• WEBSITE BANNER EDIT 2a.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 3.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 4.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 5.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 6.jpg

 

 

Liesbeth Bruneel (links) is een jonge dame naar ons hart.

Niet alleen klassevol, joviaal en begripvol, maar ook nog eens organisatrice van een Miss verkiezing.

En dat laatste is toch een beetje ondernemen.

In een bedrijf heb je meestal een aantal kaderleden ter beschikking om alles gesmeerd te laten verlopen, maar hier doet Liesbeth het helemaal in haar eentje.

Dat heeft zo zijn voordeel, want “wat je zelf doet, doe je meestal beter”.

Anderzijds, als er iets fout loopt sta je er dan ook helemaal alleen voor.

Dat ondervond Liesbeth gisterenavond meer dan ooit.

Al voor haar finaleshow moest starten was het al duidelijk dat er wat schortte aan de videoprojectie.

En bijsturen zo kort voor de aftrap, dat ging niet meer lukken, dat zag je zo.

Dat we hier wat voetbaltermen hanteren is te danken aan het feit dat ene Leon Bailey in de jury zat.

Wie een beetje van voetbal kent weet dat Leon één der meest talentrijke spelers is die er op onze Vlaamse velden rondloopt.

Een paar dagen terug speelde hij met zijn club (Racing Genk) nog Europees, en nu zit hij dus aan de jurytafel bij de finale van Miss Fashion 2017 in zaal Elckerlyc in Antwerpen.

Niet alleen Manchester United zit achter de Jamaicaan aan, maar ook de regerende (nog tot vanavond middernacht) “Miss Fashion 2016 ” Ines Van Uythem, hier naast hem op de foto)

En Leon vind dat zo te zien best leuk, want ze vormen al een tijdje een (knap) koppel.

 

 

Geopend werd er vanavond met een (dans) choreografie in glitterjurk.

Knap gedaan, en hard aan gewerkt.

Er zouden de komende uren nog meer van die hoogstandjes op het programma staan.

En het zou geen “Miss Fashion” verkiezing zijn, mocht ook de kledij niet tot in de puntjes zijn verzorgd.

Maar ook hier zat blijkbaar een addertje onder het gras.

We vonden het op zich al vreemd dat we naar het einde toe de 35 finalisten al voor de tweede keer in dezelfde bruidsjurk op het podium zagen verschijnen.

Maar een derde en vierde keer...?

Tja, één van onze kledij-sponsors moest door familiale omstandigheden één dag voor deze finale afhaken, en dan sta je daar natuurlijk.”, zei een ontgoochelde Liesbeth ons na afloop.

Trouwen is hou'en”... en bruidsjurken kunnen er best heel knap uitzien , dat bewijst de linkse foto.

 

 

 Met Anna Kapiteijn hebben ze bij “Miss Fashion” alweer een knappe winnares.

Anna haalde het gisteren van Nathalie Guns (1-de eredame) en Oryana Van de Mosselaer 2-de eredame).

De nieuwe “Miss Fashion 2017” is 21 en studeert verpleegkunde aan de UCLL in Leuven.

Dat ze Nederlandse roots heeft is aan de schrijfwijze van haar achternaam duidelijk te zien.

Op haar 9-de al ruilde ze Noord-Holland voor het Leuvense, dus ze spreekt vloeiender Vlaams dan Hollands.

Onderaan ziet u een kort interview met Anna.

Er was ook nog een “Young Miss Fashion” wedstrijd, die parallel liep met die van de groten.

Daar was het Isabelle Larbi Druant die won voor Alexandrine Bascourt (1-ste eredeame) en Luna Vanhoenacker (2-de eredame).

Jong geleerd is oud gedaan.

Al vragen we ons af waarom zo'n jonge tienermeisjes zo nodig op zo'n hoge hakken op een podium moeten worden gestuurd.

Ook de kledij mocht hier best wat minder "gala" en wat meer “casual “ zijn geweest, net zoals de muziekkeuze hierbij.

Presentator van dienst was opnieuw Jeremy (Xavier, Studio 100 Rox )Vandoorne en deed dat weer prima, al vonden we zijn rol in het geheel toch ietwat te overweldigend.

Ook de engelenvleugeltjes waren terug van de partij, maar wegens déjà vu niet meer relevant.

De gimmicks die vorig jaar de show kleurden (zoals de microfoon die uit de hemel neerdaalde) misten we deze keer toch wel een beetje.

En als er dan al eens een verrassing op til was, werd die vooraf vakkundig “ge-wikileaked”.

Zoals Jeremy tegen Liesbeth : “ Sorry dat ik er ietsje later aankom, ik trapte daarnet tegen de draad van het vuurwerk!”.

Maar al bij al was het toch een leuke avond met een 800-tal mensen die genoten van wat hier op het podium gebeurde, en met een Liesbeth die weet hoe ze haar gasten moet ontvangen.

Om het alweer in voetbaljargon te zeggen : je kan een heel goede wedstrijd spelen en toch net niet scoren.

Hopelijk doet Leon Bailey dat vandaag in het Jan Breydelstadion wel.

Maar dat zullen ze dan weer in Brugge niet graag horen.

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

interview met Anna Kapiteijn ( Miss Fashion 2017 ) en organisatrice Liesbeth Bruneel

 

  

 

 

Geen betere locatie om de meest inspirerende kunsttentoonstelling van het Europese vasteland voor te stellen dan “Galerie Francis Maere Fine Arts”, gelegen op het eerste verdiep van Hotel Falligan aan de Kouter 172 in Gent.

Het gebouw ademt nog altijd de grandeur van vroeger uit, en het zicht op het Kouterplein met statige herenhuizen en de 19-de eeuwse gietijzeren kiosk is adembenemend.

Francis Maere (links op de foto) , tevens vice-chairman van Brafa, was dan ook meer dan fier om Harold t’Kint de Roodenbeke, voorzitter van Brafa en zelf ook galeriehouder, in zijn galerij te mogen verwelkomen.

Voorzitter,die op zijn beurt met evenveel trots de volgende editie van Brafa aan pers en genodigden in de Arteveldestad kwam voorstellen.

De wereldwijd vermaarde kunstbeurs Brafa verzamelt van 21 tot en met 29 januari 2017 in Tour & Taxis (Brussel) zomaar liefst 132 exposanten uit 16 verschillende landen..

Bij de vorige editie (2016) kwam een recordaantal bezoekers naar de Havenlaan 86c afgezakt.

58.000, dat is een getal om van te duizelen.

Het aanbod aan kunstwerken was dan ook al even indrukwekkend, en dat zal bij de volgende editie ook zo zijn.

Archeologie, juwelen, schilderijen, sculpturen, meubels, design, keramiek, porselein, pendules, kunstvoorwerpen, glaswerk, oude kaders, originele stripplaten, diverse hedendaagse creaties, en we kunnen nog zo wel even doorgaan, het omhelst u er allemaal.

Toch gaat het er de organisatoren niet om , om “nog meer” te doen , maar om “nog beter” te doen.

De 12 nieuwe namen die eind januari in Brafa zullen opduiken zullen de beurs dan nog maar eens naar een nog hoger niveau tillen.

 

 

Ieder jaar opnieuw worden er een aantal werken gepresenteerd die de aandacht trekken, “highlights” zoals ze bij Brafa worden genoemd.

Sommige Belgische exposanten hadden zelfs een aantal van die topwerken speciaal voor deze persvoorstelling naar Gent meegebracht.

Zo poseert Karim Grusenmeyer ( gans links op de foto ) hier bij zijn flink uit de kluiten gewassen “ Ceremonial Maori Adze”.

Karim wordt daarbij geflankeerd door Jan Muller, achter wiens rug u een glimp van zijn “Triptych of the Adoration” kan zien.

Op de middelste foto poseert het jonge dynamische team de Waziers-Berko.

Ze brachten uit hun galerie Berko in Knokke een meesterstuk (“The Brussels Stock Exchange after the rain”) mee naar de Gentse Kouter.

Marc Michot (gans rechts) laat dan weer zien welke knappe stukken Chinese Keramiek hij in zijn galerie aan de Groene Rei in Brugge heeft staan.

 

 

Beatrix Bourdon ( midden) , managing director Brafa, kijkt er nu al naar uit om de bezoekers van 21 tot en met 29 januari 2017 in “Tour & Taxis” Brussel van harte te welkom te heten.

De diverse routes naar de Havenlaan zijn nu al uitgestippeld.

Als u klikt op www.brafa.be krijgt u alle informatie, die u wenst.

Op bovenstaande foto, een echte teamfoto zoals Beatrix zelf zegt, ziet u ook nog Patricia Simonart, de assistente van Bruno Nelis , chef pers & communicatie Brafa, die u gans rechts op de middelste foto aantreft.

Voor wie het spierwitte marmeren beeldje “Donna con Bambino” (rechts) van Fernando Botero van heel dichtbij en in het echt wil zien , kruist nu maar al de laatste week van januari 2017 aan in zijn of haar agenda !

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

 

 

De Antwerpse Boekenbeurs is 80 jaar jong en daar mag dus een vlammetje bij.

Twee zelfs!

De eerste boekenbeurs dateert al van 1932, zo snel gaat het dus.

De organisatoren mochten daartoe van de stad eventjes hun Stadsfeestzaal lenen.

Het was toch maar een éénmalige planning, dus wat kon het hen schelen.

Maar het werd zo'n succes dat het helemaal niet bij die ene keer bleef.

Tijdens de oorlogsjaren ging het even moeilijk, en moest men zelfs uitwijken naar de “Marmeren Zaal” van de Zoo.

Na de oorlog trok men terug naar de Stadsfeestzaal , tot die meer en meer aan andere verenigingen werd toegezegd.

Zodat men uiteindelijk, moegetergd, in 1971 naar “Het Bouwcentrum” (nu “Antwerp Expo”) op de Van Rijswijcklaan uitweek.

 

Het podium in hal 4 mocht zondagavond bij de officiële opening dus wat feestelijker dan anders. André Vandorpe (linkse foto), algemeen directeur van organisator Boek.be, verwelkomt hier de pers en Vip-genodigden.

Voor schepen van Cultuur van de stad Antwerpen Philip Heylen is het vanavond toch een klein beetje afscheid nemen, want de flamboyante politicus wordt binnenkort business development manager bij de holding Ackermans & van Haaren.

 

 

 Ook Vlaams Minister van Cultuur Sven Gatz besteeg het podium, en zei dat hij dat deze boekenbeurs verder altijd een warm hart zal blijven toedragen, waarna gedeputeerde Cultuur van de Provincie Antwerpen Luk Lemmens de winnaar van de Debuutprijs 2016, Frederik Willem Daem mocht aankondigen.

Dat Brusselaar Daem met een verhalenbundel (“Zelfs de vogels vallen”) de prijs binnenhaalde was opmerkelijk te noemen, want meestal is het een roman die met de prijs en bijhorende 6.200 euro gaat lopen.

Warre Borgmans ( rechts ) die momenteel met zijn avondvullend programma “ Bléten “ door Vlaanderen toert, mocht hier vanavond in de Spiegeltent een paar “highlights” uit zijn show brengen.

Maar eerst moest hij hier in hal 4 het officiële gedeelte presenteren.

 

 

 Jommeke mag dit jaar dan wel concurrentie krijgen van K3, hij vindt dat zo te zien nog altijd best oké.

En Geronimo Stilton staat ook weer op zijn zelfde plekje.

De standhouders hebben deze keer trouwens opvallend goed hun best gedaan, want hun ruimtes zijn nog knapper en sfeervoller ingericht dan bij de vorige edities.

Voor vader en zoon Emiel en Denis Geers is de Boekenbeurs helemaal nieuw, als exposant toch.

Sommigen zouden het nog vergeten, maar uitgeverijen moeten ook hun boeken gedrukt krijgen, en dat doen ze onder andere bij “Graphius” in Oostakker.

Denis is net terug van de “Frankfurter Buchmesse”.

Aan schoon en excentriek volk geen gebrek op deze openingsavond.

Een impressie video ziet u onderaan.

 

 

 Sommigen komen vanavond naar Antwerp Expo afgezakt omdat ze er moeten zijn, anderen omdat ze dit de ideale locatie vinden om de zaken waar ze nu mee bezig zijn te promoten.

Zoals Kurt Frederickx (linkse foto) van Upstars die een lans komt breken voor “ Cinema of dreams”, de paardenshow van “ Apassionata “ van maart volgend jaar in de Antwerpse Lotto Arena.

Of Herman Verbruggen, die vanavond in de rol van zijn alter ego Marcske Vertongen uit “De Kampioen” kruipt om zijn vriendin Petra De Pauw te plezieren.

Petra houdt hier één van haar twee recente boeken (“ Mum & Me “) in de hand.

Herman heeft zelf ook al een aantal boeken geschreven en komt die op zondag 6 november (stand 434 / 13u-15u ) signeren.

Alle signeersessies op de Boekenbeurs vind u hier : http://www.boekenbeurs.be/signeersessies

Ook actrice Janine Bischops (tweede van rechts) tekent present op deze openingsavond.

Janine trekt momenteel met haar personality show “Het Laatste Woord” door het land.

In de video onderaan zegt ze daar iets over.

Pascale Naessens heeft alweer een nieuw kookboek uit ( Puur Pascal ) , dus het is nogal wiedes dat ze hier vanavond is. Veel zin in een goed interview heeft ze vanavond niet, en dat is niet nieuw, want dat merkten we al eens jaren terug bij de openingsavond van één of ander showbizz evenement.

Kuur Pascale“ denkt dan het (zet) duiveltje in ons.

 

 

 Er zijn nogal wat bekende namen buiten het boekenwereldje die dit jaar een boek hebben geschreven en die dit graag op de Boekenbeurs willen promoten : Cancellara, Sven Nijs, Aagje Vanwalleghem, André Meganck, Stephanie Coorevits, de Romeo's...

Het rijtje is lang.

Opvallend is wel dat ex-Miss Belgian Beauty (2001) Eveline Hoste met een straf boek naar buiten komt.

De Gentse juriste is nu aan de slag als vastgoedmakelaar.

In haar boek “De Geheimen van de Makelaar” legt ze uit wat hier de “truken van de foor” zijn.

Dat een makelaar zich zo bloot geeft, daar staat zelfs een “ Sophia Loren “ van te kijken.

Wij kijken alvast met blij gemoed terug op een alweer sublieme openingsavond van een Boekenbeurs die nog tot en met 11 november loopt in “Antwerp Expo”.

Alle info op : http://www.boekenbeurs.be/de-boekenbeurs

 

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

Een video impressie van de openingsavond

  

 

Voor God & Geld”.

De tentoonstelling in het Caermersklooster, Lange Steenstraat Gent, loopt eigenlijk al vanaf midden juni en duurt nog tot 1 januari 2017, maar trekt dagelijks nog zoveel volk dat men er sterk over denkt om dit uniek project nog voor een tijdje te verlengen.

Dat is wat topondernemer en kunstliefhebber Fernand Huts ( CEO Katoennatie ) ons eind vorige week op een bankje in het kunstenaarsdorp Sint-Martens-Latem vertelde (zie interview onder).

De inbreng van Fernand Huts in dit verhaal is niet te onderschatten.

Naast de werken die gerenommeerde musea, bibliotheken en andere privé-personen hier onder het oog van de bezoeker brengen, stelt de cultuurliefhebber Huts hier nogal wat stukken uit zijn “Phoebus Foundation” tentoon die voor de eerste keer aan het grote publiek worden voorgesteld.

Samen met curator Katharina Van Cauteren schreef Huts ook een boek met gelijknamige titel rond dit thema.

 

 

 

“ Voor God & Geld “ brengt de bezoeker een illustere kijk op de hoogdagen van de gouden tijd van de Zuidelijke Nederlanden, 15-de, 16-de eeuw, zeg maar.

Schilderijen, beelden, wandtapijten, retabels, handschriften …

U komt ogen te kort.

Als we Fernand Huts vragen wat volgens hem het meest frappante werk is wat hier de muren siert, heeft hij het over het tafereel van het badhuis, hier op de tweede foto van rechts.

De schilder is anoniem en wordt gesitueerd rond 1540-1550, maar Huts plaatst het zo in de huidige tijd.

“ De wereld van vandaag is het product van de middeleeuwen.

En dat is waar het hier allemaal om draait.

Wilt u zelf eens van al deze pracht genieten,alle info vind u op : www.voor-god-en-geld.be

(willy van bouchaute)

 

(foto's : anne-marie couliez)

(videobeelden : ivan bracke/willy van bouchaute)

 

Voor God & Geld, interview met Fernand Huts

 

 

 

Het huis met het nummer 21 aan de Antwerpse Grote Markt staat in de steigers.

Als men een buis als deze hierboven aan een gevel ziet hangen, kijkt men al snel om zich heen om te zien of er toevallig niet ene Michel Van den Brande in de buurt is.

Maar de beroemdste stellingbouwer van het land was dinsdag in de verste verte niet te bespeuren, en al zeker niet in de dichte omgeving van de “Bonaparte”.

Trouwens mochten we in onze jeugd met zo'n buis zijn thuisgekomen, zou er nogal wat gezwaaid hebben.

Achter de muren van de bar en brasserie “Bonaparte” zwaaide er vanavond ook wat, maar van een gans andere orde.

 

 

 Gilles Gobin van “Star Entertainment” heeft een lijstje klaargemaakt met de namen op van perslui en genodigden.

Want “op is op” stond er op de uitnodiging.

Zo groot is het nu ook weer niet ten huize Dimitri Van Tomme , en al zeker niet als het podium nog wat groter moet dan anders.

Niet dat Larissa en Axana , de sterren van vanavond, nu plots wat meer plaats innemen dan vroeger, maar er was toch ruimte nodig om één en ander te laten “bougeren”.

Beide zusjes Ceulemans waren in de jaren negentig dé spilfiguren van de meidengroep “ Def Dames Dope”.

Met behoorlijk wat hits achter hun naam.

Denk maar aan “It's Ok, it's allright”(1992), “Ain't nothing to it” (1993) en “Don't be Silly”(1994), met noteringen in de charts van heel wat Europese landen.

De zusjes stonden ooit ook in het voorprogramma van Latoya Jackson bij diens tournee doorheen Zuid-Afrika.

In 1996 hield de band ermee op, om 6 jaar later het nog eens te proberen met een reünie-single

( Beep Beep ), zonder weliswaar het succes van weleer te evenaren.

In 2010 stonden ze een allerlaatste keer op het podium tijdens “ I love the 90's” in Hasselt.

De zusjes lieten zich tijdens hun gloriejaren bijstaan door nog enkele andere zangeressen/danseressen, vaak luisterend naar bizarre namen als TRS,H2O of Tabasco.

Zelf lieten ze zich Can-D-Cash ( Larissa ) en “Snake' ( Axana ) noemen.

Zes jaar na hun laatste optreden in Hasselt begint het weer te kriebelen bij de zusjes Ceulemans.

En als het jeukt moet je krabben, zegt men in de volksmond.

Wij gingen eens kijken hoe dat dan gaat na zo'n lange periode van “podium gemis”.

 

 

 

 “Def Dames Dope” mocht dan wel even “on hold “ zijn gezet, de zusjes hebben intussen eigenlijk nooit stil gezeten.

Met hun snoepkraam “ Laartje Bolle “ schuimden ze samen de Kempense markten af, en in Herentals hadden ze hun doopsuikerwinkel “La Sorpresa”.

Axana koos er dan ook nog eens voor om voor Studio 100 en de meisjes van K3 de choreografie te gaan verzorgen.

Maar ook leed werd de dames niet bespaard.

Zo verloor Larissa begin dit jaar haar man ( Berre Bergen, bassist van de Kreuners) en Axana op die manier dus ook haar schoonbroer.

Dan is het goed dat een mens wat om handen heeft.

En met de heropstanding van “Def Dames Dope ®“ -alleen het registered trademark teken is nieuw -staat er al direct wat werk op de planken.

Er komen nieuwe optredens en er is nu al een nieuwe single.

Die werd dus samen met een aantal nieuwe en herwerkte nummers hier in de “Bonaparte” tijdens een 40 minuten durende showcase aan een select publiek voorgesteld.

Wind Your Body” verschijnt op “Caution Records” het label dat Luc Standaert ( bekend als de ontdekker van The Dinky Toys ) samen met Danny De Bock ( Star Entertainment ) onlangs oprichtte.

Het nummer zit helemaal in het verlengde van het vroegere “ Def Dames Dopes” genre.

Met stevige basdrum dus en vol van technische fantasietjes, maar het nummer klinkt daarnaast ook verrassend melodieus.

Dat alleen al verdiend een dikke pluim, nog groter dan deze die aan Axana's oor bengelde dinsdagavond ( zie foto ) 

Benieuwd of Larissa en Axana opnieuw de hoogste regionen van de hitparades halen, het zij hun alvast van harte gegund.

Toeren gaan ze met hun tweetjes, alleen geruggesteund door een paar dansers.

Zeer verstandig als je 't mij vraagt.

Maar je vraagt het mij natuurlijk niet.

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

 

 

 

Graaf Renaud de Kerchove de Denterghem maakt het graag gezellig op zijn tuindagen.

Zelfs in de loopgraven die hij speciaal voor deze editie op de weide achter zijn adellijke villa heeft uitgegraven.

Wat is er nu mooier dan de berm van die loopgraven te versieren met knalrode “poppies”?

Vooral als je daarbij geholpen wordt zoals zaterdag door een beeldige kersverse Miss Oost-Vlaanderen Liesbeth Claus.

En nu het hier toch zo gezellig is, waarom niet een beetje blijven hangen en je rantsoen voor de komende dagen opslaan.

Voor Liesbeth helaas geen optie want straks wacht haar de hoofdstad voor een opdracht met de 29 andere meisjes die strijden voor de titel van Miss België.

Toch loopt de knappe blondine nog even met ons mee doorheen het prachtige “Park van Beervelde”.

 

 

Men zegt al snel eens van iemand dat hij “een man van vele oorlogen” is, maar maak het maar mee : een wereldoorlog zoals die hier op Vlaamse velden uitgevochten is.

Er waren er zelfs twee, en telkens waren de Canadezen daar om onze velden te helpen bevrijden.

Volgend jaar zal het 100 jaar geleden zijn dat de “ Slag om Passendale “ (1917) gestreden is.

Ideaal moment om dit op de tuindagen te herdenken en Canada als gastland te introduceren.

Dat hadden de graaf, gravin Valérie, en mede met hen hun neef graaf Cédric en diens echtgenote Caroline al langer in gedachten.

De “poppy” (klaproos) staat symbool voor (eeuwige) slaap, vrede en dood, en is hier vandaag helemaal op haar plaats om de gesneuvelden te herdenken.

De dames van de “Royal Canadian Legion Branch 005” ( 2-de foto links) , in traditionele klederdracht, geven de bezoeker duiding bij hoe het er in 1917 in “Passchendaele” aan toe ging.

Hun mannelijke collega's hebben dan weer hun militair uniform afgestoft en hun kepie opgezet.

De Canadese Mounty (politieman) , die in de villa staat opgesteld, is helaas niet echt, maar de levensgrote pop ziet er toch op toe dat het behangpapier van gravin Valérie, ook al met klaprozen bezaaid, helemaal intact blijft.

 

 

Onze fotografe geeft u hier al een idee van hoe zo'n loopgraaf er van bovenaf uitziet.

Misschien moeten we volgende keer Stijn eens aanspreken.

Het mandje van Stijn (Vercauteren) staat hier nu toch maar te staan.

Volgens Stijn zouden we vanuit zijn luchtballon hier beelden kunnen schieten van op zo'n 1300 meter hoogte.

De Lochristinaar is één van de vele gelukkige standhouders hier in Beervelde.

 

Net zoals Donald (Desloover) , op de foto rechts, die al vooraf thuis het ijzer smeedde terwijl het heet was, en op de tuindagen zijn afgewerkte producten laat zien.

Donald woont op de taalgrens, maar heeft zijn bedrijf (DBG Classics) in smeedijzeren serres en ornamenten in Oudenaarde.

Hij stond hier eerder al in Beervelde, en komt zeker terug.

 

 

De “Tuindagen van Beervelde” mag op zich dan wel a priori een plantenbeurs zijn, er gebeurt zoveel in de rand dat men er zich ook als “niet groene vinger” geen seconde verveelt.

Zo is er de “Roofvogelshow” van valkenier Marc Goossens.

Er zijn er niet zoveel die mensen zo kunnen boeien als Marc.

Zelfs de “oehoe “ is weg van zijn met humor doorspekte verhalen.

Even verderop kan Liesbeth zonder problemen liefdevol een alpaca over de kop aaien.

Niet te verwarren met een “lama” en al zeker niet met de “ Dalai lama”.

Die was ook even in het land, maar om de tuindagen nog mee te pikken, nee dat ging niet.

 

 

 

Gino bakt ze graag bruin.

Als u dat tegen een vrouw over haar vent zou zeggen, zouden er al direct wenkbrauwen worden gefronst.

Maar hier niet, want terwijl zijn echtgenote zo'n 100 meter verder haar ijsjes aan de man of vrouw brengt, gooit Gino Dumalin zijn wafels op de speciaal hiertoe omgebouwde bakfiets.

Zijn het nu Brusselse of Luikse?

En wat is het verschil?

In de video onderaan komt u het te weten.

Het echtpaar uit Assebroek bij Brugge , gespecialiseerd in ijsbereidingen ( Zwarte Koe ) ,tekent hier al jaren present in Beervelde.

 

 

De “ommuurde tuin” is een onderdeel van dit immens grote Park van Beervelde.

Het is rond de middag en Franky Poelaert heeft zijn mooiste barbecue schort aangetrokken.

Moet ook als Miss Oost-Vlaanderen met spatel in de hand aan je “Ofyr” barbecue staat.

Samen met Stijn Matthijs ( op middelste foto 2-de van rechts ) showt Franky hier de nieuwste trend in “outdoor cooking “.

Stijn is daarnaast ook steenhouwer en heeft enkele van zijn unieke creaties, onder andere tafels in marmer, meegebracht.

Hij runt zijn eigen steenhouwerij in Geraardsbergen.

 

 

 Voor Gregory (Parmentier) en Kim (Deceuninck) is het begonnen als uit de hand gelopen hobby.

Van eiken vaten waar vroeger wijn uit de Bordeaux-streek in rijpte, maken beide heren nu unieke decoraties voor de tuin. De Waregemnaars staan hier voor de eerste keer op de tuindagen en waren op deze tweede dag al zo tevreden dat ze zich meteen hebben ingeschreven voor de volgende editie.

Even verderop aan de voet van de villa staat er nog zo'n vat, een half dan.

Niet gevuld met wijn, maar met water van zo'n 40 graden warm.

En waar een man in zit die het daar helemaal naar zijn zin heeft.

Zeker nu Liesbeth aan zijn openluchtbad passeert.

Daar mag dus best een glaasje op gedronken worden.

We moeten toch eens navragen bij Ann (rechtse foto) hoe deze vriendelijke man heet

Niemand die meer af weet van deze tuindagen dan Ann.

 

 

Lieve Staute , linkse foto, mag straks de prijzen van de vrouwenjury uitreiken, maar wacht hier nog even tot Ivo Pauwels, auteur en plantenkenner, klaar is met zijn deel van het protocol.

En dat moest vandaag nog wat preciezer dan anders, want  Z.E. Olivier Nicoloff ,ambassadeur van Canada ( naast graaf Renaud) , tekende hier op zaterdag present.

Ivo had voor de gelegenheid ook zijn beste “klak” opgezet, waar de ambassadeur, aan diens blik te zien, heel verheugd over was.

Intussen maakt gravin Valérie wat tijd vrij om met Liesbeth te poseren.

 

 

Leuk dat er ook wat muziek te horen was op de tuindagen.

In de lobby van de villa speelde een pianist gelukkig net niet de pannen van het dak, en op de weide voor diezelfde villa stond Eline D'Haene met haar swingende “Small Band” ( we laten u in onderstaande video een stukje horen ).

Intussen waren we ook al een muzikant voorbijgelopen die toch wel heel aparte instrumenten bespeelde, met “hi-hats” die eerder op een barbecook lijken en een soort veredelde alpenhoorn, waarbij je best zelf eerst eens luistert of er wel iets uitkomt.

De Tuindagen van Beervelde, het is nu al uitkijken naar de lente-editie in mei (12,13 en 14 ) volgend jaar.

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

 

Klik  HIER voor DE FOTO'S

 

Sfeerbeeld DEEL 1

Sfeerbeeld DEEL 2

sfeerbeeld DEEL 3

sfeerbeeld DEEL 4 (slot )

 

 

 

 

 Het buitenterras van de Carré in Willebroek schitterde maandag in de warme gloed van een stralende avondzon.

Ze weten ginder boven perfect hoe en wanneer ze iets extra moeten belichten.

Dertig knappe jonge dames met een al even knap lintje om, daar zet je al snel een schuivertje meer voor open.

Zeker als er zoals hier de nieuwe Miss België 2017 tussen zit.

Al weet de dame in kwestie dat zelf nog niet.

Want het kroontje wordt haar pas volgend jaar op 14 januari op het hoofd gezet, tijdens de grote finale die alweer in het Plopsa theater in De Panne wordt gespeeld.

 

 

 

De competitie is gestart en nu, vanavond al, konden de 30 finalisten aan de pers en genodigden laten zien wat ze in hun mars hebben.

Mars, letterlijk dan, want marcheren was er sowieso bij.

Op een catwalk, die deze keer gelukkig breed genoeg was om de meisjes galant hun ding te laten doen en de fotografen een beeld van kop tot teen te laten schieten.

Als het goed is schrijven we dat ook.

En het was goed.

Meer zelfs, het was uitstekend!

Mooie kledij en opnieuw, alweer, een knappe choreografie.

Ze moeten toch eens dringend de naam van het meisje dat hiervoor tekent prijsgeven.

Ook de persoonlijke voorstelling van de finalisten was meer dan oké, vaak tweetalig en perfect getimed.

 

 

 

Uitzonderlijk weertje nog om in bikini rond te lopen, al zal dit misschien wel al de collectie van volgend jaar zijn die hier wordt geshowd.

“En kijk eens hoe mooi we allemaal onze oksels hebben geëpileerd “, schijnen de meisjes hier het publiek duidelijk te willen maken.

Het zijn attentie jongens, die van de Carré, want het was pas na dit onderdeel dat de airco werd opgezet.

 

 

 Het was top om Noémie (Happart) nog eens terug te zien.

Sinds we haar interviewden net na haar kroning in 2013 hebben we een leuke vriendschapsband en daar zijn we blij mee, want Noémie is een schatje.

De Miss België van drie jaar terug blijft altijd haar eigenste zelf en gaat nooit zweven.

Noémie, die samen met Justine De Jonckheere ( Miss België 2011) de avond presenteerde, is een maandje in het land omdat haar vriend Rode Duivel Yannick Carrasco nu op 7 oktober op de Heizel een interland tegen Bosnië moet spelen.

Ze wonen samen in Madrid en hebben het daar helemaal naar hun zin.

 

 

 

Bo Ackaert ( links ) is een knappe verschijning.

Een die voor ons part zelf niet zou misstaan hier op het podium vanavond.

Bo fungeert nu zowat als assistente voor organisatrice Darline Devos, en heeft zelf ook een “Miss”verleden.

In 2013 eindigde ze immers vierde op de “Miss Globe International “ verkiezing in Jamaica.

 

Geen Miss België verkiezing zonder sponsors.

Er zijn uiteraard de trouwe habitués zoals het juwelenmerk “Orage“ van Katrien Logghe uit Oudenburg, maar sinds gisteren komt ook de Roeselaarse Nancy Dedeyne

(gans rechts op de foto) met haar X-Gin de rangen vervoegen.

Iedere genodigde mocht er maandagavond van proeven.

Van de gin, wel te verstaan.

We wisten al van bij een “tasting” in Antwerpen hoe gedreven een CEO als Nancy wel is.

 

 

Het is nog een beetje vroeg om een pronostiek te hebben, maar we kunnen u toch al een paar dames meegeven die ons om één of andere reden opvielen maandagavond.

Zo was er “Kyara Schacht“ (foto's links) uit Koksijde, wiens jeugdige naturelle schoonheid oplichtte in de avondzon op het terras van de Carré.

Heel onwennig nog - ze dan ook nog maar 19 - “ maar dat betert wel”, zegt de pas afgestudeerde kapster ons in onderstaand interview.

De Brugse Ellen Caen(midden) is al een jaartje ouder en oogt meteen ook al wat rijper.

Dat heeft dan weer te maken met haar studies rechten en al de activiteiten waar ze mee bezig is.

En die zijn niet mis, want als u op het punt staat om in de Noordzee te verdrinken is er Ellen om u te redden.

En voor wie zinnens is om later met haar onder één dak te gaan wonen : u gaat er nooit de eerste viool spelen, want Ellen bespeelt het instrument nu al als de besten.

En dan is er nog de pure schoonheid van Liesbeth Claus (rechtse foto's, waarvan eentje met haar ouders).

Als ze op 14 januari al niet op het hoogste schavotje eindigt, zien we haar sowieso niet buiten de top drie te eindigen.

Dat is straf dat we dat nu al zeggen”, zegt u?

Ja dat is straf, maar schrijf het nu maar al op.

Volgende maand (15/12) wordt de blonde schoonheid uit Bassevelde 20.

Liesbeth heeft eigenlijk alles mee om de nieuwe Miss België te worden.

Ze haalde intussen ook al de titel van Miss Oost-Vlaanderen binnen.

Liesbeth zit momenteel in haar 3-jaar Hogeschool Leerkracht Lager Onderwijs, heeft ook als danseres op heel wat podia gestaan, en is vooral spontaan en vlot in de omgang met mensen.

Als ze nu ook nog even vlot op een catwalk leert lopen, is ze er helemaal.

En dat gaat Els van “Caroline Biss” haar binnenkort leren.

Dus ook daar zijn we gerust in.

Maar er zijn nog een aantal kapers op de kust.

Wij zoeken het verder voor u uit.

Wordt vervolgd !

(willy van bouchaute)

(foto's: ivan bracke)

 

Klik HIER voor DE FOTO'S

interviews met Liesbeth Claus, Kyara Schacht, Ellen Caen en Bo Ackaert

 

 

 

Om het Sportpaleis in Antwerpen quasi volledig te laten vollopen moet je straffe papieren hebben.

Wel, Koen Huygebaert van Vzw.Nekka heeft die.

Dat hij ons gisteren in de coulissen toefluisterde dat dit weleens de laatste editie van zijn “ Houden van... Griffelrock” hier aan de Schijnpoortweg zou kunnen zijn, kunnen we dus moeilijk geloven.

9000 mensen immers vulden gisterenmiddag het immense complex.

Presentator van dienst Luc Appermont sprak zelfs van 10.000.

Omdat de provincie Antwerpen het initiatief mede ondersteunt hield de organisatie de entreeprijs bewust laag.

9 euro voor een middagvullend programma met zomaar liefst 14 artiesten en dan nog eens begeleid door een live orkest, waar vind je dat nog.

Zelfs gedeputeerde van de provincie Antwerpen Peter Bellens was fier om dat hier op het podium aan het publiek te kunnen benadrukken.

En de artiesten die hier vanmiddag stonden waren ook al niet de minste.

De meesten, op een paar uitzonderingen na, al met een behoorlijk stuk levenservaring achter zich.

Of ze ooit zelf nog met een griffel een lei hebben vol gekrast, daar zijn we niet zo zeker van, maar ze zullen beide attributen beslist nog wel hebben gekend.

Marc Dex mocht als eerste het podium op.

En meteen werd duidelijk waar dochter Barbara, die in het publiek zat, haar zangtalenten vandaan heeft. Dex pakte met zijn warme stem en zijn “O clown“ en “Palma de Mallorca” al meteen de ganse zaal in.

Dan was het de beurt aan De Melando's om te schitteren.

Het accordeonduo bracht 3 nummers mee naar Merksem : “Alte Kameraden“, “Een medley met Weense Walsen” en “Circus Renz“.

Om dat laatste nummer deftig live te kunnen brengen moet je al tot de besten behoren, en Frank en echtgenote Chris zijn daar al lang bij.

Frank zou enkele minuten later nog voor een pakkend moment zorgen.

 

 

Lissa Lewis is een knappe verschijning.

Je moet al behoorlijk wat stof in de ogen hebben om dat niet te zien.

We kennen haar al een tijdje, want rijzige Lissa heeft al een indrukwekkend palmares bij elkaar gezongen. Met als beloning : de Radio 2 Zomertrofee als “Beste Doorbraak” (2015), een nominatie voor een Mia in de categorie “Vlaams Populair” en een optreden voor het Nederlandse koningspaar. In maart volgend jaar staat ze ook nog eens op het Schlagerfestival in Hasselt.

Het Sportpaleis kent ze al een beetje want vier jaar terug stond ze hier ook al, voor dezelfde organisatoren nota bene, die toen al in haar talent geloofden.

Lissa start vanmiddag niet met haar hit “Gouden Glimlach”zoals in het programmaboekje aangegeven, maar met “Droomland”.

En dat heeft zo zijn reden, want halverwege het lied tijdens een muzikaal intermezzo krijgt het publiek dit te horen... “ Dames en heren..... mijn vader ! “.

Waarop het eerste echt pakkend moment van de middag er aan komt.

Vader Frank Messeure bewijst hier naast een prima accordeonist ook nog eens een begenadigd zanger te zijn.

Het duetje met dochterlief is om de duimen van af te likken.

We hebben het voor u onderaan deze reportage in een video gegoten.

Na het overdonderend applaus dat hierop volgt brengt Lissa solo nog 2 songs uit haar album :

Gouden glimlach” en “Boven de wolken”.

 

 

Niemand in de Vlaamse showbizz die zo beklijvende teksten kan schrijven als Bart Herman.

Als hij die dan ook nog eens zelf op een Bühne op een publiek los laat weet je al vooraf dat het goed zit.

In het Sportpaleis zou hij beginnen met “Ode aan de zon”, maar presentator Luc Appermont had een beter idee.

Doe maar “Bartje is een leuke naam” om mee te beginnen.

Zo iets kan een mens toch niet lagen liggen, nee toch?

We zagen Nadia (Mampaey) en Karen (Yperman) die het als backingvocals alweer uitstekend

deden , zo glunderen.

Dan pas kwam “Ode aan de zon” aan de beurt, gevolgd door het gevoelige “Ik ga dood aan jou”

 

“Misschien bent u straks wel getuige van een historisch moment”, zei Luc Appemont toen hij de volgende artiesten aankondigde.

Waarmee hij bedoelde dat dit wel eens het allerlaatste optreden van “Nicole en Hugo” zou kunnen zijn.

Daar zijn we intussen al niet meer zo zeker van, want we hebben die boutade al eens eerder gehoord.

Al moeten we eerlijk toegeven dat het top was om Hugo Sigal nog eens live op een podium te horen, want Hugo is een straffe zanger.

Ze begonnen met “Schietgebed“ .

Daarna volgden “Goeie morgen morgen”, “Pastorale” en als laatste een “ Old Gold Medley”.

Tijd voor een half uurtje pauze, goed voor een interview met Pierre Kartner in de kleedkamer van Vader Abraham ( zie gans onder ).

 

 

Ze kwam na de pauze als eerste op het podium, of liever, ze liet de eer aan de drie fantastische zangeressen die haar de komende maanden voor het tweede seizoen op rij doorheen gans Vlaanderen zullen gaan begeleiden.

Haar “Nijghse Vrouwen”, zoals ze ze zelf noemt.

Astrid Nijgh is en blijft nog altijd een fenomeen.

Zittend op haar stoeltje, stevig rammend op haar gitaar, en af en toe eens inkomend met haar prachtige contra-alt stem in de drievoudige zangpartijen van

Riet ( “Jackobond”Muylaert), Sabien (Tiels) en Amaryllis (Temmerman).

Pas op het einde zal ze met “Malle Babbe” het laken naar zich toetrekken.

Eerder was het volop genieten van de Vlaamse “meiden” tijdens “Dag Zuster Ursula”, “Mijnheer de President” en “Avond (ik geloof, ik geloof...)”.

Dit was puur genieten, het langdurig applaus na afloop van deze set zei alles.

 

 

40 jaar duurt haar muzikale carrière al.

Als klein meisje ontdekt door de grote Pierre Kartner.

De man met wie ze straks na zovele jaren opnieuw een duetje (“Prachtige dag”) zal zingen.

Maar Mieke heeft nog een verrassing in petto.

Ze heeft ook Luc Van Meeuwen meegebracht.

Ze hebben samen pas een gloednieuwe CD vol gezongen, en die wordt vandaag op het podium officieel overhandigd door hun Nederlandse platenbaas.

Van Meeuwen werkte ooit nog lange tijd in Bobbejaanland, dus zong hij vanmiddag ook een medley met allemaal Bobbejaan Schoepen liedjes.

Passeerden ook nog de revue  “Een kind zonder moeder” ( Mieke ) en "Mooi Dromen" ( Luc & Mieke).

 

 

Zelfs Vader Abraham verschiet er nog van als hij Pierre Kartner in het echt tegenkomt.

Omgekeerd ook, want als je Abraham hebt gezien betekent dat in de volksmond nog altijd dat je vijftig bent geworden.

Maar Pierre heeft al wat meer jaren op de teller staan.

80 volgens de organisatie, 81 volgens ons want Pierre werd geboren op 11 april 1935 in het station van Elst, waar zijn vader stationschef was.

Of hij vanmorgen met de trein van Breda naar Antwerpen gekomen is?

“Nee hoor, ik rij nog jaarlijks mijn 50.000 km”.

Pierre bracht hier op het podium dat waar de mensen voor gekomen waren, het levenslied.

Met “Bedankt lieve ouders”, “Daar in dat kleine café aan de haven”, “Hij was maar een clown”, “Vader Abraham had zeven zonen” en uiteraard “Het Smurfenlied” werd het publiek dus meer dan verwend.

Van dat laatste nummer verkocht Pierre wereldwijd meer dan 25 miljoen platen en meer dan 250 artiesten coverden zijn “Kleine Café aan de Haven”

Bij het interview in zijn kleedkamer met alleen ik en mijn fotografe aanwezig horen we een minzame man met een gouden raad voor iedereen die hem horen wil.

Dat terwijl bij elke seconde dat we hem spreken zijn bankrekening nog altijd zwaar aantikt.

We merken geen kapsones, noch hoogheidswaanzin.

Alleen is hij het incident met wijlen Johan Anthierens en Mies Bouwman, waarbij hij tijdens de televisieuitzending “Noord-Zuid “ (1978) na heftige kritiek op zijn “Smurfenlied” de interviewtafel verliet, blijkbaar nog niet vergeten.

Of hij nu precies op dezelfde manier zou reageren?

U komt het in onderstaand interview te weten.

 

Het is al vooravond als we met de wagen de parking Sport van het Sportpaleis verlaten.

Op de hoek staat een aantal dienaars der wet gezellig te keuvelen terwijl even verder aan het kruispunt met de ring het verkeer volledig, maar dan ook volledig in de soep draait.

Niemand in dit land die zich hier blijkbaar om bekommert.

Gelukkig hebben we de wijze woorden van Vader Abraham nog kersvers in onze gedachten.

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

interview met Pierre Kartner ( Vader Abraham )

 

Lissa Lewis " Droomland " in duet met haar vader Frank

 

 

De Nijghse Vrouwen  

 

 

 

Elsegem, het anders zo rustige landelijke dorpje in onze Vlaamse Ardennen barstte vorige zondag bijna uit zijn voegen.

Topindustrieel en paardenliefhebber Willy Naessens, die de gemeente al eerder op de kaart zette door er zijn bedrijfsgebouwen annex stoeterij met paardenzwembad neer te poten, houdt er ook jaarlijks zijn “BK Mennen”.

Het evenement trekt sowieso altijd al veel volk, maar als goeie zakenman wil je toch voortdurend ietsje meer.

Dat “ietsje meer” werd zondag zomaar liefst “het dubbele”.

Dat vernamen we uit de mond van de meester zelf.

Met dank aan de meisjes van K3, en de televisie die er een mythe heeft rond gecreëerd.

Daar hoeven ze zelfs niet eens zo goed voor te kunnen zingen als het origineel product.

Er zijn” is genoeg om een massa kinderen op de schouders van pa of ma te doen belanden.

Alleen wie op de eerste rijen stond kon zien of Hanne Verbruggen, Klaasje Meijer en Marthe De Pillecyn hun schoenen extra gepoetst hadden.

 

 

 De K3-tjes stonden al om 11uur in de morgen geprogrammeerd.

Dat is vroeg, dus moet een mens nog wat anders verzinnen om dat klein grut voor de rest van de dag zoet te houden.

Daar zorgden dan weer een ouderwetse dubbeldek paardenmolen voor, en nog veel meer van dat moois.

Zoals echte pony's, waarvan je als kleuter niet alleen de haren kon kammen, maar nog op rijden ook.

Weliswaar onder toezicht, meestal van mama.

En wat doe je dan met de papa's intussen?

 

 

 Dit dus !

Je zet eerst een aantal luxewagens op je terrein waarvan de prijs op zich alleen al de temperatuur de hoogte in jaagt, en stuurt er dan ook eens een Braziliaanse Samba school voorbij zodat het gras helemaal verschroeit.

Tip voor een heerlijk dagje uit met de ganse familie!

 

 

 Om 9u30 was er ook al een Sint-Hubertusviering met Dana Winner de revue gepasseerd, maar een echte jager krijg je niet naar huis vooraleer al het wild geschoten is.

Zo hebben we nog een beeld van deze jager te paard die zijn jachthonden voor zich uit jaagt.

“Dedju, waarom ben ik nu geen brak? ”, zie je de hond op het linkerplaatje denken terwijl zijn bazin

eerder oog heeft voor de lens van onze fotograaf.

Intussen werd er ook nog eens op jachthoorns geblazen.

En, voor de liefhebbers was er ook nog eens een jachtbeurs met meer dan 100 standjes.

 

 

De “Vip”tent was nog groter en knapper dan bij de vorige editie.

Wat ook kon gezegd worden van Christel, die speciaal uit Spanje was overgevlogen om samen met haar Frank (Galan) van het schouwspel in Elsegem te genieten.

Met de koets was ze wel wat langer onderweg geweest, en voor een deelname aan de oldtimerrally was er ook geen tijd genoeg.  

 

 

 Maar waar het echt omdraaide was het “ Belgisch Kampioenschap Mennen “ zelf.

De randanimatie was eerder bedoeld om het grote publiek te laten kennis maken met de mooie sport die het mennen is, aldus paardenliefhebber Willy Naessens.

Zelfs meervoudig en kersvers wereldkampioen Boyd Exell deed mee in Elsegem.

De beoordeling van de wedstrijden zelf, de dressuur, de marathon en de vaardigheidsproef laten we aan de gespecialiseerde paardenjournalisten over.

Wij kunnen u alleen maar zeggen, dat het voor iedereen die er was een onvergetelijk feest was, en als u er niet was, u dit volgend jaar zeker niet mag laten passeren.

(willy van bouchaute)

(foto's : ivan bracke)

 

Klik HIER voor DE FOTO'S

 

Was u er door één of ander toeval niet bij?

Geen nood, loop maar even met ons mee...

 

 

 

 

Vlaanderen stuurt zijn dochters uit.

Niet overzee, maar 't scheelt niet veel.

De Panne is nu immers ook weer niet het meest centraal gelegen plaatsje van de regio.

Dat weten ze in Limburg maar al te goed.

Van de 63 meisjes die hier vanavond op het podium van het Plopsatheater strijden voor de provinciale kroontjes in het kader van de Miss België 2017 verkiezing, komen er slechts 9 uit Limburg.

Uit de provincie Antwerpen waren er dat 19 .

Bij Oost-Vlaanderen, ondanks toch wat dichterbij, maakten er 17, dus 2 minder, de verplaatsing en

West-Vlaanderen, dat vanavond toch een thuismatch speelde, deed het ook maar met 18.

Gelukkig kwamen er in het zog van deze 63 dames nog behoorlijk wat supporters mee.

Meestal zijn het diezelfde supporters die hun spelers de rug toekeren, als er wat minder goed wordt gespeeld.

Op de foto is het net andersom, maar voor één keer vinden we dat niet erg.

 

 

We weten bij voorbaat al wat er ons bij gala's als deze te wachten staat.

En we verwachten dan ook niet dat plots alle handjes synchroon dezelfde richting uit gaan.

Op een goed getimede regie moet ook niet worden gehoopt, dus beseffen we al gauw dat we een uurtje later dan gedacht ons bed zullen zien.

Gelukkig zijn er ook nog heel wat positieve dingen aan het verhaal : de kledij is mooi, de bikini's ook, en er zitten best een aantal knappe dames in.

Ook over de plaatsing op het podium is goed nagedacht, wat niet simpel is met zoveel volk op het podium.

En er kwam ook wat humor bij kijken, dank zij onze goeie vriend Edward ( Murphy ) , die hier intussen al onderdeel uitmaakt van het vast meubilair.

 

 

Justine De Jonckheere mocht samen met huidig Miss België Lenty Frans de avond presenteren, en beiden deden dat behoorlijk goed, al zit Justines stem nog altijd een octaafje te hoog.

Dit jaar was het opnieuw uitkijken naar de vragenronde.

Dat is de ronde waarbij de juryleden van de organisatie vragen toegestoken krijgen waarvan verondersteld wordt dat ze die ook nauwgezet aan de kandidaten zullen stellen.

Die dan op hun beurt moeten proberen er een zinnig antwoord op te geven.

Wat bij vragen als “ Wat is datgene in je leven waar je het meest spijt van hebt” niet evident is, en al zeker niet in bikini.

“ Dat ik me ingeschreven heb voor deze verkiezing “ was pas een leuk rebels antwoord geweest.

Dat de kandidate in kwestie daar niet heeft aan gedacht.

Leuk moment is ook de persoonlijke act.

Dat is een act, waar elke kandidate zich de moeite getroost om iets van haar kunnen te laten zien,

en waar één of andere technicus er dan telkens weer in slaagt om dat kunstwerk naar de knoppen te helpen.

Pianistes mogen al blij zijn dat er meteen geluid uit hun toestel komt en er witte toetsen op hun klavier staan, want voor de rest zitten ze steevast in het donker.

Violistes zijn dan wel weer geliefd, zo te zien.

Een tekening maken en er tegelijk ook iets willen bij zeggen is ook al geen optie, want je kan er donder op zeggen dat je microfoon potdicht blijft.

Zo sta je vanzelf al te schilderen.

“Thank you Murphy” schijnt het meisje, wiens buikdans van alle ellende gespaard bleef, hier uit te schreeuwen.

 

 Sommige finalisten zijn best lenig zo te zien.

Het is niet aan iedereen gegeven om zijn of haar linkerbeen zo hoog te kunnen heffen.

Even later zou hetzelfde meisje zelfs een volledige spagaat doen.

Het meisje op de trampoline kreeg van de lichttechnicus stevig tegenlicht te verwerken, maar dat hield haar niet tegen.

Liesbeth staat hier niet gebukt onder de zorgen, maar wel in haar startblokken op weg naar het kroontje van Miss Oost-Vlaanderen, dat ze even later naar Bassevelde zou meenemen.

Intussen is een ander meisje al over haar derde horde heen.

Nee, het meisje op de tweede foto van rechts is niet over diezelfde horde gestruikeld, maar ligt nu al in de ideale positie om binnen weinige seconden haar dansact aan te vatten.

Het meisje gans rechts is daar intussen al mee klaar, en giert het uit van de pret.

 

 

Er waren gewoontegetrouw ook een aantal muzikale acts voorzien, waar onder Andrei (Lugovski).

De minzame Wit-Rus met de kristalheldere stem bekoort altijd, dus ook nu weer.

Hij had in zijn repertoire zelfs een knuffelronde ingelast, die blijkbaar al snel op de nodige bijval bij de meisjes kon rekenen.

De tweede muzikale act was Lou De Prijck, geafficheerd onder de naam van “Lou & The Hollywood Bananas”.

We moesten eerst al goed kijken om te zien of hij het wel was, want lang in de Thaise zon zitten doet al snel iets met een mens.

En Hollywood leek vanavond al eerder op Bollywood.

Temeer dat Lou in zijn ijskast nog hooguit één banaan gevonden had om zijn energie op peil te houden.

 

 

Ondertussen had de jury het aantal kandidaten al gehalveerd en kon er worden overgegaan naar de prijsuitreiking.

Uit de ietsje meer dan 30 overgebleven kandidaten werden de 4 provinciale Missen en hun eredames geplukt.

Wij houden het hier bij het hoogste schavotje.

De kroontjes gingen naar Liesbeth Claus ( Oost-Vlaanderen ), Elisabeth Van Dijck,, die ook nog eens de publieksprijs kreeg ( Antwerpen ), Delphine Devos (West-Vlaanderen), en Leentje Jorissen (Limburg)

(willy vanbouchaute)

(foto's : ivan bracke)

 

Klik HIER voor DE FOTO'S