• WEBSITE BANNER EDIT 2020 1.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 2.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 3.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 4.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 5.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 6.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 7.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 8.jpg

 

 

Johnson.

We herinneren ons de naam nog van het pakje sigaretten dat we in onze jeugd eens hadden uitgeprobeerd, en waarbij we al heel snel tot de constatatie waren gekomen dat dit straffe 'toebak' was.

En dan denken we ook aan de verhaaltjes van ons grootvader over ene Jack Johnson die begin negentiende eeuw bij het boksen zowat iedereen tegen het canvas sloeg.

Dat heb je met zwaargewichten , ook in de politiek.

Toen we Boris Johnson voor het eerst op televisie zagen verschijnen, wisten we het meteen : ' Die gast heeft de allure om het ver te schoppen '.

Nonchalant, beetje slordig voorkomen, sluikse ongekamde haren, boordevol charisma.

Het ideale figuur om in woelige tijden op zijn één been het gewone volk in te pakken.

Het gewone volk staat voor stemmen, en die zijn nodig wanneer je het wil maken, in de politiek.

Het boek van Tom Bower over de figuur Boris Johnson willen we dan ook maar al te graag eens onder onze loep schuiven.

Daar zijn we een tijdje mee bezig want het is een turf van zo maar liefst, inhoudstabellen inbegrepen, 638 bladzijden.

En het is er eentje met een ' hard cover ' , wat het helemaal verdient.

Vele auteurs ,meestal uit de linkse, progressieve hoek, die een boek schrijven over mensen die zich aan de andere kant van het spectrum bevinden , durven zich nogal eens te bezondigen aan subjectieve beoordelingen en ondermijnende afbraakjournalistiek.

Niet zo bij Tom Bower, die al wat ervaring heeft met eerdere schrijfsels, onder andere over Tony Blair, Gordon Brown en Prins Charles.

Het boek ' Boris Johnson ' met als ondertitel ' Biografie van een geboren gokker ' brengt u een schitterend beeld van de huidige premier van Groot-Britannië, van bij zijn kinderjaren tot nu.

Met alle pro's en contra's , zoals ze de auteur door vrienden en kennissen, mede - en tegenstanders zijn verteld.

Zo ontdekken we de Turkse roots van Boris langs vaderskant, de spanningen tussen zijn ouders...

We leren Boris kennen als voorbeeldige student aan gerenommeerde scholen als Eton en Oxford.

We zien bewondering van Boris voor Winston Churchill en Margaret Thatcher.

De laatste in de jaren negentig ooit eens door de EU geschoffeerd , wat Boris nooit is vergeten, en waar al de kiem was gelegd voor zijn latere euroscepticisme .

Wat al snel tot uiting kwam toen hij in Brussel als journalist voor ' The Telegraph ' aan de slag was, en hij de Europese Commissie als volgt omschreef .

' Brussel neemt snuivers in dienst om ervoor te zorgen dat de Euromest overal hetzelfde ruikt '.

Het minste wat een mens hiervan kan denken, is dat er aan zijn humor toen al een geurtje zat.

In het boek leer je ook de vele vrouwen, en ' maitresses ' kennen die Boris blijkbaar met heel wat gemak binnenhaalde.

' Macht en Geld ' , het erotiseert, en het werkt nog altijd, zelfs al ligt het haar niet altijd in de juiste plooi.

Wat hem niet tegenhield om sommige van zijn vrouwen af en toe eens een peer te stoven, zoals ' Allegra ' mocht ondervinden bij een reis naar Egypte , en waar het hotelpersoneel op hun vraag wat zijn vrouw precies voor werk deed , het volgende antwoord kreeg :

' Het werk van mijn vrouw is er voor te zorgen dat er niet langer Egyptisch katoen Europa binnenkomt '.

Boris, de classicus met ook een voorliefde voor ' The Rolling Stones '

Er staan nog heel wat leuke “quotes' in het boek, zoals : ' acteurs herinneren zich altijd de persoon in het publiek die niet klapt '.

De lezer van ' Boris Johnson ', biografie van een geboren gokker , leert de toenmalige burgemeester van London, ondanks zijn gewichtig voorkomen, ook kennen als een fervent fietser, die meer dan eens de voet aan de grond moet zetten om met zijn burgers een klapke te doen , zelfs met Elton John, die zelfs even zijn fiets wou lenen , maar dat , zelfs al was hij Elton John, niet mocht.

Dat Boris een man van het volk is , en dus af en toe eens cafépraat verkoopt, waar ze in het Verenigd Koninkrijk nog altijd eens goed kunnen mee lachen , maar waarbij je hier aan de andere kant van het Kanaal het ganse politiek correcte landschap over je heen zou krijgen , mag blijken uit de volgende quote : ' Wat is het verschil tussen een echtgenote en een slechte baan ? … ' Na een paar jaar zuigt een slechte baan je nog steeds leeg ! ' . Einde Quote.

Boris komt weg met zaken waar een ander nooit met wegkomt.

' Belangrijk is niet wat je zegt , maar hoe je het zegt ' , dixit Boris.

En hij kan het weten : ' De kans dat ik in een volgend leven terugkom als Elvis Presley of een olijf is groter dan dat ik premier van Groot-Brittanië word '.

' Tja '.

( willy van bouchaute )

Boris Johnson, biografie van een geboren gokker.

ISBN 978 90263 5675 9

uitgegeven bij ' Ambo / Anthos, Amsterdam

verspreiding in België : Veen Bosch & Keuning uitgevers n.v. , Antwerpen .

Richtprijs : 34,99 euro.

 

Beeldschoon is ze, de nieuwe Miss Wellness Beauty 2021.

De blonde haren ( vandaag voor een stukje geonduleerd ) heeft ze van papa, die via de kappersstiel zowat alle Europese steden aandeed , en zo haar mama – Monika - leerde kennen, in Praag.

Van de Tjechische zon is geweten dat ze zorgt voor een glanzend gladde huid.

Een cadeautje van de mama aan de dochter.

' Mit siebzehn hat man noch Träume '

Daar is Luciana nu al zo'n tien jaartjes overheen.

En wat blijkt , de meeste van die dromen zijn intussen al grotendeels gerealiseerd.

Er is het werk in de Argenta Bank, het eigen schoonheidssalon, het vriendje in huis.

Niet dat er zo direct aan uitbreiding wordt gedacht, maar toch !

De nieuwe Miss Wellness Beauty praat mooi, met een heerlijk licht Beerzels accentje, dat een beetje op Antwerps lijkt, maar het niet is.

 

 

 

Het interview op het rustieke bankje in het enig mooie Park van Beervelde loopt vlot.

Op onze vraag komt mama er even bijzitten.

' Dat ze fier is op haar knappe dochter '.

En terecht !

De schoenen gaan even uit.

Hoge hakken zijn niet altijd handig over bospaden bij dag en dauw.

Het is rond tienen op de klok, rond achten op de zon.

Zomertijd weet je wel , plus een uurtje oorlogstijd dat nooit is teruggezet.

Vroege uurtjes voor een ' fotoshoot ' met fotograaf en mama die voor wat bijlicht zorgt

De beelden op het favoriete bruggetje van de graaf zijn sprookjesachtig.

De lieve fee die een balletje in het water gooit, en de trotse graaf die het er eigenhandig weer uitvist.

Het ( sprookjes ) thema voor de komende tuindagen op 8- 9 en 10 oktober in Beervelde is nu al gezet.

Met dank aan Luciana.

En ook een beetje aan Monika.

En de graaf uiteraard .

(willy van bouchaute)

(foto's : ivan bracke)

KLIK HIER voor de FOTOSHOOT

 

 

Je kan je niet inbeelden wat voor pragmatische en evocatieve titels auteurs en journalisten de dag van vandaag zoal verzinnen om volk te lokken.

' Kat Kerkhofs straalt in bikini ' is er bijvoorbeeld zo eentje.

Of ' Dame krijgt jurk maar niet uit, en dan komt haar hond even helpen '

Dan komt een titel als hierboven ' Een smerige waarheid ' binnen als een ware verademing.

Al dekt de vlag niet altijd de lading.

Sheera Frenkel & Cecilia Kang zijn twee befaamde Amerikaanse journalisten die meestal hun gedachten de vrije loop laten in de al even befaamde krant ' The New York Times ', maar nu – omdat ze in New York toch tijd over hebben – hun hersenspinsels gegoten hebben in een turf van zomaar liefst 320 bladzijden, voor- en nawoord, en inhoudstafels inbegrepen.

Wat ze met dit lijvige boek eigenlijk willen zeggen is dat Mark Zuckerberg , de grote baas van het mediaplatform ' Facebook ' meedogenloos omgaat met uw en mijn privacy ten koste van het eigen geldgewin.

Daarbij een aardig handje geholpen door zijn rechterhand Sheryl Sandberg.

Bij het doorlezen van ' Een smerige waarheid , Facebooks gevecht om wereldheerschappij ' raken we er meer en meer van overtuigd dat Mark Zuckerberg een wel heel erg brede rug, en al even sterke schouders moet hebben, om alle zonden van de wereld , die hem hier worden toegeschreven, te dragen.

Nepnews, giftige content, inmenging van de Russen bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen, Mark zou het allemaal laten passeren, of er alvast heel weinig aan doen.

Haat zaaiende berichten rond de dood van George Floyd en de 'Black lives matter' beweging , de genocide op de Rohingya in Myanmar, het schietincident met 51 doden op de moskeeën in Christchurch ( Nieuw-Zeeland ) , de perikelen rond de bestorming van het Capitool, Mark zou er zo van hebben weggekeken.

De overnames van ' Instagram ' en ' WhatsApp ' worden hem ook al niet in dank afgenomen , wegkopen van de concurrentie heet dat.

Sheera & Cecilia hebben het hier in hun boek ( op bladzijde 224) ook over een video op Facebook met Nancy Pelosi , waarover de ' speaker ' van het Huis van Afgevaardigden nog geen kleintje beetje pissig was.

De Facebooker die de post had geplaatst had de snelheid van beeld en geluid ietwat vertraagd , waardoor het leek of Nancy behoorlijk boven haar theewater was.

Voor iemand die geen druppel alcohol drinkt is dat behoorlijk confronterend.

Mark Zuckerberg wou daar , toen hem werd gevraagd om de video weg te halen, vooralsnog niet op in gaan.

Beetje humor op Facebook is soms ook niet slecht , moet hij gedacht hebben.

In 2017 haalde Mark Zuckerbergs Facebook (samen met ' Google ') zo'n 135 miljoen dollar aan reclame inkomsten binnen, dat was meer dan de omzet aan reclame van alle kranten samen.

Over hoe meer data van derden een platform beschikt, hoe meer adverteerders dat platform aantrekt, zoveel is duidelijk.

Laat ons zeggen dat we na het doornemen van dit boek - wat behoorlijk wat tijd en aandacht in beslag nam – kunnen stellen dat de auteurs niet zo'n hoge dunk hebben van Mark Zuckerberg , Sheryl Sandberg en kornuiten.

En dat is nog heel zacht uitgedrukt.

Dat is hun volste recht natuurlijk, want ook dat is vrije meningsuiting.

Onze mening is dat Facebook een platform is waar je heel goeie dingen kan mee doen, maar ook heel wat minder goeie.

Moet Facebook daarom nu helemaal verdwijnen ?

Moeilijk te zeggen.

Het is zo'n beetje als een mes dat voor jou op tafel ligt.

Je kan er je biefstuk mee snijden, maar je kan er ook je buurman mee verwonden.

Je zou het mes kunnen wegnemen, dan heeft je buurman niets meer te vrezen,

maar dan kan je wel je biefstuk niet meer snijden natuurlijk.

( willy van bouchaute )

' Een smerige waarheid ' ( Sheera Frenkel & Cecilia Kang )

is uitgegeven door ' Atlas Contact ' , richtprijs 24,99 euro.

ISBN 978 90 450 4000 4

www.atlascontact.nl

 

 

 

 

Donderdagavond, iets voor zeven.

Het is nog behoorlijk druk op de warenhuisparking met zicht op de spoorwegbedding van Gent-Dampoort.

We willen niet te ver staan, want wij hebben de camera mee, en onze fotograaf zijn zwaarste toestel.

En ook onze dames.

Hoog gehakt.

Want we gaan naar een gala avond, en dan wil een mens er een beetje chic uitzien.

Het is eigenlijk een sponsoravond, een soort avant-première avant la lettre, want het grote werk en plein public is pas voor zaterdag.

Ondanks het Scala Theater aan de Dendermondse Steenweg in niks te vergelijken is met het grote Scala in Milaan, voelen we ons toch – nu al – een beetje in het buitenland.

Dat komt omdat het net buiten de Gentse 'Lez' zone ligt, en je er zo – mocht je er één hebben – met je oude diesel naartoe kan.

Aan de ingang moeten we geen papieren laten zien, maar wordt er wel gevraagd wie we zijn.

Want met dat masker op , zijn we nauwelijks te herkennen, en je weet nooit wie je binnenkrijgt.

We ontsmetten de handen, volgen de route 'coronaproof' , en zetten ons aan het aangewezen tafeltje van vier.

De receptie is zittend , de eerste ' Duveltjes ' zijn aangeboden en worden zo gebracht.

We gaan daar niet te veel van drinken, want de weg naar het toilet is volgens circulatieplan, en ingewikkeld, zoals zowat alles in Gent.

In de zaal staat voor ons, links achteraan, ook een tafeltje van vier met hoge stoelen klaar.

Wanneer het gordijn opengaat zien we achteraan op het podium Patrick ( Coppejans ) zitten.

Ook hoog.

Niet alleen omdat hij vanavond op zijn piano best wat hoge noten moet spelen, maar ook omdat hij dat gewoon is van bij Jo Vally, waar hij ook al eens mee speelt.

Naast hem , zoals het elke revue past, een trap.

Niet te hoog, niet te laag, en met niet te veel treden.

Je weet maar nooit dat er iemand van de cast zou struikelen en zich bezeren.

Als regisseur wil je toch echt niet dat zoiets gebeurt.

Vooral niet met nog zo veel voorstellingen voor de boeg..

Het openingsnummer zet meteen al de juiste toon.

' That's Entertainment ' zingen An ( Fleur) , Rens ( de Coensel ) , Geert ( Van Bever ) en Charlotte

( Vande Weghe ) .

Gelukkig maar, denken we zo in deze bizarre tijden.

Het duurt niet lang of daar is Amber ( Verleyen ) al.

Dat werd tijd, want ' Het duurt nu al een jaar ' zingt Amber.

In het Gents en 31 jaar nadat Johnny Logan er in het Engels ( What's another year ) het Eurovisiesongfestival mee won.

Johnny kan behoorlijk hoog zingen, maar Amber kan dat ook.

Want Amber is naast actrice met een diploma woordkunst en drama op zak, ook nog eens zangeres.

Naar de actrice hadden we bij vorige voorstellingen in de Scala al eens met open mond en ogen staan kijken, nu dus nog de zangeres.

Bij het volgende nummer , dat eerder een medley werd uit ' The Sound of Music ' , waren meteen alle twijfels weg.

Ze mag wat ons betreft - de ambitie is er toch - best eens naar Frank Van Laecke bellen, ze kunnen er daar, bij Studio 100 en Co , zo eentje best gebruiken.

Verder zal Amber nog eens met “ ' k Zie u girre schat “ een schitterende vertolking neerzetten van Sinatra's 'Strangers in the night', en ' Ga niet zonder mij ' naar ' Ne partez pas sans moi ' van Céline Dion in de versie van Stef Bos.

 

 

' In 't zakske blazen ' was de eerste sketch van de vele die er nog zouden volgen.

Gelukkig dat we het statief van de camera goed hadden gesmeerd, want regisseur Johan Van Hoorde liet de acteurs en actrices zo wat alle hoeken van de scène zien.

' Om het tempo hoog te houden ' , zei Johan ons achteraf.

' Een heel klein beetje stilstaan is ook niet slecht ' staken we even tussendoor.

Maar regisseurs zijn soms nogal eens eigenzinnig.

Wat niet altijd een slecht teken is.

Goed dat acteurs en actrices meestal over een uitgebreid en helder geheugen beschikken, want sommige van die sketches waren behoorlijk lang.

En als niet Gentenaar in de zaal moet je je wel een beetje concentreren, zo niet ben je zo een deel van de verhaaltjes kwijt die best leuk en spannend zijn, zoals bij ' De Dutskes ', door Lezz (Wauters) met een wel heel apart stemmetje gebracht.

Er wordt ook nogal wat afgedanst in de ' Vrie waaze revue 'met dank aan de dansgroep ' Natural Born Dancers ' van Silke Vervaet. En die doen dat goed , kijk binnenkort maar eens

naar onderstaande videocompilatie

Net voor de pauze van een half uurtje zeiden Geert , Marleen (Bassez) , Ann, Charlotte en Lezz

' Santé ' tegen het publiek, weeral eens het bewijs hoe succesvol dat vrolijke lied van wijlen Romain De Coninck nog altijd is.

Het tweede deel van de revue is zo'n 13 stukjes rijk, met opnieuw behoorlijk wat leuke sketches,zang en dans.

Alles in een perfectie technische omkadering van klank en licht door Pascal Desloover en Antoon Raes.

Je mag dit werk niet onderschatten.

Opmerkelijk is ook de ode aan ' Gent ' een bewerking van Guus Meeuwis ' Brabant, deze keer 'vrie waaz ' en voortreffelijk gezongen door Geert ( Van Bever )

Zijn duetje met Amber in retrokledij ' Omdak eu toch zuu girre zie ' mocht er ook best zijn.

 

Voor de ultieme finale met de ganse cast put men uit één van de André Van Duin shows uit 1984.

Van Duin is naast acteur en komiek ook nog eens een heel goede zanger.

Zoals zowat iedereen die hier vanavond op de ' Bühne ' staat.

Dat is een weelde voor dat soort acteurs en actrices , waar regisseurs als Johan Van Hoorde maar al te graag beroep op doen.

Dat doet hij zeker nog op zaterdag 17/7 ( premiére) om 19u30, zondag 18/7 om 14u30, dinsdag 20/7 om 19u30, donderdag 22/7 om 19u30, zaterdag 24/7 om 14u30,

en zondag 25/7 om 14u30.

Bij meer dan gewoon succes komen er nog extra voorstellingen op maandag 19/7 om 19u30 en zondag 25/7 om 19u30.

De prijs, inclusief reservering bedraagt 19 euro.

Reserveren kan via 'Uitbureau' op www.uitbureau.be – 09/233.77.88

(willy van bouchaute)

(foto's : ivan bracke)

KLIK HIER VOOR DE FOTO'S



 

 

 

Je kan er donder op zeggen, telkens de finale van 'Miss Exclusive' heel dichtbij komt, valt er een berichtje van Ken in onze 'Messenger' bus.

Ken is de organisator van één der aantrekkelijkste missverkiezingen in dit land, en honderd keer slimmer dan alle 7 Belgische regeringen samen.

Wat op zich niet al te moeilijk is, maar toch.

“ Hey, alles goed ? , klinkt het dan.

“ 26/06 show alvast, kom je ? “

Ja, antwoorden we dan, tenminste wanneer hij ons, net zoals een paar jaar geleden , een beetje in de watten legt, ons een goede plaats voor het filmen bezorgt , en we er zeker van kunnen zijn dat alles 'coronaproof ' verloopt.

En als hij niet vergeet ons nog per mail een officiële uitnodiging te sturen.

Die mail valt dan meestal een dag later in onze box.

De corona richtlijnen lijken alvast conform de wettelijke regels.

Het ziet er veilig uit.

Dat vind ook onze huisarts.

Ondanks onze fotograaf en ikzelf al ruim veertien dagen geleden onze tweede prik hebben gekregen, en we daar intussen al een geldig attest voor hebben, wordt er van ons - net als van alle aanwezigen , zo staat er – een 'sneltest' gevraagd.

Te verkrijgen bij de apotheker, kostprijs acht euro, eigenhandig af te nemen bij vertrek.

Als organisator met een farmaceutisch verleden moet je de sector toch een beetje blijven steunen, daar is op zich niks mis mee.

Staafje zo diep mogelijk in de neus steken, 5 keer draaien in ieder neusgat, staafje 5 keer op en neer bewegen in het tubetje waar een klein beetje vloeistof in zit, beetje in het tubetje knijpen, 'druppel tellertje' opsteken en vier druppeltjes laten vallen in het ronde gaatje van de bijgeleverde 'predictor'.

Binnen het kwartier zou er een rood streepje moeten verschijnen.

Blijft dat staan ter hoogte van de C, dan ben je negatief en zit je voor 80 procent veilig, komt het uit bij de T, dan kan je het schudden en ben je positief..

Omdat we blijkbaar een heel snelle 'sneltest' hadden gekocht staat het rode streepje er al na vijf minuten.

Pal naast de C , beter kan niet , ook zo bij onze fotograaf .

Nu één dag later op het moment dat we dit schrijven staat het streepje er nog.

Nog altijd pal naast de C.

Het wil van geen wijken weten.

Maar terug naar gisteren.

Het is half vijf .

We steken onze 'predictor' in ons pijpzakje en starten de wagen richting ' Sotto's' Zottegem.

Zover rijen is dat niet, alleen onze 'sneltest' was nog sneller.

Een knappe verschijning in zwarte splitjurk begeleidt ons naar de 'Vip' -tent , die vooraan aan de ' Sotto's ' staat opgesteld.

En, waar zo'n vijftigtal tafeltjes staan , met vier barstoeltjes , alles op veilige afstand van elkaar.

Ieder op zijn eilandje dus.

Al gauw krijgen we op ons eilandje gezelschap van Fabrizio, die ooit op een groter – Temptation – eiland zat .

Straks zal hij als jurylid de nieuwe Miss Exclusive 2021 helpen verkiezen.

Sommige mensen vallen in het echt heel wat beter mee dan op teevee.

' Dat hij straks best maar voor de goeie moet stemmen ' zeggen we dan.

Juryleden van missverkiezingen beïnvloeden , is in België nog altijd niet strafbaar, maar dat komt nog wel.

' Dat wij bij dit nummer – we laten het hem zien - alvast 3 sterretjes hebben gezet.'

Wij bereiden ons immers altijd een beetje voor, vooraleer we naar missverkiezingen trekken.

Zowel het voorgerecht, hoofdschotel, als dessert komen op kleine bordjes.

Veel plaats op zo'n bartafeltje is er dan ook niet.

Maar alles is heel lekker, vooral het dessert dat in het echt Vlaams voorlopig nog altijd – nu het nog mag – een ' negertetje ' heet, met heel veel chocolademousse binnenin.

Eens het 'negertetje' goed en wel binnen, was het tijd voor de show, binnen in de ' Sotto's.

 

 

Zo'n 200 mensen zitten in de zaal, op stoelen vier aan vier op correcte afstand voor en achter elkaar.

Het mondmasker dat ieder bij de ingang in de handen is gestopt moet op, de ganse show lang.

Al moet Veronique ( De Kock ) die de show aan mekaar praat er af en toe eens aan herinneren.

'Vero' is al een paar jaar het 'vlaggeschip' van deze verkiezing.

Nu het thema ' Exclusive Jungle ' heet, is het tussen de wirwar van lianen en struikgewas voor een schip moeilijk varen

Maar 'Vero' zal er , behalve de twee grote scheuren die reiken van de enkel tot de bikinilijn , zonder verdere kleerscheuren doorheen raken..

De split in haar chique avondjurk laat behoorlijk wat van haar rechter – , en ook wel eens van haar linkerdij zien.

Haar twee andere talenten zal ze vanavond zorgvuldig verborgen houden.

' U ziet er weer prachtig uit ' , zei Koen die intussen als jurylid ook al tot het huismeubilair behoort.

Koen Crucke zit graag in de jury.

Meer nog , hij wil daar nooit meer vanaf , desnoods op krukken wil hij zich – als het moet -naar de jurytafel slepen.

Koen wou er Vero met ' U ziet er weer prachtig uit ' alleen maar van overtuigen dat , ondanks het ouder worden, er op zijn zicht nog lang geen sleet zit ..

En, bovendien, Koen mag dan wel met Jan – die in de zaal zat – getrouwd zijn, op een avond als deze mag een beetje 'bi' ook wel eens .

Daarenboven, met behoorlijk wat travestie optredens die de show vanavond zouden kleuren, mocht hij ook al niet klagen.

 

 

Al startte de show met behoorlijk wat vertraging , op zich was hij alweer een juweeltje.

Quasi vlekkeloze choreografie, een led decor om u tegen te zeggen, prachtige kledij en danspasjes om zelfs in Covid-19 tijden behoorlijk wild van te worden.

Dat Miss Earth uit Amerika kwam overvliegen en er schoon bezoek was uit Denemarken bracht nog wat meer leven in de brouwerij.

Al blijft de vragenronde toch altijd een heikel punt, maar dat is vaak bij alle missverkiezingen zo.

Omdat juryleden meestal snel door hun slimme vragen heen zitten, mocht deze keer ook het gewone volk meedoen, vooraf en door middel van sociale media.

Niet dat dit veel beterschap bracht, want de problematiek rond milieu, klimaat, regenboogkleuren, en ander algemeen welzijn bleef zijn stempel drukken, terwijl verkiezingen als deze in onze ogen best iets luchtiger mogen zijn.

Onder de finalisten ook Selina Ali , de Antwerpse van 23, die omdat ze in de States een katje op overschot hadden , en hier eentje te weinig, tegen de stroom in hemel en aarde verzette om dat beestje op het vliegtuig te krijgen en hier een onderdak te geven.

Wie dacht zaterdag Selina's kat op het podium te zien verschijnen was er aan voor de moeite, de Antwerpse stond er wel degelijk zelf.

Van 14 finalisten ging het al snel naar 8 , en even later zelfs naar 5.

Die vijf mochten nu – om Miss Earth te plezieren - ook in het Engels hun gedacht zeggen , wat behoorlijk lukte.

Hoewel Nisa , één van de topfavorieten voor het kroontje, hier toch even over haar woorden struikelde.

Het was even balen voor Van Baelen, maar al gauw kreeg de 21 jarige uit Tessenderlo – die we nog kennen van de Miss België verkiezing - door 'Vero' de helpende hand toe gestoken.

' Dat het zo al niet evident was om hier op het podium te staan '.

Antwerpen reikt Limburg al eens vaker de hand.

Dit gebaar zou de ex Miss Limburg later op de avond geen windeieren leggen.

 

 

Het was tussen de rijkelijk neerdalende confetti even zoeken naar het erepodium, en al zeker naar de nieuwe Miss Exclusive 2020-2021, maar de indrukwekkende kroon viel op , en stond waar ze moest staan.

Op het hoofd van de Limburgse Nisa Van Baelen.

De finaliste wiens nummer, met de 3 sterretjes achter, we vooraf in de Vip-tent aan Fabrizio Alexandros Tzinaridis hadden laten zien.

Nisa Van Baelen, de 21 jarige schoonheid uit Tessenderlo,  genoot nu al met volle teugen van het mooiste lint dat daarnet om haar ranke schouders werd gedrapeerd.

Hopelijk kan het lange applaus dat volgde de aanzet zijn voor een Miss jaar zonder zorgen , en grenzeloos genieten.

De vogeltjes uit de achterop liggende jungle – andere oerwoud geluiden mogen niet meer de dag van vandaag – lieten het alvast niet aan hun hart komen.

In ons pijpzakje zit nog altijd, diep verscholen, het Covid-19 'sneltestje'.

Een 'sneltestje' zonder naam.

Het zou evengoed van onze buurman kunnen zijn.

Maar erg is dat niet, er was toch niemand die er om vroeg.

En Ken, die speelde het spel goed , en al helemaal volgens de regeltjes van de Belgische wet.

Of ' Absurdistan ' op zijn best

(willy van bouchaute)

(foto's : ivan bracke )

 

Hier de  video met ruim sfeerbeeld van de finale show.

 

 

 

 

We hebben altijd al een boontje gehad voor theatergezelschappen die alle moeite van de wereld doen om hun publiek voor zich te winnen, zonder al te veel hulp van buitenaf, al is die soms mooi meegenomen.

Zeker wanneer het al eens minder goed gaat.

Zoals in Covid-19 tijden bijvoorbeeld.

We herinneren ons nog dat ze bij Theaterplatform Gent ,vorig jaar in maart op de persvoorstelling , heel fier waren om hun theaterproductie ' Oscar ' te kunnen voorstellen met onder andere Loes Van den Heuvel als gastactrice.

Om dan de daaropvolgende week, op de dag van de avant-première nota bene ineens alles in ijltempo te moeten afblazen.

Zoals directeur van het ' Vree Wijs ! Theater , Johan Van Hoorde , het in onderstaand interview treffend uitdrukt : ' Na 14 maanden en vijf dagen stilte kon ik eindelijk weer aan het werk. Gelukkig maar, want intussen waren er geen inkomsten meer en bleven de vaste kosten lopen. De stad moest met een plan komen, zo niet hadden we de deuren moeten sluiten.'

En de stad kwam met een plan.

Met respect voor de man die al die jaren zijn ' Scala Theater' verzorgde als eigen ' vlees en bloed '.

De nieuwe 3-delige structuur heeft nu al wind in de zeilen.

Vanaf donderdag 15 juli komen die helemaal bol te staan wanneer in het Scala Theater

aan de Dendermondsesteenweg, 163, 9000 Gent de avant-premiére ( lees VIP-avond ) van ' Vrie waaze revue ' van start gaat.

Het wordt een mix van zang, dans en sketches, met onder andere een top actrice als Amber Verleyen, die hiermee haar vroegere passie ' het zingen ' weer stevig oprakelt.

Daarbij geassisteerd door Lezz Wauters, Charlotte Vande Weghe, An Fleur, Marleen

Bassez, Geert Van Bever en Rens de Coensel.

De muzikale begeleiding komt van Patrick Coppejans , ook nog actief als pianist bij Jo Vally.

Daarom dat die zo juist zingt.

Gedanst wordt er door de ' Natural Born Dancers ' .

Die zijn met zijn tienen, choreografe Silke Vervaet niet meegerekend.

De verdere speeldata zijn : zaterdag 17/7 ( premiére) om 19u30, zondag 18/7 om 14u30, dinsdag 20/7 om 19u30, donderdag 22/7 om 19u30, zaterdag 24/7 om 14u30,

en zondag 25/7 om 14u30.

Bij meer dan gewoon succes komen er nog extra voorstellingen op maandag 19/7 om 19u30 en zondag 25/7 om 19u30.

De prijs, inclusief reservering bedraagt 19 euro.

Reserveren kan via 'Uitbureau' op www.uitbureau.be – 09/233.77.88

Daarnaast zijn er nog de 2 voorstellingen van Veerle Malschaert's ' Post Corona kakofonie ' op vrijdag 16/7 op 19u30 ( première) en op vrijdag 23/7 om 19u30.

Ook daar is de inkom 19 euro en lopen de reserveringen via Uitbureau.

In de onderstaande video hoort u achtereenvolgens Amber Verleyen, Johan Va, Hoorde en Veerle Malschaert.

(willy van bouchaute)

 

 

 

 

 

Op 6 mei kwam het droevig bericht dat voormalig eerste schepen van de stad Deinze Norbert De Mey ( 71 ) was overleden. Dat het de laatste tijd wat minder goed ging met zijn gezondheid wisten we , maar toch kwam het nieuws als een complete verrassing.

We kruisten al eens elkanders wegen, en wanneer we elkaar dan zagen ging het er altijd heel gemoedelijk aan toe, zoals hier op bovenstaande foto ( midden ) in Saint-Paul de Vence waar hij in juli 2013 samen met zijn echtgenote Rosy te gast was op het verjaardagsfeest van een gezamelijke vriend uit de kunstwereld.

Maar de steevaste dag waarop we elkaar jaarlijks ontmoetten was de opening van de beurs Eccentric op het strand van Knokke, en waar we hem verschillende keren interviewden.

Eerst voor de radio, later voor deze mediasite.

En dat ging er altijd heel vrolijk aan toe, luister maar eens naar de interviews hier onderaan.

Een camera was er nog niet, maar de ondersteunende foto's geven u al enig idee.

 

 

 

Norbert was een aimabel man.

Veronique ( De Kock ) noemde hem dan ook ' Ton Ton ' .

Jarenlang was er een unieke, onverstoorbare professionele band tussen die twee.

De Antwerpse was dan ook het gezicht van 'Eccentric', Norberts geesteskindje.

Norbert zag er goed uit , en was bovendien ook nog eens flamboyant in de omgang.

Nogal wiedes dat heel wat mooie en bekende vrouwen met hem op de foto wilden.

 

 

 

Net voor ' Eccentric ' er mee zou ophouden te bestaan , kwam Kader ( Gürbüz ) Veronique vervangen.

We herinneren ons nog dat Norbert die avond in zijn witte smoking er uitzag als een echte Hollywood star .

' Hier zie, my James Bond ', zei Kader al meteen door onze microfoon.

De toon was meteen gezet.

Het interview kan je hieronder nog eens beluisteren.

Norbert is één van die mensen die we ons altijd zullen blijven herinneren.

Goedlachs, scherpzinnig, en vooral altijd positief.

We gaan u missen, Norbert, en wij niet alleen.

(willy van bouchaute)

(foto' s : ivan bracke / jeroen d'havé )

 

Eccentric 2010

 

Eccentric 2011

 

 

Eccentric 2012

 

 

Eccentric 2013

 

)

 

 

 

 

 

' Music Maestro , please ! '

Jaren aan een stuk heeft dochter Carolina er moeten om vragen, vaak op smekende toon,

om die hemelse muziek die hij , Yvan Guilini , ooit liet horen tot in de verste hoekjes van deze wereldbol, een nieuw leven in te blazen.

Vijfentwintig jaar geleden had de maestro al de stekker uit zijn Hammond B3 getrokken, en als het van hem af hing, ging die er nooit meer terug in .

Genoeg was genoeg.

Wanneer je al van heel jong af piano hebt leren spelen, op je achttiende achter een hammondorgel bent gekropen, op je 23-ste aan een wereldtournee bent begonnen, en op je dertigste een wereldhit hebt geschreven en gespeeld (wat resulteerde in opnieuw twintig jaar toeren ) , intussen ook nog eens op de Nationale Radio een radioprogramma hebt verzorgd , dan is het nogal wiedes dat je het na zovele jaren stilaan allemaal voor bekeken houdt.

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan , zegt men wel eens.

Al moet dat soms worden gestimuleerd door het bloed dat door de aderen van het nageslacht loopt , in dit geval van dochter Carolina.

En kijk , hier is het resultaat : ' Music Forever ' een hemelse CD met 13 pareltjes met daarbij  – hoe kan het ook anders ,de wereldhit ' Winter Memories ' (1976), uitgebracht op Carolina's platenlabel ' Game Records ' en nu ook fysiek verkrijgbaar. : Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

Het is een luxe, wanneer je als componist je eigen ding en goesting mag doen.

Het idee alleen al van ' niks moet, alles kan ' , leidt een mens vaak tot geniale prestaties.

Het zou leuk zijn mocht deze ' Music Forever ' het succes van ' Winter Memories ' - in België alleen al goed voor meer dan 100.000 verkochte exemplaren - evenaren of overtreffen, maar we denken zo bij onszelf , Yvan zal daar niet wakker van liggen.

Want op deze CD staat de muziek die hij in gedachten heeft en wil neerzetten, een muzikale reis door zijn wereld, zonder al te veel toegevingen van welke aard dan ook .

De CD voelt aan als een mix van Jazz en Klassiek , de genres waar hij zich het best en het liefst in uitleeft, zoveel is duidelijk.

13 nummers staan er op de CD, stuk voor stuk voor stuk verschillend, met ' Saxophobia ' , 'Sax en Vibes ' en ' Yvan Guilini & his Project ' Jazz ' ( op 3,4 en 5 ) als drie jazzy pareltjes.

' Fata Morgana ' ( nr.6 ) brengt ons dan weer meteen een Oosters sfeertje, de ' nagilah' ( waterpijp ) is nooit ver weg , het doet ons een beetje denken aan de filmmuziek van La Bionda en hun Sandstorm .

Libertad Tango ( nr.7 ) zit in een heel strak en snel tempo, ietwat jazzy, en het slot is heel abrupt, love it.

Bij ' Sunny Groove ' ( nr. 9 ) mogen de toonwieltjes van de Hammond hun hart ophalen, en het gitaartje van Marcel Trioen ook .

Wie ooit fan was van Booker T & the MG's zal hier zeker blij mee zijn.

En dan is er natuurlijk de wereldhit ' Winter Memories ' ( nr.10 ) , behouden in de originele versie uit 1976, en dat is een goed keuze , al blijkt het hiermee naast de andere nummers op de Cd toch een buitenbeentje, al zeker qua genre.

We horen van onze gemeenschappelijke soulmate Chris ( de Patron ) De Brakeleer dat er ook ( verregaande ) plannen zijn om opnieuw te gaan toeren en diverse Culturele Centra in Vlaanderen al op de agenda zouden staan, maar daarvoor is het dus nog even wachten tot het kutvirus wat verder weg is en het licht bij de evenementensector weer op groen slaat. U kan het hier verder volgen.

https://www.facebook.com/YvanGuilini/

(willy van bouchaute )

 

 

 

Voor sommige auteurs is het telkens weer een maandenlange zoektocht naar een passende titel boven hun al dan niet beklijvend verhaal.

Niet zo bij Ayaan Hirsi Ali.

' Prooi ' , vijf letters, baf, en hij staat er, als een huis.

Net als het verhaal dat ze brengt.

Uit de buik, want ze heeft het met eigen ogen gezien.

En ziet het nog.

Dat wat vele Westerlingen en vooral hun leiders niet zien.

Of om de één of andere reden niet willen zien.

Straf, dat net zij als Somalische vluchtelinge hen de ogen moet openen.

Hoe de Westerse waarden, waar zij zo naar opkeek, beetje voor beetje worden afgekalfd en ingeruild voor uitheemse doctrines.

Doctrines waar zij net was voor gevlucht.

En zij heeft recht van spreken, want ze heeft zich , na als Somalische vluchtelinge in Nederland te zijn beland, perfect aan de Westerse normen en zeden aangepast, is daar volkomen geïntegreerd, en begonnen aan een carrière in de Nederlandse politiek waar ze zich vooral bezighield met de integratie van niet-westerse immigranten en de rechten van moslimvrouwen. Op dit moment zit ze in de States , waar ze verbonden is aan het Hoover-onderzoeksinstituut van de Stanford University.

We houden van auteurs met kennis van zaken.

Tenminste wanneer die kennis stevig onderbouwd is, en goed geargumenteerd.

We aanbidden auteurs met een uitgesproken mening en geen blad voor de mond.

Auteurs met lef, die een kat een kat durven noemen, zelfs al strijken ze hiermee tegen de haren van de eigen lotgenoten in.

Zelfs bij gevaar voor eigen lijf en leden.

Om de feiten in dit pakkende verhaal te staven , moet er heel wat research en tijd zijn ingekropen , heel wat meer dan in de zoektocht naar de titel, zoveel is duidelijk.

De statistieken , nodig om die stevig te onderbouwen, staan gespreid over meer dan 72 bladzijden.

Geen sinecure, maar een must , wil je als auteur niet als ongeloofwaardig worden weggezet.

Bladzijden die je als auteur liever niet schrijft, maar er toch doorheen moet.

Net als de lezer.

Al kan die, als hij de inleiding en het voorwoord grondig heeft gelezen, daar voor mijn part gerust wat sneller doorheen.

En dan komt het.

Het leest als een misdaadroman, maar het blijkt helaas - door de auteur helemaal en grondig nagecheckt - pure realiteit.

De ondertitel zegt het al : ' Immigratie, Islam, en de erosie van vrouwenrechten.

Vooral voor dit laatste is het boek één pleidooi.

Vaak tot in het detail uitgespit

De match tussen 'westerse vrouwen, leeftijd geen belang, en jonge asielzoekers ' onder andere.

Een match die in vele gevallen niet al te koosjer wordt gespeeld en vaak in mineur, of erger nog dramatisch eindigt.

Een match die met moeite de media haalt, laat staan het gerecht.

De media die schrik heeft om een kat een kat te noemen, maar een Ayaan Hirsi Ali die het hier wel doet, politiek correct of niet.

No Go Zones in Brussel, met straten waar vrouwen in een rokje voor hoer worden uitgescholden, met cafés waar vrouwen niet welkom zijn.

Straten, pleinen en cafés waar vroeger echte Brusseleirs hun verhalen vertelden en waar nu de moslims hun eigen wetten hanteren, de parallelle circuits.

En waar de echte 'Brusseleir' niks van zeggen kan of mag, zonder voor racist te worden versleten.

Treinstations in het Duitsland van ' Wir schaffen das 'Angela Merkel, waar niemand zich nog veilig voelt.

De waanzin tijdens de 'Silvesternacht' van 2015 in Keulen.

De auteur schetst het in klare taferelen, u ziet het zo voor de eigen ogen gebeuren.

Het onrecht is groot.

De politieke onwil om er iets aan te doen ook.

De gerechtelijke macht is betuttelend naar de daders toe.

De media is bang , sust en zalft.

Maar Ayaan Hirsi Ali zegt vrank en vrij waar het allemaal echt om draait.

 

 

'Prooi ' is een heerlijk, maar vooral EERLIJK boek.

Het verdient een prominente plaats in de etalage van elke zichzelf respecterende boekhandel, met alle spots op zich gericht.

Meer zelfs, het zou verplicht leesvoer moeten zijn voor elke – al dan niet competente – politicus, politica, advocaat, rechter of media-journalist die bewust of onbewust de eigen natie en het eigen volk de dieperik in stuurt.

Het kaart in alle eerlijkheid de vele onrechtvaardigheden aan, waar vele Westerse leiders van wegkijken.

 

Enkele frappante zinnetjes uit het boek, zoals dit op blz.237, zeggen al meteen waar het om draait : ' De leiders van organisaties van wie mocht worden aangenomen dat ze de kwetsbaren in de samenleving zouden beschermen, waarschuwden dat het onthullen van de etnische achtergrond van de daders 'racistische gevoelens zou aanwakkeren '.

Of zoals hier over de ' no-go zones ' (blz.262) : ' In 2015 dreigde de Parijse burgemeester Anne Hildago Fox News voor de rechter te slepen omdat de zender beweerd zou hebben dat er in Parijs zulke alleen door moslims bewoonde wijken waren'.

En even verder op dezelfde bladzijde : ' Twee jaar na de schandalige aanslagen op oudejaarsavond in Keulen moest zelfs bondskanselier Merkel uiteindelijk toegeven dat er in Duitsland plekken zijn ' waar niemand naartoe durft te gaan '.

We hebben 'Prooi ' het boek van Ayaan Hirsi Ali aandachtig en met spanning uitgelezen, en zo eerlijk mogelijk voor u gerecenseerd.

Het is een lijvig boek van zomaar liefst 294 bladzijden, noten en bronvermeldingen niet meegerekend ( dan komen aan 342 ).

Dat er 48 bladzijden nodig zijn om de bronnen te duiden , geeft op zich al een idee hoeveel research er aan dit boek is voorafgegaan en hoe sterk het onderbouwd is.

'PROOI ' is verkrijgbaar in de boekhandel onder het ISBN nummer 978 90 450 4327 2 en is uitgegeven bij 'Atlas Contact '( Amsterdam/Antwerpen ) richtprijs 22,99 euro.

Meer dan warm aanbevolen.

(willy van bouchaute)

 

Hun geluid komt niet uit de ruimte , maar vanuit de pure Vlaamse bodem.

Ze dragen ook niet de adellijke titel van burggraaf, en hadden nooit een rechtstreekse verbinding met Filip.

Hun missie begon 9 jaar geleden al , met eigengemaakte Nederlandstalige pop

Met muziek die al even hemels klonk , soms swingend, soms langzaam in bloedmooie ballades gegoten.

Met 16 zelfgeschreven songs struinen ze al snel door de Radio 2 ether met de liefdessong

Ninnett ( 2014) als absolute uitschieter.

De Singles ' Sterren zien ' en ' Toffer dan tof ' halen al snel hetzelfde niveau.

Vijf jaar later staat hun zomersingle ' Copacabana ' wekenlang in de Vlaamse Top 50 .

Wanneer topproducer Steve Willaert ( bekend o.a. van zijn werk met Nathalia en Tura ) zijn schouders onder de groep steekt gaat het meteen nog een stapje hoger.

De Covid-19 toestanden gaven de band de nodige tijd om intussen wat prachtige, nieuwe dingen uit te werken zoals deze nieuwe single, die net op de markt is en

' Eenzame Reiziger ' heet.

 

 

Het nummer komt uit de pen van frontman Stef Willems en de Leuvense singer-songwriter

Pieter Schrevens en werd , uiteraard, geproduced door Steve Willaert.

De lead vocals komen van Stef Willems

De backing vocals worden verozrgd door Elien Boermans

De elektrische + akoestische gitaren worden bespeeld door Dave Elli.

Aan de toetsen zit Jan Beyen , en aan de bas hoort u Steven Hellemans.

Over de drums van Matthias Fransen zit hier een aparte beat geprogrammeerd, die in onze ogen perfect is geslaagd.

Eyecatcher op deze single is het sublieme famenco-gitaarspel van de Amerikaans-Mexicaanse supermuzikant El Javi.

We laten ' Frimout ' frontman Stef Willems hier rond het toch wel heel pakkende verhaal doen :

Het verhaal van de song ‘Eenzame Reiziger’ begon 9 jaar geleden op een open mic in New York. Op zo’n vrij podium mag iedereen die zich inschrijft een nummer spelen. Ik had zelf net een song gespeeld toen de volgende artiest iedereen van zijn sokken blies. Het was de flamencogitarist El Javi. Hij beroerde me tot tranen toe met zijn passievolle gitaarspel. We raakten aan de praat die avond en na die ontmoeting zijn we steeds in contact gebleven. Zijn liefde voor muziek en zijn levenswijze waren de inspiratie voor ‘Eenzame Reiziger. Het was voor mij meteen duidelijk dat ik de medewerking voor de finishing touch van de opname zou vragen aan El Javi. Eén sms en een videocall later zegde hij meteen toe. Zijn bijdrage is voor mij essentieel om het verhaal van deze song echt te laten kloppen’.

( willy van bouchaute )

https://www.frimout-band.be/

Er is ook een heel knappe clip rond ' Eenzame Reiziger ' gemaakt, ( zie hieronder ) opgenomen in het prachtige natuurdomeind ' Ter Hills ' in Maasmechelen, gerealiseerd door cameraman-regisseur Christophe Vercammen.