• WEBSITE BANNER EDIT 2a.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 3.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 4.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 5.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 6.jpg

 

 

De Tuindagen van Beervelde klokten zondag om exact 18 uur af met 25.139 bezoekers.

Op 3 dagen weliswaar, met vrijdag als topdag en goed voor meer dan 11.000 gasten uit binnen en buitenland.

Gravin Valerie mag hier dan wel in knalgeel op de foto staan en Graaf Renaud een al even gele hoed op hebben, de yellow roses of Texas moeten toch nog even wachten op een latere kans, want het waren de producten van de “ Hauts-de-France “ die deze keer in de kijker werden gezet.

Waar ook de groenten uit Mari Maris ( foto links ) tuin in Picardie bij horen.

Want Mari mag dan wel een Amsterdamse zijn, Hollanders zitten overal.

Dat zegt ze zelf.

Mari viel zaterdag ook in Beervelde in de prijzen, met 2 boeken zelfs die we binnenkort hier wat van dichterbij gaan bekijken.

Omdat we al jaren fan zijn van de boeken van Laurence Machiels, die u wel kent van haar tuinrubriek in de weekend editie van Het Laatste Nieuws, gaan we haar nieuwe tuinboek " Iedereen Tuinier " straks ook eens doorgronden.

De “ Girl- en Flowerpower “ op de foto is dus helemaal terecht.

Graaf Renaud mag als compensatie dan weer in één van onderstaande sfeervideo's zijn hart ophalen.

(willy van bouchaute)

(foto's : andré buysse )

 

 

 

 

 

U heeft er een tijdje moeten op wachten, maar hier is hij dan : de gloednieuwe

single van Tamara & Tom : “Zomer in Zeeland “.

Het nummer was een hit in het jaar 1971 en werd gezongen door het Hollandse duo Saskia & Serge.

Trudy ( van den Berg ) nam toen praktisch het ganse lied voor haar rekening, terwijl

Ruud (Schaap) pas na 1 minuut zijn eerste stemband mocht laten trillen, en daarna nooit verder kwam dan wat “naar de achtergrond verdrongen” tweede stem.

Niet zo bij Tamara & Tom, waar Tom al na 29 seconden vrolijk mee doet, en gedurende de rest van de song, behalve bij dezelfde 29 sec. in de tweede strofe, niet meer weg te branden is.

Deze cover heeft ook heel wat meer body dan het origineel.

Waar Saskia & Serge het moesten stellen met wat pover pianogeluid als ondersteuning, krijgen Tamara & Tom hier zelfs een fantastisch klinkend “pedal” gitaartje achter zich.

Neem daar nog eens het enig mooi “close harmony” stemgeluid van het Maldegemse duo

bij en we zijn in volle lente al vertrokken voor een broeiend hete zomer.

Of dat nu in Zeeland is of hier, maakt geen zier uit.

De thuisbasis van Tamara & Tom ligt immers op amper een paar honderd meter van de

grens met onze Noorderburen.

Pluspunt is ook dat Radio 2 het nummer in haar playlists heeft opgenomen.

Een kanshebber voor de Radio 2 Zomerhit?

Dat kan en mag best van ons.

Wist u dat Saskia & Serge in 1971 hebben deelgenomen aan het Eurovisie Songfestival?

Met “ Tijd “, een nummer waarmee ze de zesde plaats binnenhaalden.

Het zou misschien een goed idee geweest zijn om “ Tamara & Tom” naar Lissabon te sturen.

Of “sennek' mis ?

(willy van bouchaute)

Zomer in Zeeland”, de nieuwe single van “Tamara & Tom” kan u downloaden

via deze link : https://hkmrecords.lnk.to/iYb-V

Doen hé !

 

 

Het "Park van Beervelde" is één van de mooiste, zo niet hét mooiste privépark van Vlaanderen.

En met de tuindagen van komend weekend zal het blinken als geen ander.

De graaf steekt nu al zelf de handen uit de mouwen.

Diezelfde handen waarmee hij nu vrijdag 11, zaterdag 12 en zondag 13 mei zo'n 23.000 bezoekers zal welkom heten, wellicht ook u.

Wij gingen vooraf al eens luisteren en "een beetje" kijken.

We zagen zelfs dat ook gravin Valerie, volbloed Parisienne,  volop meegaat in het thema, zeker nu " Hauts-de-France" gastregio is.

willy van bouchaute

foto's : anne-marie couliez

Meer info op  : https://www.parkvanbeervelde.be/nl/de_tuindagen

  

 

 

 

Vandaag start “Vossen”, de expeditie door het land van Reynaert.

Wij gingen gisteren al eens kijken op de pers preview.

Het idee kwam van Katoennatie baas Fernand Huts, nu zijn Loods 5 door het uitblijven van de nodige vergunningen voor het Studio 100 project 40-45 toch leeg stond.

Fietsen op zich is al een kunst, en als die fiets u dan ook nog eens de weg wijst naar nog verhevener kunsten kan de dag niet meer stuk.

Starten doet men bij het “Hof van Nobel” ( Beveren/Kallo )

Daar bewaakt “ De Bezweerder “ , een sculptuur van Roel D' Haese, het Vossenhol.

Eens daar aanbeland bent u vertrokken voor een reeks belevenissen die u altijd zullen bijblijven.

Mocht u zelf niet over een fiets beschikken, de baas showt er hier één die u voor de ganse dag kan huren.

Het enige wat u dan nog moet doen is zelf trappen, want E-bikes zitten niet in de aanbieding.

Reken maar op zo'n 40 km, voor de hele route met grensoverschrijdend uitstapje naar Hulst is dat zelfs 60 km.

 

 

 

In Melsele wacht het “Mercatorhuis“, waar u in de tuin al meteen begroet wordt door de dansende hazen van kunstenares Sophie Ryder.

Binnen het oude jachthuis kan u eeuwenoude kaarten van Mercator, Hondius en Ortelius bewonderen.

Maar dé verrassing volgt in de achtertuin...

 

 

 

Curator van “The Phoebus Foundation” Professor Katharina Van Cauteren is maar al te blij om hier te kunnen poseren voor enkele bronzen beelden van de hand van Jan Fabre, zoals hier Hoofdstuk X en Hoofdstuk IV (rechts).

Er staan er nog een aantal op het grasplein achter het jachthuis.

De toezegging om deze beelden te exposeren kwam er pas op het laatste moment.

 

 

 

De volgende bestemming is de Ijshoeve De Boey in de Groenendijkstraat 11 in Sint-Gillis-Waas.

Daar staat in de boomgaard het “ Trianon” van de koningin.

Het spelletje dat u er kan spelen is bij de ingang op een pancarte uitgelegd.

In de hoeve zelf kan u genieten van een lekker ijsje en het Fotohol.

Dat laatste is een cabine, waarin u op een kruk gaat zitten, een “vossenmasker” kiest ,en vervolgens op nog een paar knoppen drukt.

Even later valt er een strookje met een zestal foto's uit een lade, en maakt u meteen deel uit van het hele “Reynaert”-verhaal.

 

 3

 

We laten “ Het Cachot “ in Hulst even aan ons voorbij gaan - dat doen we later wel eens – en spoeden ons naar het “ Huis van Zonde “ in Kieldrecht..

Het lijkt wel een list van Reynaert om hiervoor net de Oude Pastorie als locatie te kiezen.

Hier passeren de 7 hoofdzonden de revue, maar ook topstukken van Rubens, Bouts en Teniers.

En af en toe verstoort de vos wel eens (digitaal) het stille tafereeltje.

Reynaert is van alle tijden.

 

 

Wie wil meedoen aan “ Vossen “ schrijft zich best vooraf in.

Het standaardtarief is 15 euro, een fiets huren kost 10 euro.

Jongeren tot en met 18 jaar gratis.

Tot en met Pinkstermaandag loopt er wel een speciale actie, zie : https://www.vossen.vlaanderen/nl/actie

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

 

 

Eveline is een “lieve”, altijd “down to earth”.

Een zeldzame gave bij mensen die bijna dagelijks één of ander televisiescherm met hun gezicht, of net iets meer, sieren.

Televisie doet wat met een mens.

Eveline is immers naast zangeres ook presentatrice bij Ment TV.

In 2015 recenseerden wij hier op onze mediasite Eveline Cannoot's album “AnderSterker”.

Nu - 3 jaar later - ligt “ Hartslag “ , haar gloednieuwe “ full cd “, hier voor ons op tafel.

“En die is helemaal “anders” dan 'AnderSterker' ”, vertrouwde Eveline ons op de persvoorstelling toe.

Maar is hij ook wel “sterker” dan “AnderSterker”?

Wij zoeken het voor u uit.

 

 

Heel wat schoon volk op de albumvoorstelling in Restaurant “ Bertem Brug”.

De locatie was met zorg gekozen, want het interieur oogt er met zijn oker- en terra kleuren oneindig mooi.

Kleuren die u ook op de hoes van “Hartslag” terugvindt.

En omdat het vandaag Evelines verjaardag was, mocht de kurk ook van de champagne, en kwamen er tal van lekkere hapjes uit de keuken.

Wat de collega's uit de showbizz - en televisiewereld ten zeerste apprecieerden.

Maar nu op naar het album... en zijn 13 nummers.

Waarom dat er precies 13 zijn geworden, hoort u van Eveline in de video helemaal onderaan.

 

 

Ben je gelukkig met mij ?” .

Deze cover van “ Who let the heartache in ? “, een nummer van Patricia Paay uit 1981, kwam vorig jaar als single op de markt, en kreeg meteen al een A-rotatie op Radio 2 mee. Waar naar het schijnt Patricia Paay ook heel gelukkig mee was, hoe zou je zelf zijn.

Het “poppy” deuntje ligt perfect in het stembereik van Eveline.

Knap gedaan.

Vind ook Stijn, haar vriend die haar, vanmorgen nog, als verjaardagscadeau een sierlijke ring om de vinger schoof.

Soms beantwoord je vragen beter met daden dan met woorden.

 

 

Adrenaline”

 

Dit is de nieuwe zomersingle van Eveline.

En terecht, want dit is één van de beste nummers op het album.

Het origineel “ Adrenalin” werd een paar jaar terug door knappe Ella Endlich de Duitse hitparades in gezongen.

Heel hoog en krachtig gezongen.

En laat Eveline net sterk staan in deze beide facetten.

 

 

Droog mijn tranen” (2016)

Mooi, mooi, mooi, deze ballade.

Met een knappe piano intro, al snel ondersteund door een stevige basdrum, zoals een basdrum hoort te klinken.

Heel sober gearrangeerd, wat hier een absoluut pluspunt is.

Pas naar het einde toe wordt er wat meer toegevoegd, met dan weer een solo piano als coda.

De zwoele ietwat hese stem van Eveline leent zich perfect voor dit nummer.

 

 

4. “ Hartslag”

De intro doet ons een beetje denken aan de funky pop van Debbie, Joni, Kim en Kathy, de zusjes Sledge uit Philadelphia die zich dan maar “ Sister Sledge” noemden en in de jaren 70 hits scoorden als “ We are family “ en “ Lost in music “.

De titelsong van het album swingt als geen ander, en er zitten heel wat buiginkjes in de zanglijn, waar Eveline probleemloos haar draai in vindt.

 

 

Morgen schijnt weer de zon”

Pretentieloos liedje voor zomerse dagen op één of ander Jamaicaans strand.

Met een reggae beat, waar de “ Skyblasters “ ook dol zouden op zijn.

Wat zouden Bob Marley, Peter Tosh en Mick Jagger hiervan denken?

 

 

Alles” (okt.2017)

Het nummer werd aangeleverd door Sabien Tiels, die het al in 1999 samen met Wigbert Van Lierde had geschreven.

Qua stijl heel dicht bij die van Xander de Buisonjé (Volumia), toen in hun topperiode, aanleunend.

Eveline bracht het nummer al in oktober vorig jaar als single met bijhorende bosnimf- clip op de markt, en nu staat het dus ook op het nieuwe album.

 

 

Zeg me hoe”

Tja, hoe zal ik het zeggen?

Dat ik niet zo'n fan ben van dissonanten.

En er zitten er wel een paar in, in dit nummer, en niet alleen in de zanglijn.

Voor hoe heet dat, het grote publiek, zal het altijd wennen blijven.

Het is meteen ook het tweede nummer op de cd dat door Sabien ( Tiels ) is aangeleverd.

 

 

8.“ Het neemt je mee “

Nummer met een enig mooi, zelfs magisch sfeertje.

Doet ons een beetje aan Abba denken.

Horen we hier niet een vleugje van “ The Winner takes it all “ in het arrangement?

Een Eveline op haar best.

 

 

Als ik dans & Vleugels

Twee nummers geschreven en aangeleverd door klasbak Udo Mechels.

Eveline en Udo, de twee kennen mekaar nog van hun deelname aan X Factor, intussen al 13 jaar geleden.

Udo won trouwens de wedstrijd.

Het is vooral “ Vleugels “ dat ons hier bijblijft.

Mooie ballade, gevoelige tekst, en door Eveline al even gevoelig en knap gezongen.

Er staan ook nog 3 bonusnummers op de cd.

Zomermedley, Hitmedley en een Remix ( voor de discotheken ) van Adrenaline.

(willy van bouchaute)

(foto's : ivan bracke)

voor meer info :

www.evelinecannoot.be

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Klik HIER voor de FOTO ' s van de albumvoorstelling.

Video met interview en sfeerbeelden.

 

 

 

Je moet ze ver gaan zoeken, vrouwen met de spontaniteit van Viviane Audenaert.

In onderstaand interview vertelt ze vrijuit en zonder franjes over hoe het allemaal voor haar begon.

Hoe de verkiezing tot “Miss Kwik” haar wereld overhoop gooide, maar tezelfdertijd

het begin inluidde van een succesvolle mannequin carrière.

Hoe het voelt om ooit de vriendin van Willy Sommers te zijn geweest, om ooit catwalk training te hebben gegeven aan onder andere nu nog altijd bekende BV's als Veronique De Kock en Kelly Pfaff.

Hoe de stap er kwam om de wereld van de mode te ruilen voor die van het design.

Je komt het allemaal te weten in het 15 minuten durend interview dat we deze week met de bekende inwoonster van Knokke-Zoute hadden.

De leeftijd schijnt geen vat te hebben op een schoonheid als Viviane Audenaert.

Positivisme en Jovialiteit houdt een mens jong!

“ Van Mode tot Design, het kwikgehalte van Viviane Audenaert”

' t Zou ook een mooie titel geweest zijn.

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

 

 

Arne Demets, we bestempelden hem een paar jaar terug als “de beste gitarist “ op de Gentse Feesten, en terecht want wat hij onder andere op het podium van de “Korenmarkt” bij “The Blues Vision” liet zien en horen was van een uitermate hoog niveau.

Naast “Gitarist” staat er op zijn Facebook profiel ook nog eens “Vocalist/Songwriter” te lezen.

Het is altijd handig wanneer je zelf je eigen muziek en teksten kan schrijven.

En les te hebben gevolgd aan De Kunstacademie, is ook nog zo iets om mee uit te pakken.

Vooral als je door enkele andere jonge beeldende kunstenaars wordt gevraagd om een gezamenlijk project te ondersteunen en mee te organiseren.

Zoals “ I love Art & Museums “ , de eigenzinnige tentoonstelling die het afgelopen weekend te zien en te beleven was in “In De Ruimte “ aan de Fransevaart in Gent, en waarvoor Arne ook de muziek schreef.

Naast Arne Demets werkten ook mee : Edita Dermontaité, Julia Sophie Kunde, Joris Claes en Krysztoff.

Het promo fimpje, waarvoor Arne de muziek schreef, werd ingezongen door Hannah Nascimento Martins.

Wij stuurden onze cameraman Luc Van Vreckem op het internationale gebeuren af, met dit als resultaat !

(willy van bouchaute)

 

 

 

 

 

Vrijdagmiddag 12 uur, Kasteel Cortewalle Beveren.

Het oudste gedeelte van deze prachtige waterburcht dateert al uit begin 15 eeuw.

Maar wat hier vandaag op tafel wordt gelegd gaat nog een paar eeuwen verder terug.

Het is nog even wachten op de burgemeester, maar de andere prominenten zijn er nu reeds helemaal klaar voor.

Het project is gigantisch, maar verwonderlijk is dat niet wanneer een man als Fernand Huts ( Katoennatie/Indaver) voor de nodige draagkracht zorgt, hierbij kunstminnend en met kennis van zaken bijgestaan door Professor Katharina Van Cauteren (kunsthistorica) en Rik Van Daele (Reynaertgenootschap).

Het vreemde is, dat wanneer het lot niet een beetje had geholpen, dit project er nooit was gekomen.

We moeten daarvoor een aantal maanden terug in de tijd.

Toen Studio 100 op zoek was naar een geschikte locatie voor haar 40-45 musical stelde Fernand Huts voor om op één van zijn domeinen aan de Antwerpse Linkeroever een immense hal te bouwen.

Die hal kwam er dan ook, en kreeg de naam “Loods 5 “ mee.

Alleen kreeg Studio 100 de nodige vergunningen om er hun evenement te mogen inrichten niet voor mekaar.

'Tja, en wat doe je dan als eigenaar met een “lege” hal ?

Zelf een evenement inrichten, waar je wel de toelating voor krijgt, moet een “lepe vos” als Fernand Huts gedacht hebben.

En voilà, nu vandaag voor de voltallige pers spreekt de vos de passie.

Loods 5 “ wordt vanaf 5 mei tot en met 30 september de begin- en eindplaats van een kunstzinnige ontdekkingstocht door “Het Land van Reynaert”, een trip van zo'n 40 km lang, liefst per fiets, maar het kan ook met de auto.

Onderweg wachten tal van verrassingen, allemaal in het teken van het bekende dierenepos

Van den Vos Reynaerde” maar met ook een sublieme knipoog naar de hedendaagse tijd.

Kunst, film, muziek, theater...u zit er allemaal heel dichtbij.

 

 

Wie zich inschrijft (standaardtarief 15 euro / jongeren t/m 18 jaar gratis toegang ) krijgt naast gratis parkeergelegenheid, ook nog eens bij ontvangst koffie of thee, kaarten en routeplannen, het boek “ Reynaert de Vos “ ( een 21ste-eeuw hervertelling door Professor Katharina Van Cauteren ), de publicatie “Phoebus Focus” die de professor hier in de hand houdt, “De Gazet van Malpertuus”, een krant met de spelzoektocht die Fernand Huts hier demonstreert, en toegang tot 4 themavoorstellingen onderweg ( Het Meracatorhuis, Huis van Zonde, 't Scriptorium en s'Landshuis ) .

Ook inbegrepen is een bezoek aan het Beeldenpark van Bucht Singelberg, en uiteraard toegang tot het Hof van Nobel met o.a. Theater Madoc, een film met Lucas Van

den Eynde, Tom Audenaert, Ludo Hoogmartens en Amaryllis Uitterlinden.

Alle details vind u hier : https://www.vossen.vlaanderen/nl

 

 

Vrijdagnamiddag 15u, Loods 5, Kallo

Geen GPS naar de Ketenislaan nodig, we volgen de Peugeot van Richard (Willems), auteur en goeie vriend van Fernand Huts.

Het geluid van boormachines en cirkelzagen vult angstaanjagend de indrukwekkende hal.

Hier wordt nog volop gebouwd aan het Hof van Koning Nobel, dat vanaf 5 mei het vertrek- en eindpunt wordt van een verrassende “in het spoor van Reynaert” tocht doorheen het “ Soete “ Waasland.

Vossen” betekent volgens de Dikke van Dale “onafgebroken studeren”.

In een ruimere betekenis ook “beetnemen”, of nog uitgebreider “ vrijen, onkuisheid bedrijven”.

Gezien dit laatste door de grote bedrijvigheid langs het parcours waarschijnlijk niet zo voor de hand zal liggen, en geen enkel haar op het hoofd van de organisatie er ook maar zou aan denken om de tweede betekenis te hanteren, zal het dus tijdens uw tocht “ onafgebroken studeren” worden.

Wij wensen u nu al een “mooi resultaat “.

(willy van boucaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

Bestel hier uw tickets : https://www.vossen.vlaanderen/nl/bestel-je-tickets

 

Opbouw Hof van koning Nobel en interview met Fernand Huts

 

De jaargangen van sommige televisieprogramma's lijken eindeloos.

Zodra je denkt “ Oef we zijn er vanaf “, zitten ze weer op je buis.

Boer zoekt vrouw” is er zo eentje.

Zijn de gronden in eigen land uitgeput, dan trekken ze wel de grens over om er nieuwe te ontginnen.

Het moet zowat acht jaar geleden zijn dat we voor het eerst met dit soort platte landstelevisie geconfronteerd werden.

Denk dus niet dat we er speciaal voor thuisbleven.

Niettemin betrapten we er ons tijdens het zappen wel eens op dat we toch even bleven hangen.

Vooral omdat het programma werd gepresenteerd door - om bij de boerenstiel te blijven – een dartelend en fris ogend veulen dat Dina Tersago heette en in een vorig leven - als ze dat al had - zelfs nog Miss België was geweest.

Toen we er daarenboven ook nog eens ene Yana Parmentier Leman zagen opduiken, besloten we om, na ons scherm een extra poetsbeurt te hebben gegeven, een Westvleteren 12 – toen nog probleemloos en “à volonté” te krijgen - uit de ijskast te halen, en een portie Brugse Blomme naast ons neer te zetten.

Dat terwijl de boeren op het scherm alle moeite deden om niet de eigen kaas van tussen de boterham te laten eten.

Dat het voor de boer in kwestie niet makkelijk zou zijn om een schoonheid als Yana voor zijn kar te spannen, leek al vanaf het begin duidelijk.

Maar vergis je niet want in de boerenstiel wordt er op een inspanning min of meer niet gekeken.

Er viel ons meteen te binnen dat – toen we nog jong waren- Vlaamse boeren zelfs naar het verre Ciney (bij Dinant) trokken om er op de wekelijkse markt het mooiste prijsbeest, meestal met de fraaiste rondingen, op de kop te tikken.

Gelukkig is er nog het gezonde boerenverstand dat zegt dat men – zelfs in tijden voor “me too”- geen appelen met citroenen moet vergelijken.

Zoals verwacht was er na afloop van het programma “Boer zoekt vrouw “dan ook geen enkele boer in geslaagd om “ Yana “ voor eeuwig zijn stal te laten uitmesten

Ondanks wij op dat moment zelf over geen stal beschikten – nu ook nog niet trouwens– besloten we toch even Yana te bellen.

Niet om – al had dat gekund – een handje toe te steken op de boerderij van een oom van ons in Doornzele , nee ze moest alleen maar wat ballen naar kegeltjes gooien in de streek van Zomergem, en als niet rookster (we schreven bijna "rockster") bij zonsopgang een sigaretje op steken op een balkonnetje in Torrevieja, Spanje.

"In boerenogen kijken" hoefde daar ook al niet, er was alleen maar de lens van onze fotograaf om te bespelen.

Er is nog wat werk aan de winkel bij “ Boer zoekt vrouw”.

 

 

Intussen zijn we acht jaar verder.

In onze mailbox zit een uitnodiging van Yana Parmentier Leman met de vraag of wij zondagavond eens kunnen langskomen in “Bistro Le Nord” in Roeselare, het gezellig restaurant van Karagiannis Dimitris , waar ook gastvrouw Kelly en chef Steven Hinnekens de mensen op hun wenken bedienen.

Yana organiseert in haar eigen “home-stede” al een aantal jaren de “ Miss Batjesprinses “ verkiezing

En vanavond heeft ze in Bistro Le Nord haar finalisten verzameld, die op zaterdag 23 juni op de Grote Markt in Roeselare alle 8 gaan strijden voor de titel van

“ Miss Batjesprinses 2018 “

Of we daar op onze mediasite wat aandacht kunnen aan besteden.

Natuurlijk kunnen we dat.

Met plezier voor Yana, die naast haar deelnames aan o.a. Miss Coast en Miss Wellness, een tijdje in de schoonheidssector actief was, en nu haar weg gaat in de verpleegkunde.

Vanmorgen vonden we nog een nieuw berichtje in onze “messenger”  :

Bedankt dat jullie er waren, jullie waren een echte meerwaarde voor onze verkiezing.

Er zit blijkbaar nooit sleet op oude vriendschap.

Leve “ Boer zoekt vrouw ! “

(willy van bouchaute)

(foto's : ivan bracke)

 

Verdere info over Miss Batjesprinses ‘18 (en Teen/Face of Beauty BNLX ‘18) :

https://www.facebook.com/MBPRoeselare/

 

KLIK HIER voor DE FOTO'S

 

Yana Parmentier Leman interview en voorstelling finalisten Miss Batjesprinses 2018

 

 

Dirk Aelterman.voelt zich nog altijd Belg.

Zelfs als hij hoog op zijn berg zit, in het Franse Zuiden, met fenomenaal zicht op Cagnes-sur-Mer.

Het is er goed leven in de Alpes-Maritimes, dat wisten Pierre-Auguste Renoir en Georges Simenon ook al toen ze er vorige eeuw neerstreken, de één al iets vroeger dan de ander.

De Grimaldis hadden er in eerdere tijden zelfs hun thuis, in het 14-de eeuws kasteel “Haut-de-Cagnes”.

Toch scheelde het niet veel of Dirk was er nooit geraakt, op zijn berg.

Eind jaren zeventig was het vechten tegen een zware longinfectie, hoog op zijn kleine kamertje in Dorp-Oost, Lochristi, ooit nog een bloemengemeente bij Gent.

Even was het alsof ze hem nooit nog zouden terugzien als “roadie” bij The Garnets.

Maar de drang om te overleven, en om mee de zware Marshall versterkers en klankkasten op een podium te kunnen zetten was sterker dan de ziekte.

De slechte microben maakten al snel plaats voor de goede.

De gitaartjes werden alweer keurig op de “ Bühne” gezet, en even later zelfs feilloos door Dirk afgestemd.

Eens je dat kan is de stap naar “zelf gitaar spelen” snel gezet.

Begin jaren tachtig, toen The Garnets net waren gestopt, stond Dirk met zijn eigen band “The Few” op het podium, waar ook ene Carine Remory deel van uitmaakte.

De “Wichelse” had voordien al een aantal jaren bij The Garnets gezongen.

In 1986 nam “ The Few” de LP “ Danger “ op bij Monopole Records, nadat ze eerder al een demo met een cover van The Golden Earrings “ Dong-Dong-Diki-Digi-Dong “ naar platenbaas en uitgever Hans Kusters hadden gestuurd.

Zonder resultaat weliswaar.

Maar nu is er decennia later en bijna duizend kilometer van Lochristi vandaan het verhaal van “The Chosen “, Dirks nieuwe internationale band, waarmee hij de ganse “Côte d'Azur “ wil inpalmen.

Maar om dat te bereiken is er eerst een “full album” nodig, en daar wordt nu aan gewerkt.

Wie goed luistert krijgt in onderstaande video al een paar fragmenten te horen.

(willy van bouchaute)

Dirk @ belgian hometown