• WEBSITE BANNER EDIT 2a.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 3.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 4.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 5.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 6.jpg

 
 
Foto's : VRT
 
 
Waar de kandidaten vorige zondag nog een vroeger succesrijk eurovisiesongnummer in het keelgat kregen geschoven, staan ze het komend weekend meteen voor het echte werk.
De kijker krijgt nu zondag sowieso de definitieve Belgische inzending voor het grootste songfestival ter wereld te zien en te horen.
Wie van deze vijf kandidaten het zondag zingt is nog een ander paar mouwen.
 
" Everybody Aches " is de titel van de song die door Astrid ( Destuyver ) wordt gebracht.
Auteur/componist is Niko Westerlinck bekend van de muziek die hij schreef voor oa.de band "Bandits".
Voor de produktie staat "Farhot"( Hamburg,Duitsland ) in, bekend van zijn werk met Selah Sue.
 
 
Tom ( Frantzis ) laat u kennismaken met " I'm not lost ".
song waarvoor hij zelf tekende, samen met Yves Gaillard.
Deze laatste, wiens echte naam Yves Jongen is, schreef al heel wat songs voor Stan Van Samang, Regi, Peter Luts, Kate Ryan en Hadise.
En heeft met zijn " I can't say no " van Lea Rue meteen ook zijn eerste tophit te pakken.
Tom's nummer is geproduced door Luuk Cox, die ook nog met Stromae en Arsenal samenwerkte.
 
 
Ook Laura Tesoro staat zo te zien behoorlijk onder druk komende zondag.
Met " What's the pressure " als songtitel komt ze er wel onderuit.
De auteurs zijn Sanne Putseys en Louis Favre.
Selah Sue dus, hierin bijgestaan door haar ex-drummer.
Peter Gordeno zorgt voor de productie.
De Brit is al ruim 18 jaar de vaste toetsenman bij Depeche Mode.
 
 
Adil ( Araab ) brengt " In our Nature ".
Benieuwd hoe die er uit ziet.
Samen met Bas Kennis, Will Knox en Joes Brands bokste hij de song in mekaar.
Bas Kennis kennen we van de Hollandse band " BLØF.
Will Knox is een Britse singer-songwriter die deels ook verantwoordelijk was voor het album " Layers " van Dotan.
Joes Brands verdiende zijn sporen als producer/technicus/muzikant bij oa. Admiral Freebee.
 
 
Amaryllis ( Uiterlinden ) die vorige zondag nog als beste vertolkster uit de bus kwam mag nu " Kick the Habit " zingen.
Ik weet niet op wat u kickt, maar Amaryllis houdt het dus bij " Kick the Habit ".
een eigen nummer blijkbaar, geproduced door Reinhard Vanbergen, die we al straffe dingen zagen doen bij oa."Das Pop" en onlangs nog " The Happy " (met Isolde Lasoen).
Ook bij "School is Cool" weten ze intussen wat die waard is.
 
(willy van bouchaute )
 
 
 
Eurosong 2016: op zondag 10 en 17 januari om 20.25 uur live op Eén.
 
 

 

We wensen u van harte een vrolijk en gelukkig Kerstmis.

Om u een beetje in de sfeer te brengen wandelen we samen door één der mooiste steden van onze Oosterburen, Ulm.

We starten met dit indrukwekkend plaatje van de Ulmer Münster (1377)

De kathedraal is met haar 161 meter  meteen de hoogste kerk ter wereld.

Met voor de gelegenheid aan haar voet tot gisteren één der mooiste Kerstmarkten van Duitsland.

 

 

 

De kraampjes alle in hout - ze hebben de bomen maar om de hoek te kappen- zien er betoverend mooi uit.

Opvallend veel jong volk ook op deze kerstmarkt.

Zoals deze “ Deutsche Mädel “, die hier van een heerlijk kopje “Gluhwein “ genieten.

Voor het kopje zelf moet een “Pfand “ van 2 euro worden neergelegd.

Geen wonder want door zijn kunstzinnige opdruk wordt het al snel een collectors-item.

Een hemel van verschil met de plastic bekertjes waar wij het in eigen land vaak moeten mee doen.

 

 

 

Ook alles wat er in de houten stalletjes wordt aangeboden heeft iets met Kerst van doen.

Even verderop is zelfs een glasblazer aan het werk, die kunstwerkjes als deze hier op de foto in een handomdraai voor u te voorschijn tovert.

 

 

 

Er staat ook een Kerststal met levende dieren.

Al ontbreekt de os- wegens te omvangrijk waarschijnlijk- de ezel is er wel.

En ook de schaapjes, wegens geen regen, op het droge.

In “ Märchenland “ kunnen kinderen, zoals dit jongetje hier, zich vergapen aan allerlei betoverende dingen.

 

 

 

Dansende beertjes, sneeuwmannetjes die voorbij skiën.

Het is er allemaal.

En dan is er nog het kerstchalet van “Richie en Christl”, die vandaag zo als Jozef en Maria zouden kunnen doorgaan.

Richie, in het echte leven ook nog muzikant-drummer, brengt hier samen met zijn echtgenote allerlei hippie spullen aan de man.

 

 

 

We verlaten de Kerstmarkt en dalen af naar de “Altstadt “ met zijn adembenemend mooie “Fachhaüser” gebouwd aan de oevers van de “Blau“.

Het “ Fischerviertel “ kent ook heel wat typisch Duitse restaurantjes.

Wij stappen voor de lunch het “Zunfhaus der Schiffleute“ binnen waar Manuela ons met de glimlach en in “Dirndlkleid “ bedient.

Hier flambeert ze als afsluiter “Apfelküchle mit Calvados flambiert dazu Vanilleeis vom Bauernhof”.

 

 

 

Om de stevige maaltijd wat te laten zakken lopen we de Donau langs, die we even verderop oversteken.

Dat brengt ons bij de “Barfuesser”, de “Hausbrauerei” van de stad Ulm aan de Lautenberg, waar Betty ons in het “gemütliche“ Restaurant, bij een hapje, van het zelfgebrouwen bier laat proeven.

 

 

 

Het is al avond als we de “Teutonia “ bereiken, de “Biergarten” van Ulm.

Waar Stefan Beilhardt ons met open armen ontvangt.

Deze zomer vierden we nog de verjaardag van J.Vincent Edwards, de Engelse singer-songwriter, in zijn zaak.

Niet te zot doen vanavond want morgen wacht ons nog een 700 km trip naar huis.

We zien trouwens de volgende morgen Stefan bij het ontbijt toch nog terug.

Samen met zijn echtgenote Steffi runt hij immers ook nog het “ Ibis Budget Hotel “ aan de Neutorstrasse 16.

Al staat “budget” hier niet helemaal op zijn plaats, want het hotel is gloednieuw en heeft alles wat je op een korte trip nodig hebt.

Vrolijk Kerstfeest !

Maak er iets moois van!

(Willy van Bouchaute)

 

 

 

 

 

“ Zolang als er sterren langs de hemel gaan “. 

Met die zin begon het lied dat we in 1985 schreven , special bedoeld voor het Kerstprogramma dat we toen op de lokale radiozender “ Radio You” in Beervelde presenteerden.

Precies in datzelfde jaar kreeg Geert Van Hecke ( De Karmeliet, Brugge ) van de “Guide Michelin” zijn eerste ster overhandigd.

11 jaar later, in 1996, zat de Brugse sterrenchef al aan 3, waarmee hij meteen de eerste driesterrenchef in Vlaanderen werd.

Twintig jaar driesterrenchef, dat konden ze bij “ Michelin “ maandag in Flanders Expo op de voorstelling van hun nieuwe gids 2016 toch niet zomaar laten voorbijgaan.

Het was dan ook de internationale directeur van de Michelin Gids Michael Ellis in hoogsteigen persoon, die Van Hecke deze heel speciale trofee (zie rechtse foto) kwam overhandigen.

Ook Mevrouw Van Hecke deelde in de feestvreugde met een prachtig boeket bloemen.

Na 20 jaar en meer (het zijn er intussen al 30)  samen in de keuken is de liefde blijkbaar nog altijd groot.

Kijk maar eens naar het vertederend plaatje hierboven.

Mireille schoof destijds haar diploma regentes aan de kant om haar echtgnoot in zijn culinaire passie bij te staan, en nam de zaal voor haar rekening.

Net als de boekhouding.

Samen maakten ze van hun “ Karmeliet “ een succesverhaal.

Maar ook succesverhalen stoppen eens.

Want het lange staan en het vele gedraai in een beperkte ruimte hebben intussen hun tol geeist.

Geert sukkelt al een tijdje met de knieën en heupen, zodat hij besloten heeft om in augustus 2016 de deuren van zijn “Karmeliet “ te  sluiten.

Maar helemaal stilzitten gaat hij toch niet doen, want een beetje verderop in de straat wil hij heel binnenkort iets kleinschalerigs beginnen.

Het bloed kruipt dus waar het niet gaan kan.

 

 

 

Er werd geen nieuwe 3-sterrenchef voorgesteld maandag in Flanders Expo.

We moeten het dus verder met deze drie doen.

Als oudste driesterrenchef wou Geert Van Hecke dus geenszins een ster kwijtspelen en deed dat dus ook niet.

Peter Goossens ( Hof Van Cleve) is ook al een habitué intussen, maar kijk toch maar eens hoe hij tijdens het dichtknopen van zijn kakelverse Michelinchef-jas de “Guide Michelin 2016” bewondert.

Gert De Mangeleer was er deze keer niet zelf, dus het was topsommelier en mede-eigenaar van “Hertog Jan” Joachim Boudens die de honneurs kwam waarnemen.

 

 

 

Drie Restaurants krijgen een tweede ster toebedeeld.

Villa in the Sky, het restaurant op het dak van de IT Tower langs de Brusselse Louizalaan, klimt dus nog een etage hoger.

Chef Alexandre Dionisio ( niet op de foto ) kreeg er eerder al één met zijn restaurant “ Alexandre “, maar verloor die weer toen hij vorig jaar hier in trok.

Wat doet zoiets met een mens, een tweede ster binnenrijven?

Veel blijkbaar, al gaat de een daar al wat anders mee om dan de ander.

Het verschil is hierboven duidelijk te zien.

Nick Bril ( The Jane, Antwerpen ) stroopt nu al vol enthousiasme de mouwen op om er alweer volop tegenaan te gaan, misschien wel de aanloop naar een derde ster volgend jaar. Dat zou straf zijn, want op zo’n korte tijd na opening

(20 maanden) al een 2-de ster op het palmares kunnen schrijven is ongezien.

Vandaag maandag is “ The Jane “gesloten, maar Sergio (Herman) wacht nu toch al in the Upper Room Bar met flink wat flessen champagne, die ze vannamiddag met de ganse ploeg soldaat gaan maken.

Eric Fernez, chef van “d’Eugénie à Emilie“ (Baudour), heeft al wat meer moeite om zijn emoties te verwerken.

Ook hij krijgt hier zijn tweede ster.

Dat doet ook bij dochter Emilie, die in datzelfde Baudour het restaurant “ Le Faitout “ runt, de traantjes over de wangen rollen.

Verder zijn er ook tien restaurants, die vandaag beloond worden met één ster, en zeven die hun ster zien verdwijnen.

U ontdekt het allemaal als u op volgende link klikt :

 

http://www.be-gusto.be/2015/12/14/michelin-gids-belgie-2016/ 

 

 

 

Knappe afsluiter ook bij de voorstelling van de “Michelin Gids 2016”.

Met een topchampagne van het huis “ Ruinart”, een exquis menu op basis van eend, griet en haas, en Gentse sneeuwballen als toetje.

Een watertje van San Pellegrino of een biertje van de Confrerie van de Belgische Brouwers ( Biermuseum Brussel Grote Markt), het zorgde voor perfect evenwicht.

Mochten wij een toprestaurant hebben : het vriendelijk meisje, hier op de foto met een rijkgevulde plateau heerlijke desserthapjes, mag morgen zo bij ons beginnen.

De mensen van “Gourmet Invent” die de ingrediënten (Metro) voor het menu  klaarmaakten en de “Hotelschool Gent” die voor de bediening instond hebben er samen hun allerbeste beentje(s) voor gezet.

Mooi in deze dagen voor Kerst.

 

Een kerstboom met allemaal sterren op het podium was ook nog leuk geweest.

Of zelfs een kerststal met alle ingrediënten, zoals het Kindeke Jezus, Maria en Jozef, en de os en de ezel.

En de Drie Koningen met hun ster(ren) , deze keer luisterend naar de naam Geert, Peter en Gert.

En zeker de herders niet te vergeten, ook zij die hun schaapjes al op het droge hebben.

Denk eraan nog vlug even terug te zwaaien naar het Michelinmannetje.

Nog een fijne Kerst !

(willy van bouchaute)

(foto’s : anne-marie couliez)

 

Klik hier voor DE FOTO’S

 

interview met Nick Bril ( The Jane )

 

 

foto : johan jacobs

 

Helmut Lotti is terug !

Met een Engelstalig album nog wel.

“Eindelijk !” , horen we de fans van vroeger nu al zeggen.

Maar laten we die meteen maar waarschuwen voor al te overdreven enthousiasme, want de Helmut van de “Lotti goes classics”-albums en het nog vroegere werk krijgen ze op deze fonkelnieuwe cd niet terug.

Het is dan ook geen album om tussen de soep en de patatten of tijdens de vaat te beluisteren.

Het vraagt dus een beetje inspanning om er ten volle te kunnen van genieten.

En laat dat nu net de maatstaf zijn voor het betere werk.

 

Foto : johan jacobs

 

“Faith” en “Hope”.

Als men aan mensen vraagt om er nog één woordje aan toe te voegen zullen de meesten “Glory” antwoorden.

Remember ook de song “ Faith, Hope & Glory “ van Garth Adam uit 2003 van de full cd  “ Dance on Friday Night “.

Maar daar heeft het album van Helmut dus niks mee te maken.

Al had Lotti het woord “ Glory “ zelfs best kunnen laten staan in plaats van het door “ Love “ te vervangen.

Want “ Faith, Hope & Love “ is niet alleen glorieus gemaakt, maar ook de gospel is nooit ver weg.

De religie is de rode draad, maar het is geen religieuze plaat”, zo staat er letterlijk in de begeleidende mail die we van “ Sony Music “ mochten ontvangen.

 

15 nummers staan er op het album ( zie foto ), dat begint met een cover van Tura’s

 

“ Hoop doet leven “ (1993). Tura zong het nummer ook nog eens op de uitvaart van Fabiola in december 2014.

Lotti schreef eerst de tekst, en koppelde die pas nadien aan Tura’s  nummer.

 

“Eveybody Hurts” is een cover van een REM hit uit 1993, dat ook nog eens in 2010 werd opgenomen door een collectief van artiesten (oa. Met Rod Stewart, Mariah Carey en Robbie Williams ten voordele van de slachtoffers van de aardbeving in Haïti.

Het tempo van de song is bewust ietsje trager gemaakt.

De zanger vindt het zelf één van zijn beste covers.

 

“I’ve got Confidence” 

 is een ouwertje uit 1972 van (pastor-composer) Andraé Crouch wat ons   meteen bij de gospel brengt. De moderne dan wel, want Crouch werkte ook mee aan albums van o.a. Stevie Wonder, Elton John and Quincy Jones ,Michael Jackson en Madonna ("Like a Prayer").

Dat Helmut deze song uitkoos zal vooral te maken hebben met het feit dat  ook Elvis dit nummer coverde op zijn derde en laatste gospelabum “ He touched me” ook al uit 1972.

 

“ Georgia Lee “

Lotti op zijn best in dit gevoelig nummer, een song van Tom Waits uit 1999   over een meisje dat in 1997 vermoord werd in San Francisco en wiens moordenaar nooit werd gevonden.

Waar Waits het nummer origineel brengt met een rauwe lage stem, zingt Lotti  “ Georgia Lee “ kristalhelder en warm, maar met evenveel passie en gevoel.

Niet vaak is het zo dat een cover beter klinkt dan het origineel, maar hier is het alvast het geval.

 

“Won’t you help me “

Het eerste compleet eigen nummer op de Cd.

Naar eigen zeggen geschreven na 2 dagen en nachten dakloos dwalen door  Brussel voor het tv-programma “ Ook getest op mensen”.

Lotti vindt het een beetje jazzy klinken, zoals “ Take five “ een song van Dave  Brubeck, waarvoor we al moeten teruggaan naar 1959.

 

“A Lonely Road”

Tekst en muziek alweer van Helmut.

Melancholisch nummer, en tegelijk een beschrijving van hoe mensen vaak mooie dingen niet meer zien door hun tomeloze ambitie om te scoren in het  leven.

Opmerkelijk en knap is dat Helmut hier ook zelf schuldig pleit.

Muzikaal laat Lotti hier ook horen hoe groot zijn stembereik wel is.

Mooi “picking” gitaartje bij de intro, met later toch een paar “dissonanten” die het geheel wat moeilijker verteerbaar maken.

 

“Hashivenu”

Is een  oud religieus Hebreeuws lied,  ontdekt door producer Wouter Van Belle in een versie van Helen Shapiro.

Want ook de Britse “ Queen of Tonight “ , enkele maanden terug 69 geworden, heeft een album vol gospelsongs opgenomen.

Lotti had het ook aan haar kunnen vragen om het eerste deel van dit nummer op zijn album vol te zingen, maar het is de half-Libanese Lara Chedraoui van de Intergalactic Lovers die het   hier mag doen.

Dus meteen heel wat hoger gezongen, dan de songs die Shapiro met haar diepe alt ooit neerzette.

En nog iets wat deze versie speciaal maakt is dat de opnames in Londen plaatsvonden, met het London Philharmoniker Orchestra nog wel.

 

Nummer 8 op de Cd is er eentje van Adamo.

“Insha’Allah”

Al stond er bij Salvatore in 1967  “Inch' Allah” op de plaat gedrukt.

Helmut heeft er een Engelstalige tekst op gezet, en, zoals hij zelf zegt, het  nummer ietwat geactualiseerd.

 Heel knap gezongen, we horen er zelfs voor een stuk de Elvis van de jaren zestig in.

 

“Serving the Lord”

Origineel is het een song van Princess T. Stewart ( °1922 Omaha ), die aangemoedigd door Mahalia Jackson gospel begon te zingen. Met haar zeldzame contra-altstem was dit  genre haar op het lijf geschreven.

Van de oorspronkelijke trage ballade heeft Helmut een up-tempo nummer gemaakt, dat er best zijn mag. Meer zelfs, in onze oren is het één van de beste vertolkingen op deze full Cd.

 

“When bad luck strikes”

 Muziek & tekst van Helmut, en geschreven na een bezoek aan het concert  van Nick Cave & The Bad Seeds live in de Lotto Arena in Antwerpen.”

 Met een gitaarriff a là Duane Eddy, die ons zo aan “ Once upon a time in the West” doen denken.

 De duivel is hier aan het woord, zegt Lotti over deze song.

 Zijn stem klinkt hier dan ook heel erg diep.

 

“ Make Believe “

Eigenlijk wou Lotti dit op zijn vorige, Nederlandstalige, Cd zetten, maar gelukkig deed hij dat niet, want blijkbaar bleek dit nummer de grondslag te zijn voor het maken van

dit Engelstalig album.

 Lotti op zijn best.

 Er ook even bij zeggen dat u hier een zeer gedreven Andrew Powell aan het  werk hoort. Let u maar op de strijkers, blazers en koortjes.

 Dat Powell top is als arrangeur bewijzen zijn successen als “Wuthering Heights” van Kate Bush en “‘Music”’ van John Miles.

 Ook voor Flip Kowlier, Laïs, Yevgueni en de Nederlandse succesgroep Racoon leverde hij al mooie arrangementen af.

 

“ The Calling “

   Heel mooie ballade, met knap pianospel.

   Ook hier zijn strijkers en koor sterk aanwezig.

   Weetje : de demo werd opgenomen in de studio van Jeff Claeys in Costa Rica.

   Studio, die volledig op herbruikbare energie draait.

 

"I like the way you lie"

 Een compositie van het trio Lotti, Wouter Van Belle en Florean Verschueren met tekst van Helmut.

 Met knap interactief accoustisch gitaartje.

 

"Higher and higher"

 Een nummer van Jack Leroy (Jackie) Wilson uit 1967, de man van ”Reet Petite”.

 Voluit heette het “ You love keeps lifting me higher and higher“.

 Maar Lotti nam de cover van Bobby Darin als uitgangspunt, omdat die toevallig in zijn platenkast stak.

 Waar het bij Wilson wat soberder en wat meer “soul” klinkt met een puur basrifje als intro, is de cover van Darin flink gestoffeerd met tal van instrumenten, goed om een gans

 Vegas-podium” te vullen.

 “ Viva las Vegas “.

 

"Sweet love of mine"

  Als sluitstuk van dit schitterend album kan dit tellen.

  Het thema van “The Deer Hunter”, waarop Helmut een eigen tekst schreef.

  Dit is ongelooflijk mooi gezongen.

  We horen hier zo de romantische Presley van net na zijn legerdienst (1958-1960) in Bad Nauheim (Duitsland).

  De Elvis van “ Can’t help falling in love “ (1961).

  Een mooier kompliment als afsluiter van deze recensie kunnen we niet verzinnen.

 

Nog even meegegeven dat Lotii het album, zoals The King vaak deed, heeft opgenomen met een klein combo en nadien de orchestraties werden toegevoegd.

De CD werd vervolgens afgewerkt in de British Grove Studios, het hoog aangeschreven opnamecomplex van Mark Knopfler (Dire Straits).

(willy van bouchaute)

 

Faith, Hope & Love’ is beschikbaar op

 iTunes, Apple Music, Spotify, Deezer en op bol.com

Op 30 december stelt Helmut Lotti ‘Faith, Hope & Love’ live voor in de Roma. Tickets zijn hier verkrijgbaar.

 

 

 

Gezondheid ?

Patrick Matthys, organisator van Miss Wellness Beauty, weet er over mee te spreken.

Maandenlang was hij door gezondheidsproblemen uit de circulatie, meer zelfs : zijn leven hing zelfs aan een zijden draadje.

Vandaar dat men het een jaartje zonder hem en dan ook zonder een nieuwe Miss Wellness Beauty heeft moeten doen.

Maar zie,  zijn partner en mede drijvende kracht achter de organisatie Anne Rondags ( gans rechts op de foto ) heeft er hem weer helemaal bovenop geholpen.

Vandaar dat hij hier vandaag gezond en wel in het Feest- en seminariecomplex De Vesten” in Laakdal staat , omringd door 15  dames ( moesten er 16 zijn, maar ééntje was ziek ) die  voor de lens van de fotografen poseren , met als doel  volgend jaar in april ( juiste datum staat nog niet vast ) te dingen naar de titel van Miss Wellness Beauty 2016.

16 dames, die in de aanloop naar die finale in het Antwerpse Hilton Hotel zullen worden klaargestoomd door defilé- en etiquettecoach Daisy De Cooman ( gans links op de foto ).

 

 

Dave Ghysels (links achteraan ) die we nog kennen van de “Miss & Mister Gent” verkiezing in Ledeberg mocht de persconferentie in goede banen leiden, en deed dat prima.

Kort en krachtig en met hier en daar een vleugje humor, die zelfs de Nederlanders in de zaal een bescheiden glimlach ontlokte.

Opvallend ook heel wat (nieuwe) Nederlandse sponsors bij deze verkiezing.

Ondanks er zich geen enkele Nederlandse tussen de kandidaten bevindt.

Ook Oost-Vlaanderen laat het blijkbaar afweten.

 

West-Vlaanderen is er wel bij, zei het dan alleen in de persoon van An Sofie Carly, een 24 jarige zaakvoerder van een schoonheidsinstituut.

 

Antwerpen spant de kroon met 6 kandidates : Kunza Syed ( 19, Geel ),

Shari van Looveren ( 18, Kessel ), Yente Daems ( 21, Schilde ),

Sofie Smedts ( 19, Duffel ), Charlotte Greeve ( 33, Duffel ) en

Kayo Maes ( 27, Zoersel ).

 

Limburg moet het met eentje minder doen, met 5 dus : Tamara Reitz ( 22, Houthalen ),

Wendy Timmers ( 34, Alken ), Wendy Pauwels ( 33, Maaseik ),

Frauke Olislagers ( 21, Wellen ) en Sofie Gaethofs ( 39, Hasselt ).

 

Vlaams-Brabant vaardigt 4 finalisten af :  Ina Van Campnehout ( 18, Lembeek ),

Naomi Maris ( 28, Leefdaal ), Kennie Berckmans ( 21, Kampenhout ) en

Aurore Decourit ( 26, Tervuren ).

 

 

 

“We gaan met deze verkiezing zeker niet op zoek naar de dame met de perfecte maten en de schoonste looks”, zei organisator Patrick Mattys in zijn inleidend woord.

Liever een ambassadrice dan een Miss dus.

 " Wellnessambassadrice 2016 " !

Geeft toe, het klinkt niet onaardig.

Maar vermits er nog altijd " Miss " in de titel van deze verkiezing staat hebben wij er vanavond toch een paar gezien, die van ons in april op het hoogste schavotje mogen staan.

 

Wendy Timmers ( linkse foto’s ) is 34 en runt een schoonheidsinstituut in het Limburgse Alken.

De naam alleen al zal bij sommigen onder u meteen een belletje doen rinkelen.

Op radiozender Q-music won Wendy twee jaar terug een ludieke wedstrijd met als titel

“De lekkerste mama van Vlaanderen”, goed voor een fotoshoot en interview in P-magazine.

In dat interview deed “vurige” Wendy een paar ongelukkige uitspraken, waar de (katholieke) school waar ze toen werkte niet kon om lachen, en haar meteen de bons gaf.

Hoe het zit met de vurigheid van die andere Wendy ( Pauwels ) dat hebben we in het interview met haar ( zie onder ) niet kunnen achterhalen, maar vast staat dat de 33-jarige zaakvoerder van een kapsalon en make-up artieste uit Maaseik ook niet stil zit.

De knappe blondine uit Maaseik doet ons een beetje denken aan Marissa Galle uit Maldegem die ooit  nog aan deze verkiezing meedeed, en het daarna ook bij Miss België heel ver schopte.

Om daar het hoogste schavotje te halen was Marissa (net ) niet lang genoeg.

Maar hier zal dat Wendy, ook al niet van de grootste, wellicht geen parten spelen.

Het wordt nog spannend op de Antwerpse Groenplaats.

( willy van bouchaute )

( foto’s : ivan bracke )

 

Klik HIER voor DE FOTO’S

Interview met Patrick Matthys, Anne Rondags en Daisy De Cooman

 

 Interview met Miss Wellness Beauty 2016 finaliste Wendy Pauwels.

 

 

 

Wie denkt dat reuma alleen volwassenen en oudere mensen treft heeft het helemaal mis.

“We zien het al opduiken vanaf de leeftijd van 5-6 jaar” horen we van professor Joke Dehoorne, hoofd van de dienst kinderreumatologie aan het Gentse UZ.

De pijn is bij een opstoot van de ziekte bij kinderen vaak heviger en feller dan bij volwassenen.

Maar die pijn werd gisteren in het Prinses Elisabeth ziekenhuis, de kinderafdeling van het Gentse UZ, toch een heel klein beetje weggenomen door het bezoek van de Sint.

In de zakken van zijn Pieten stak zomaar liefst 500 kg overheerlijke chocolade.

 

 

“ Hand in Hand, Samen tegen Reuma “ is de slogan van de actie(s)  waarmee voorzitter Philippe Carron ( zie foto) , reumatoloog aan het Gentse UZ,  de bevolking wil sensibiliseren rondom reumatische aandoeningen en zo ook fondsen probeert te verzamelen voor wetenschappelijk reuma onderzoek.

Voor de eerste actie rond kinderreumatologie slaat dokter Carron vandaag de handen in elkaar met

Professor  Dehoorne (foto), hoofd van de dienst kinderreumatologie UZ. Gent.

En wie konden ze beter vragen dan de Sint om hier de kinderen te plezieren.

Eenzelfde actie komt er ook nog in het UZ. Leuven en het Paola ziekenhuis Antwerpen.

Wie wat meer wil te weten komen over deze en nog andere acties, die allemaal kaderen rond

“ Hand in Hand, Samen tegen Reuma “, het gezicht van het FWRO (Fonds voor Wetenschappelijk Reuma Onderzoek) dat opereert onder de vleugels van de Koning Boudewijnstichting,  surft maar eens naar  

http://www.r-euma.be/ 

en  luistert  naar onderstaand interview, dat we donderdag samen met professor Dehoorne en dokter Carron hadden.

(wiily van bouchaute)

( foto’s : anne-marie couliez )

 

Interview  dokter Philippe Carron en professor Joke Dehoorne

 

 

 

Wie “Iljo Keisse-Michael Morkov” klopt wint de Gentse Zesdaagse 2015.

Dat waren de woorden van wedstrijdleider Patrick Sercu op de persconferentie in het Gentse Stadhuis enkele weken terug.

Maar hoezeer “Jasper De Buyst-Otto Vergaerde” en “ Kenny De Ketele-Gijs Van Hoecke” ook hun best deden, verder dan plaats 3 en 2 kwamen ze niet.

In een bloedstollende finale en super beveiligd Kuipke besliste Iljo Keisse met een superuithaal een 10-tal rondjes voor het einde de wedstrijd.

In het gesprek dat we net na zijn overwinning met hem hadden ( foto links ) beklemtoonde hij dat hij het niet tot een eindsprint wilde laten komen, en met die winstronde absolute zekerheid wou  inlassen

Al was die er uiteindelijk toch niet nodig geweest, want Morkov maakte het alsnog helemaal af door in diezelfde eindsprint iedereen het nakijken te geven.

 

 

 

 

Verduiveld knap is ze, de Poolse Wojtyra Małgorzata.

26, mooie lange blonde lokken, lange, al dan niet eigen, wimpers en gestroomlijnde benen die ze heel snel kan laten ronddraaien.

Vier van de zes onderdelen van het damesomium haalde ze binnen : de scratch, afvalling, de 500 meter en de baanronde.

Onze landgenote Jolien D’Hoore, die tweede werd, moest vrede nemen met een zege in de achtervolging en de puntenkoers.

 

 

 

 

Wie tijdens de Zesdaagse afstemde op Family Radio kreeg ze allemaal te horen,

de interviews die we hadden met Kenny De Ketele, Gijs Van Hoecke, Michael Morkov, Jolien D’Hoore, Johan Museeuw, Michel Vaarten en nog zovele anderen.

Zes dagen, vaak hectisch, werk in duo met radiocollega Rudi Van Vlaanderen, die ondertussen alle wedstrijden live be-commentarieerde.

 

 

 

 

Dat zich geen noemenswaardige valpartijen hebben voorgedaan is mede te danken aan Nico Impens van I&C parket uit Lochristi.

Nico zorgt er voor dat het ovaal er altijd piekfijn bijligt en alle rimpeltjes direct worden gladgestreken.

Bij Nicole  ( van Nicole & Hugo ) zag hij dat laatste waarschijnlijk niet zitten, maar hij slaagde er toch in om haar een ganse (zang)ronde lang overeind te houden.

Na een interview met Nicole na diezelfde zangronde kunnen we perfect begrijpen waarom het tussen haar en Bobje Verelst ( Bobby Setter ), zoals onlangs in een krant werd neergeschreven, toendertijd niet klikte.

Een van de trouwste en langst meedraaiende sponsors van deze Zesdaagse is

Filip Vanderpoorten ( Baloise ), die zondag bij de finale zijn 10-jarig zoontje

Pieter-Jan had meegebracht.

Pieter-Jan is een fervent fan van Kenny De Ketele.

“Want die rijdt voor de ploeg van mijn pa”, zegt hij, “ en als die niet wint mag

Iljo Keisse ook winnen”.

Maar het mooiste van al is zijn antwoord op onze vraag :  wat hij van zijn vader vindt?

“ Zonder mijn pa stond ik hier niet ! “

Tot slot een welgemeend applaus voor de mensen die er zes dagen lang voor zorgden dat hier alles veilig verliep.

Zeker in deze woelige tijden.

Want om het met de woorden van Pieter-Jan te zeggen : “ Zonder hen stonden we hier niet!”

(willy van bouchaute)

(foto’s : ivan bracke)

 

 

Klik HIER voor DE FOTO’S

 

 

 

 

Donderdagavond is voor de Gentse Zesdaagse altijd al een speciale avond geweest.

Vroeger nog meer dan nu, want het was toen de enige dag waarop er achter de derny werd gereden.

En dat was iets wat de echte wielerliefhebber voor geen goud wou missen.

Het was de dag ook dat de studenten massaal naar Het Kuipke kwamen afgezakt en ook heel wat voetbalploegen, vooral uit het provinciale voetbal.

Het was ook de dag dat het middenplein ( zie foto ) al eens moesten worden afgesloten wegens compleet volzet.

Vandaag de dag is het alle dagen druk, al blijft de donderdag toch iets unieks hebben.

Het waarom komt u zo te weten.

 

 

 

 

De tijd dat de vrouwen wegbleven van de Zesdaagse is ook al verleden tijd.

Het leek wel “ladies night“ in Het Kuipke donderdag.

Dat als je op de piste verschijnt goede benen moet hebben is nogal wiedes.

In de wandelgangen van de velodroom was een professionele masseur druk bezig om iedereen die het wou de benen in te oliën.

De Bavegemse Liesje De Jonge, die tien jaar geleden nog meedeed aan Miss Waregem Koerse wou dit toch wel eens uitproberen..

Hoewel, helemaal nieuw zal dat voor haar als ex-voetballiste wel niet geweest zijn.

De masseur die al de ganse avond mannenbenen had onder handen genomen is ons nog altijd dankbaar.

Of ook zangeres Lindsay, die de pauze kwam vol zingen, voor haar optreden bij hem is langs geweest betwijfelen we.

Wel of niet, het resultaat mag er sowieso best zijn.

 

 

 

 

Wat de avond nog speciaal maakte, was dat Zohra ( ex-2 Fabiola, nu befaamd Dj.) een 10-tal rondjes achtervolging  (1km 66) zou rijden tegen ex-Miss België Joke van de Velde.

Zohra die later op de avond nog een dj-set zou draaien in het Vip-café heeft nu al oog voor de flessen champagne die Garry Hagger na afloop aan beide dames zal overhandigen.

Intussen bekijkt Joke nog eens de steilte van de virage aan de overkant.

Van de Velde zal trouwens even later probeemloos de wedstrijd winnen.

Op een echte pistefiets, met vaste pioen dus.

In tegenstelling tot Zohra die op haar eigen wegfiets de rondjes afhaspelde.

 

 

 

 

 

Ronny Deschacht is al jaren een belangrijke sponsor van de Gentse Zesdaagse.

Voor een foto is hij altijd moeilijk te strikken, maar de aanwezigheid van een beauty als Stephanie (Clerckx)  hielp ons hierbij een handje.

Terwijl onze fotograaf beneden op de piste nog een beeldje schiet van Lindsay en mama Simonne, poseert organisator Rob Discart in het Vip-café nog snel even naast Zohra, vooraleer die aan haar dj-set begint.

 

 

 

 

 Welkom in Gent staat er aan de balustrade geafficheerd.

Aan het gezicht van de altijd vriendelijke Els te zien is dat helemaal gemeend.

Zolang er niemand achter haar tegen de houten planken slaat zal die glimlach er altijd blijven. Zes dagen lang.

Chapeau voor deze dame.

Wie zeker nog altijd welkom is in Gent is Léon Van Bon.

Het is een beetje wennen dat, als we hem “googlen” op internet, je “Nederlands fotograaf” als resultaat zien staan.

Terwijl er eigenlijk eerst “Nederlands topcoureur” zou moeten staan, met 2 ritwinsten in de Tour achter zijn naam en overwinningen in de Zesdaagse van Rotterdam (2011) en Apeldoorn (2009).

In 2007 won Van Bon bij ons ook Nokere Koerse.

Hij eindigde al eerste in etappes van de Giro, Ronde Van Spanje, Ronde van Nederland en werd 2 maal Nederlands Kampioen op de weg ( 2000 en 2005 ).

Enkele jaren terug heeft Van Bon definitief afscheid genomen van de wielersport en maakt hij nu leukweg beeldjes van zijn vroegere collega’s.

Het blijft een beetje vreemd zo’n wielericoon naast ons op de perstribune te zien zitten.

(willy van bouchaute)

(foto’s: ivan bracke)

 

HIER DE FOTO’S

 

 

 

 

 

 

 

 

Pico Bello is de “ Pico Veleta”  Pata Negra de Trevélez Bellota Extra die hier door Guy Peers met finesse wordt getrancheerd.

Zo heet het in vaktaal.

Wie deze unieke stand in “Chef’s Place” zomaar voorbij liep weet niet wat hij heeft gemist.

“ Dit is zowat de “Rolls Royce” van alle Pata Negra’s “ klonkt het uit de mond van de man die al ruim twintig jaar invoerder is van hespen uit Trevélez, het hoogst gelegen dorp in Spanje.

De Waregemnaar, velen nog bekend van de Tv-progamma’s  “De Mol “ en

“ Wie wordt de man van Phaedra?”, legt  u in onderstaand interview haarfijn en met passie de onweerstaanbare eigenschappen van zijn product uit.

 

 

 

Als we twee stappen naar links zetten komen we bij “De Laet & van Haver” uit Hove terecht, die hier op de “Horeca Beurs” met een wereldprimeur uitpakt.

Luc De Laet die enkele jaren terug al zijn “Secreto  07”,  rib-eye van het Spaanse runderras Rubia Gallega gerijpt in een marinade van 7 verschillende kruiden en specerijen, op de markt bracht komt nu met zijn “Butchers Gin”.

Een gin niet allen op basis van aromaten,  maar ook op basis van gedroogd vlees (Secreto 07), wat dus meteen goed is voor een wereldprimeur.

In onderstaand interview geeft Peggy van Haver ( foto ) wat meer tekst en uitleg.

 

 

 

Zomaar weg raken uit “ Chef’s Place “, het kloppend hart van Horeca Expo wordt niet simpel.

“ The Belgian Barista Coffee (School) ” van Gérard Meylaers trekt ook onze aandacht.

Gérard is meester-koffiemaker en mag zich “barista “ noemen, wat zoveel betekent als “koffie-chef-kok “.

Meteen zal het ons duidelijk worden waarom.

De meester tovert voor onze ogen een meesterwerkje te voorschijn.

Een capuccino zoals we eerder alleen nog maar door die andere crack en werelkampioen in "koffie maken" Peter Hernou op Culinaria in Brussel hebben zien doen.

De creatie van Gérard Meylaers kan u in onderstaande video probleemloos volgen.

 

 

 

 

In hal 8, maar buiten “ Chef’s Place “ zien we op de stand van “ Prins en Dingemanse” deze delicatesse liggen.

Het Nederlandse bedrijf is vooral bekend om zijn mosselen, maar heeft ook een mooie selectie oesters in portefeuille.

Waarvan deze “connaisseurs“ ,om in visserstermen te blijven, “ het neusje van de zalm” zijn.

Account-manager Roland Dielman ( Marchant ) geeft onderaan in de video wat meer van deze délicatesse prijs.

 

 

 

Zou er zo iets bestaan als “Horeca-babes” , zoals op het autosalon?

Bij Cava Don Jaime pakken ze alvast uit met deze knappe topmannequin met Russische roots.

Bij elite drink  “Noble” en de kruidenlimonade “Almdudler”  mogen er zelfs twee charmante hostessen opdraven.

Almdudler is ook nog eens bekend van zijn slogan:

"Wenn die kan Almdudler hab'n, geh' i wieder ham!" ("Als ze geen Almdudler hebben, ga ik weer naar huis!").

En net als we dat willen doen komen we deze twee knappe schoonheden van

“ Lipton” tegen, die naar het schijnt de oplossing voor al je problemen hebben.

 

 

 

Op de stand van “Duroc d’Olives” maakt Hendrik Buysse (2-de chef 2 sterren restaurant “ De Kromme Watergang” in Breskens) dit heerlijk buikspekgerechtje klaar.

Over het product zelf geeft Bénédicte Dobbels in onderstaand interview meer uitleg.

 

 

 

 

 

 Indrukwekkend !

Dat is het minste wat je van deze “Ben Martin Outdoor Kitchen“ kan zeggen.

Getekend, Herman Maes van “Maes Inox”.

Herman Maes ontwierp ook al de diamant-oven die in het Belgisch Paviljoen stond opgesteld op Milaan Worldexpo, maar dit is nog van een andere grootorde.

Dit fornuis kon en mocht alleen maar over de weg en dan nog onder politie-escorte naar Horeca Expo worden getransporteerd, als het eerst in Harelbeke in tweeën werd gesplist.

Eens hier in hal 5 aanbeland werd het opnieuw tot één geheel gelast.

 

 

 

 

Jesse Van Bosstraeten ( Brouwerij Het Anker Mechelen ) presenteert hier op Horeca Expo de “Gouden Carolus Indulgence, Whisky Infused”

Bij deze uitgave werd  de Gouden Carolus Cuvée van de Keizer (jaargang 2015) verrijkt met een infusie van Gouden Carolus Single Malt whisky uit een selectie Anker vaten.

“Dit resulteert in een uniek bier: krachtig en volmondig met subtiele toetsen van vanille, eikenhout en chocolade” zegt hun website .

Maar onderaan in het interview zegt Jesse nog wat meer over deze godendrank.

 

 

 

 

Voor we huiswaarts trekken ontdekken we in de Vip-ruimte nog een nieuwigheid.

De Gin “Copperhead Black Batch“, die hier door een charmante leerlinge van

Hotelschool Spermalie wordt gepresenteerd is pas een drietal weken oud , en is de perfecte afsluiter van ons bezoek aan deze succesrijke beurs.

Vijf dagen culinaire verwennerij, ze kennen er wat van hier in Gent.

(willy van bouchaute)

(foto’s : marc de clercq)

 

 

HIER DE FOTO’S

 

Horeca Expo 2015 sfeerbeeld en interviews met Roland Dielman ( Marchant ) en Bénédicte Dobbels ( Duroc d' Olives )

 

 Horeca Expo 2015 sfeerbeeld en interview met Gérard Meylaers (“ The Belgian Barista Coffee (School") 

Horeca Expo 2015 sfeerbeeld en interview met Guy Peers, Peggy Van Haver en Jesse Van Bosstraeten

 

 

 

 

50 Jaar geleden won Eddy Merckx samen met huidig wedstrijdleider van de Gentse Zesdaagse Patrick Sercu hier in het Kuipke zijn eerste zesdaagse.

De “kannibaal” intussen “baron”uit Meensel-Kiezegem met o.a drie wereldtitels op de weg achter zijn naam , vijf Tourzeges en evenveel Giro zeges op zak, was duidelijk geëmotioneerd bij de lovende woorden van organisator Rob Discart aan zijn adres.

Hoe belangrijk deze huldiging was wordt ook onderstreept door de aanwezigheid van zijn echtgenote Claudine Acou, die anders het liefst ver weg van alle spots blijft.

 

 

 

Logisch dat het koningskoppel Merckx-Sercu deze 75-ste jubileum-editie van de Gentse Zesdaagse op gang zouden schieten.

Al krijgt dit laatste woord sinds de bloedige aanslagen in Parijs van vorige vrijdag toch een wrange bijsmaak.

Nooit eerder hebben we bij de start van de Zesdaagse in het Gentse Kuipke zo’n strenge veiligheidsmaatregelen gezien.

In tegenstelling tot de afschaffing van de voetbalwedstrijd België-Spanje dezelfde avond op de Heizel in Brussel, had de organisatie hier besloten om  deze Zesdaagse toch te laten doorgaan.

 

 

 

Wie goed oplet ziet op de linkse foto Iljo Keisse  met zijn smartphone dit plaatje voor de eeuwigheid vastleggen.

Terwijl Eddy Merckx en Patrick Sercu hier nog met een electrisch wagentje de piste worden rondgereden, moet hij het straks met de trappers doen.

En met Michaël Morkov.

Samen zijn zij de grote favorieten en de grootste kanshebbers om zondag met de zegebloemen te zwaaien.

Zeg dat Patrick Sercu het gezegd heeft.

 

 

 

 

Een bijkomende reden waarom alle renners die hier nog tot zondag rondrijden, extra hun best doen zijn de kussen van de bloemenmeisjes.

Iets waar we volledig kunnen inkomen.

Een van de bloemenmeisjes, want er zijn er twee, is Jennifer Byn.

Met haar looks en haar 1m 88 kan deze joviale verpleegkundige aan het Gentse Uz het zelfs in de modewereld ver schoppen.

Nogal wiedes dat iedere coureur hier op de piste nog wat extra hard op de trappers duwt eens hij de meet in zicht krijgt.

We interviewden het symphatieke nichtje van wielrenner Laurens De Vreese

( Astana ) ook voor onze live radio-uitzending ( Family Radio ), wat haar meteen heel wat telefoontjes met felicitaties van haar collega’s opleverde

 

 

 

 

Dat de mensen zich niet laten tegenhouden door de recente gebeurtenissen bewijst deze foto. Woensdagavond werd het zelfs nog drukker dan op de openingsavond.

Of dat lag aan Garry Hagger die voor de tiende (?) keer -hij weet het zelf al niet meer- de pauze kwam vol zingen, laten we in het midden.

Zeker is, dat hij nog altijd zeer geliefd is, vooral bij de dames, en die zien we ook meer en meer in het Kuipke opduiken.

 

 

 

 

Frank Penninckx staat al jaren op zijn vertrouwde plekje in het Vip-café, waar hij samen met zijn charmante equipe de gasten van een lekker kopje koffie “Puro” ( Miko ) voorziet.

Of het meisje links op de foto nu al droomt van zo’n dampend kopje, of ze de ogen sluit uit schrik voor de wel erg nabije kikker, weten we niet zo direct.

Wat we wel weten is dat dit niet zomaar een kikkertje is , want het is de “Pristimantis puruscafeum”, een nieuwe kikkersoort die onlangs werd ontdekt in het Puro Koffie Regenwoud Reservaat in Ecuador, en uit erkentelijkheid voor de steun werd genoemd naar het bekende koffiemerk “Puro”.

In 2011 werd ook al een orchidee Teagueia puroana ( foto rechts ) naar Puro benoemd.

“ Fairtrade “ op de Zesdaagse.

Mooi in deze harde tijden.

(willy van bouchaute)

(foto’s : ivan bracke)

 

Klik HIER voor de FOTO'S