Fritz Van den Berghe ( Meisje in de tuin, 1909 ).

Vele stukken die hier te zien zijn komen uit privébezit en worden voor de eerste keer getoond aan het grote publiek.

En ook de presentatie is uniek.

“U wandelt als het ware zelf in een schilderij”, zegt de curator ons overtuigend.

En zo is dat, want de scenografie is is sprookjesachtig.

Kijk maar...

 

 

De witgekalkte bomen op “ Voorjaar “ het schilderij van Gustave Van de Woestyne staan er dus ook echt, hé.

Net als een carrousel waar Edgart Tytgat zo graag mee uitpakt, zoals op zijn “ Kermismolen en poppen “.

Ze hebben hier maar één paard neergezet en leven doet het ook al niet, maar rondjes draaien doet het wel.

 

 

 “Wedden dat u niet alleen uw overgrootmoeder of uw betovergrootvader gaat tegenkomen, maar ook uzelf !”, gaf Fernand Huts ons nog mee voor we aan onze toer begonnen.

Wat hij misschien ook wel tegen Mark Vervaeck zal hebben gezegd.

Zou die in een vorig leven hebben model gestaan voor Gustave Van de Woestyne toen die in 1908 “ De slechte zaaier “ door zijn penseel haalde ?

Geef toe, de gelijkenis is frappant.

Fernand Huts, zelf nooit verlegen om een grapje, ging dan maar samen met gedeputeerde Jozef Dauwe voor het schilderij “ De Veekoopman “ (1926) van Hubert Malfait postvatten.

 

 

Is de Latemse School hier sterk vertegenwoordigd, James Ensor's Oostendse burleske fantasieën krijgen hier ook hun plaats.

Aan wanden bekleed met bladgoud- dat was er toch nog van “ Voor God en Geld”- hangen onder andere zijn “ Skelet arresteert maskers “ (1891) , “Demon” (1933) en “Judas slingert de zilverlingen in de tempel” (1880 ).

 

 

Na de persvoorstelling stond er s' avonds een vooropening gepland voor ca. 250 genodigden uit de kunst- en cultuur wereld, met minister van Staat Mark Eyskens, zelf kunstschilder, als eregast.

De vroegere eerste minister (1981 ), wiens kabinet ervoor zorgde dat ook de jongeren vanaf 18 jaar mochten gaan stemmen, wordt op 29 april as. 84.

Maar de Leuvenaar ziet er nog uit als een “jeune premier”, en zijn stem klinkt nog altijd even krachtig.

Wie ooit redevoeringen van de man bijwoonde, weet dat dit stuk voor stuk pareltjes zijn.

En dat was vanavond niet anders.

Start van de avond was alweer het Augustijnenklooster, waarna in kleine groepjes werd afgezakt naar het Caermersklooster.

Waar iedereen weer zichzelf tegenkomt, ook minister van Staat Mark Eyskens.

Wij zorgden ervoor , met een beetje trucage weliswaar, dat dit al eerder gebeurde.

 

 

Afgesloten wordt er in stijl met een banket in de feeëriek ingerichte hallen van het Augustijnenklooster.

Trouwe medewerkers van organisator Fernand Huts, zoals Corinne Goenee (Indaver) en Paul De Loose (Katoennatie ) zorgen er ook hier voor dat alles piekfijn verloopt.

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

OER “, de Wortels van Vlaanderen

nog tot en met 6 augustus 2017

alle verdere info op : http://www.oer.vlaanderen/nl

Klik HIER voor DE FOTO'S

interview met Fernand Huts & Katharina Van Cauteren.

 

 

 foto midden : © VRT

 

Vanaf 27 maart ziet uw maandagavond er nooit meer hetzelfde uit.

Om 21u20 afstemmen op “ Een” en u bent helemaal mee.

Het nieuwe televisieprogramma dat vanaf dan elke maandag op dat uur uw huiskamer binnendringt is er ééntje om te koesteren.

Topservice “ laat u meekijken in de leefwereld van Belgische professionals – allemaal top in hun vak- die overal ter wereld de allerrijksten op hun wenken bedienen.

Een blik achter de schermen bij de happy few met vallen en opstaan, maar altijd met toewijding en passie.

Bij de persvoorstelling donderdagmiddag negen hoog in het VRT omroepcentrum konden wij al kennismaken met enkele van deze aparte persoonlijkheden die binnenkort uw scherm zullen sieren.

Rinus “ is één van hen.

Rinus is jong, heeft charisma, is “to the point” en pas afgestudeerd aan de Butlerschool in Hertsberghe, geleid door Mijnheer (Vincent) Vermeulen en diens echtgenote, die ook in het programma zitten.

Rinus deed zijn stage in het prinsendom Monaco en wordt misschien wel, als u het ooit tot “happy few” schopt, uw persoonlijke butler.

Uw kijkershart zal hij zeker veroveren, dat geven we u nu al op een plateautje.

 

 

 Als u zinnens bent om op de “know how” van “ Annemieke en Geneviève “ beroep te doen laat u zich best vooraf opmeten door “ Dominique “.

“ Annemieke en Geneviève “ runnen samen een Belgische vestiging van “ Berkeley International “, een exclusief relatiebureau met vestigingen over de ganse wereld. Tot hun klanten behoren zowel gerenommeerde professoren, topbankiers als politici en supersterren.

De kandidaten krijgen vooraf geen foto van elkaar te zien, ze worden persoonlijk aan elkaar voorgesteld.

Dan is Dominique als CEO van “ Butch Tailor “, het kledingbedrijf dat hij in de jaren 90 overnam, de geknipte man om u een pak op maat af te leveren.

Dat doet hij trouwens wereldwijd, want hem de extensie “ Flying Tailor “ oplevert.

Als het bij “ Annemieke en Geneviève “ tot een match mocht komen, is het tijd om Tomas aan te spreken ( zie hieronder)

 

foto midden : © VRT

In de eerste aflevering van “ Topservice” is te zien hoe Tomas (De Bruyne) in India een bruiloftsfeest magistraal in de bloemetjes zet. De West-Vlaamse floralist is hot tot ver over onze grenzen van Amerika tot in Japan. Je moet wel erg knap zijn in je vak om dit allemaal te realiseren.

 

 Foto's : © VRT

Ellen (gans links) is privé-stewardess en altijd onderweg.

In de eerste aflevering serveert Ellen oesters aan haar baas, in zijn privéjet met alle luxe aan boord.

Even later zien we dezelfde Ellen dan weer de toiletten schrobben.

Bruno Pani organiseert de meest prestigieuze evenementen, zoals modeshows voor Armani en privé-feestjes voor de allerrijksten.

Sofia, telg van een West-Vlaamse horeca-familie, runt het chique 4-sterren hotel “ Hilton Paris Opera”, en stond eerder al aan het hoofd van tophotels in London en New-York.

Il fait le faire !

Erwin belt hier waarschijnlijk niet met Inge naast hem op de foto, al zou dat best kunnen.

Erwin, rasechte Leuvenaar, woont nu in een kast van een villa in Dubai en verkoopt van daaruit als CEO van “ Gulf Craftluxejachten aan gasten met een wel echt dikke portemonnee.

Inge verliet Knokke voor een stek in Casa de Campo ( Dominicaanse Republiek ), waar ze zelfstandig immobiliën broker is.

De Amerikaanse sterren en de happy few zijn haar klanten.

Oost-Vlaming Kevin staat hier afgebeeld in zwart-wit, maar zijn leven ziet er heel wat rooskleuriger uit.

Kevin is “staff captain” op het cruiseschip de MS Koningsdam.

De Gentenaar woont samen met zijn vriendin in Las Vegas.

Die vriendin trekt dan weer als danseres met “ Cirque du Soleil” de wereld rond.

Wat met zich brengt dat ze mekaar niet veel kunnen zien, en wat ons meteen doet denken aan een zinnetje uit Eddy Wally's “Chérie “ :

“Zij was jong en zij zong voor de micro
Hij was blond en z’n schip was juist daar
Het orkest speelde zachtjes een tango
En hij vroeg met een glimlach aan haar...

 

 

foto's : © VRT

Atoessa (linkse foto) is 36 , West-Vlaamse met Iraanse roots, en zorgt met haar bedrijf voor de luxecatering aan boord van privéjets.

Als je zes talen spreekt kom je hiermee al een eind verder dan een ander.

Brusselaar Alain zit als jetset kapper in de haren van de “ beau monde “.

Zelfs koningin Mathilde is klant aan huis.

Net als Beyoncé. Straf !

Alain is daarnaast ook nog eens theaterdirecteur, en eigenaar van een verzorgingscentrum voor bejaarden.

We zijn nu al benieuwd naar de eerste beelden.

Verder maken ook nog Frederik en het echtpaar Christophe & Carolina (niet op de foto ) hun opwachting in “ Topservice”

Frederik restaureert topkunstwerken en maakt er ook kopieën van.

Een normaal mens vliegt daar nogal eens voor in “den bak”, maar niet zo bij Frederik.

Want hij maakt die alleen maar voor de klant die het waardevol origineel liever in de kluis stopt en het  “Ersatz” dan weer aan de muur hangt.

Christophe & Carolina geven dansles aan jongeren van goede komaf zodat die op klassieke galabals geen flauw figuur zouden slaan.

Protocol, etiquette : niets is hun vreemd.

“ Het Wiener Ball “ is iets om naar uit te kijken.

Edellieden, ambassadeurs en diplomaten schuiven er in ware “ Sissi”stijl over de dansvloer, dank zij de wijze raad van Christophe en Carolina.

Ons “decoder”tje” wordt eerstdaags geprogrammeerd.

Vergeet het uwe niet.

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

Topservice “ vanaf 27 maart elke maandag om 21u20 op “ Een “

 

 

Zaterdagavond, Heizel Brussel.

De lift in het Atomium is razendsnel..

Zelfs bij het korte stukje dat ons naar het eerste verdiep brengt.

Daarna gaat het ietsje trager, want de metalen trap die ons door de verbindingsbuis naar de eerste bol rechts leidt moet te voet worden genomen.

De binnenkant van die bol wordt vanavond ingenomen door Raphaël Warny, die er vanavond zijn stokpaardje wil laten in rondlopen.

We kennen de naam pas sinds hij ons een mail stuurde met een uitnodiging om vanavond eens op deze plek langs te komen.

Het zou immers de eerste keer zijn in België dat een evenement als dit zou worden georganiseerd.

Zo'n 18 dames en 10 heren zouden hier vanavond strijden om de titel van Miss & Miss Tattoo Belgium 2017.

Tattoo's en het Atomium dat moet vonken geven dachten we zo.

En dat deed het !

 

 

Organisator Raphaël Warny nam zelf de presentatie voor zijn rekening.

Geen probleem want Warny is een spraakwaterval.

Kijk, ik kan het zelfs op één been!” lijkt Raphaël hier duidelijk te maken, wat hem meteen applaus van de jury opleverde.

Dan probeer ik dat ook maar eens, moet zijn vrouwelijke collega Charlotte Legrand gedacht hebben.

Ik kan hier geen speld tussen krijgen”, zei de inderhaast opgetrommelde co-presentatrice ons in de coulissen.

Vijf juryleden zullen vanavond oordelen wie Miss & Mister Tattoo 2017 wordt.

Wat ons meteen opvalt is dat er niet zo kwistig met tattoos is gestrooid dan we eerder hadden gedacht.

En ook piercings waren ver te zoeken.

Het enige metaal van vanavond zat in de wanden en buizen van het Atomium.

Behalve misschien een klein stukje bengelend aan het oor van Miss Maroc 2015 Fatima Ezzahra El-Horre ( rechtse foto, in het wit ) die ook even kwam kijken, voor het geval ze zich later ook een tattoo zou willen laten zetten.

 

 

Van de 18 dames die de revue passeren komen er slechts 2 uit Vlaanderen, wat dus meteen duidelijk maakt dat de casting vooral in Wallonië succesvol was.

De dame met de meest opvallende tattoos was de Luikse Maud Schinckus ( de 3 foto's links ).

It's better to be hated for what you are than loved for what you are not “ staat er op haar rechterdij te lezen.

De vraag is natuurlijk of die boodschap dagelijks tot bij de man in de straat geraakt.

Marilyn Mievis heeft een “Pamela Anderson” engelengezichtje.

Zelfs als ze je in lingerie tegemoet komt weet je absoluut nog niet wat er aan de andere kant volgt.

De “rugvullende” tekening is er ééntje om in te kaderen.

Maar hoe doet een mens dat in dit geval.

 

 

True” en “Love” staat er op de kuiten van Isabelle Vanhedenhoven (gans links) uit Saint-Servais bij Namur met daarboven respectievelijk een “paardenmolen” en een “paraplu”.

Ze zou de link later op de avond wel eens uitleggen, maar op dat late uur liepen wij al onder de eigen paraplu naar onze wagen even verderop.

De tekst op de achterkant van Mégane Mertens' rechterdij is ietsje uitgebreider.

Je moet al heel dichtbij gaan staan om de tekst te kunnen lezen, laat staan te begrijpen.

Bovendien is hij in het Frans, want Mégane heeft haar roots in het Luikse.

Caroline Dalne uit Vedrin bij Namur heeft “Never” op de schouder staan, en krijgt het ook nog eens op de heupen met het vervolg daarop... “Fall down, Stand up “.

Over wat er precies over haar armen naar beneden valt, daar zijn we nog niet achter.

En over armen gesproken.

Je moet die ook wat gunnen.

Beginnen met de eigen armen is al een goede start.

Bij die van Jennifer Inked ( de 2 foto's rechts ) is op geen flesje inkt bespaard.

Flesje ? Gaat dat wel met flesjes bij het tattoeëren?

Het meisje uit Nameche bij Namur draagt dan ook nog eens twee uit de kluiten gewassen dierenkoppen met zich mee, vooraan op de dijen.

Op de achterzijde van diezelfde dijen heeft ze met succes twee doodshoofden kunnen strikken.

Het wordt een moeilijke kluif voor de jury.

Een jury die bestond uit onder andere Vru en zijn Maca Tattoo Team, Laetitia Girgenti (organistatie MTB ) en Anthony Catapano, de meest getatoeëerde man in België voor zijn leeftijd.

Maar die laatste had vanavond zijn schoonste kostuum aan, dus van die tatoos was niet veel te zien ( zie fot gans boven in de reportage ).

 

 

 

Galajurken ontwerpen voor een finale als Miss Tattoo?

't Is niet simpel, maar met het inschakelen van een topontwerper als Frédéric Luca Landi is dat aardig gelukt.

De man heeft nu een eigen haute couture huis in Antwerpen, maar leerde eerder de stiel bij gerenommeerde modehuizen als Dior, Jean-Paul Gauthier en Nina Ricci.

Hierboven ziet u al een tipje van de sluier.

 

 

En dan waren er ook nog de heren die hun tattoeages aan de jury moesten laten zien.

Sommigen moesten daareven naar zoeken, anderen krabden zich daar even bij in de nek.

U kan zelf helpen zoeken als u onderaan op “Hier de Foto's” klikt.

 

 

En dit zijn de winnaars van vanvond.

Fabrizio Tzinaridis mag zich de eerste Mister Tattoo Belgium (2017) noemen.

De Limburger was één van de drie Vlamingen die deelnam, en komt uit Houthalen.

Bij de meisjes ging de titel naar een Waalse.

Charlotte Tierache is de eertse Miss Tattoo Belgium (2017) en woont in Lodelinsart, een plaatsje bij Namur.

De jury heeft dus duidelijk niet gekozen voor de hoeveelheid tattoos op de body, maar wel voor de kwaliteit ervan.

Een prima keuze, als je het mij vraagt.

Maar je vraagt het me natuurlijk niet.

Slotsom : het werd een topavond in de onderste rechtse bol van het Atomium.

Ze hadden hem net van buiten even opgeblonken, sinds zaterdag blinkt hij vanbinnen ook.

(willy van bouchaute)

(foto's : ivan bracke)

 

Klik HIER voor DE FOTO'S

 

Tattoogirls on the catwalk part 1

Tattoogirls on the catwalk part 1

 

 Tattooboys on the catwalk

 

 

 

 

Je moet er maar op komen, een koe op je affiche zetten om je jaarlijks topevenement aan te kondigen.

There is NO Koerse like Danilith NOkere KOErse “ beweren ze in Nokere en vervangen dan maar meteen de 3 letters in een afbeelding van een echte Holstein Friesian melkkoe.

Je weet immers nooit hoe een koe een haas vangt.

Al zal ze snelle poten moeten hebben om op woensdag 15 maart Kenny ( Dehaes ) te kunnen volgen op Nokere berg.

Kenny kwam daar 3 jaar terug als eerste boven, en doet nu weer mee.

Met naast hem zeker al 183 anderen.

Dat was wat ze ginder donderdagavond op de persconferentie in de Mastbloem al met fierheid konden aankondigden.

Een persconferentie rond dit gebeuren is soms al even straf als het gebeuren zelf.

Het was Roger Marlier ( helemaal links op de foto ) , jarenlang zelf de persconferentie in goede banen leidend, die de moderator van de avond Carl Berteele aan het publiek introduceerde.

Roger Marlier maakt nog deel uit van het bestuur van “Nokere Koerse “, maar voor zijn vroegere titel van schatbewaarder hebben ze nu “ere-” gezet.

En u weet wat dat betekent.

Carl Berteele mocht meteen in de persoon van Tom Van Damme al een grote gast aankondigen.

De voorzitter van de Koninklijke Belgische Wielerbond was vol lof over wat ze hier in Nokere neerzetten.

Wat dat precies allemaal is, maakte voorzitter van “Nokere Koerse” Marc Van Cauwenberghe even later duidelijk.

Om zeker niets te vergeten las de voorzitter alles keurig van zijn papiertjes af.

En omdat het altijd een beetje Rock & Roll is met de flamboyante verzekeringsmakelaar bleef presentator Carl Berteele er aandachtig op toezien dat alles keurig verliep (rechtse foto )

 

 

Nokere Koerse start op 15 maart alweer in Deinze, en dat blijft nog een aantal jaren zo.

Schepen van Sport van de stad Deinze Norbert De Mey ( midden op de linkse foto ) kwam zijn buren donderdagavond in Kruishoutem goeie dag zeggen, dit onder het goedkeurend oog van Kristof Callens, derde schepen in Kruishoutem.

Beiden kwamen er hun respectievelijke burgemeesters vervangen die er vanavond niet konden bijzijn.

Om de koers zelf te bespreken was er uiteraard koersdirecteur ( midden op rechtse foto )

Rony De Sloovere.

Dat doet hij ook kort voor onze microfoon in onderstaande video.

Ook Robrecht Bothuyne, communicatieverantwoordelijke van Nokere Koerse en naast volksvertegenwoordiger, schepen in Kruishoutem zag dat het goed was.

 

 

In Nokere hebben ze zelfs hun eigen champagne, en nog schoon volk ook om die aan de man te brengen ook.

Voorzitter Marc Van Cauwenberghe kijkt hier al op naar het jong bloed dat onlangs het bestuur is komen vervoegen.

Gil Steyvers hier poserend met zijn vriendin is daar één van.

Nathalie Blauwblomme (midden) probeert dan weer als enige vrouw in dat bestuur haar streng te trekken.

Als advocate moet dat perfect lukken.

En, geen persconferentie van Nokere Koerse zonder de “Eikoningin”.

Laura Peers ( Eikoningin 2016 ) liet zich vanavond vergezellen door haar eerste eredame Julie Seys.

Geen Eierboer te bespeuren in de Mastbloem vanavond, althans voor ons niet prominent zichtbaar.

Zou hij zo laat nog de koe moeten melken?

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

Alle verdere info over Nokere Koerse van 15 maart op :

 

https://www.nokerekoerse.be/

 

interview met Carl Berteele & Rony De Sloovere