• WEBSITE BANNER EDIT 2a.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 3.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 4.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 5.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 6.jpg

 

“Wat we van de show vonden” vroeg de grote baas ons na afloop van de première midden juli.

Die vraag kwam er niet zomaar, want er is heel wat gesleuteld aan de jarenlange vaste stijl van het huis.

Ben Van den Keybus is een pienter zakenman die vooruit wil in het leven.

“WP”, Hotels & Events.

De rugzijde van het visitekaartje staat al aardig vol : “Aazaert, Saint-Sauveur, Pantheon Palace” met 4 sterretjes onder.

“Moby Dick, Paradiso” met 3.

“ Starckx “ restaurant, Het Witte Paard Revuetempel, Kustheater 't Colisée.

Meer plaats op het kaartje is er niet.

Overgrootvader Louis ( Smets ) , bij wie het eigenlijk allemaal begon, zal wellicht van hierboven bewonderend toekijken hoe zijn achterkleinkind met tomeloze ambitie zijn werk verder zet.

 

 

Met eeuwenlange tradities breek je niet zomaar.

Dus meegaan met je tijd, doe je stilletjes aan.

Enkele jaren terug werd de zaal al eventjes aangepast.

Zo werd er langzaam aan afgestapt van de typische “ Weinstube- en Oberbayern look “, het decolleté van de Dirndls oogde wat minder diep, het oude decor verdween en er kwam een heuse reusachtige “video wall” voor in de plaats.

 

Imagination “ zo heet de nieuwe avondrevue die nog tot en met 9 september loopt in de Vissersstraat 53 in Blankenberge.

Ook hier is ferm aan gesleuteld, niet het minst aan de cast.

Met niet langer Sandrine op het podium.

Bye ook aan Nele Goossens, die na jaren trouwe dienst al tot het huismeubilair behoorde.

Geen Nathalie De Bruyn meer als choreografe en danseres.

Minder zichtbaar, maar ook niet meer aan het lichtorgel, haar man Kris De Sutter.

Bij het vaste huisorkest niet langer Dirk De Schoenmaker aan de sax.

Die maakte vorig jaar al niet langer deel uit van het muzikale team.

Daisy Thijs is er, misschien voor de laatste keer, wel nog bij, maar ook zij voelt de nieuwe (vooral jonge) wind al in de rug.

 

 

De nieuwe zomerrevue van Het Witte Paard noteer je maar best met stip in je agenda.

Meer zelfs, je mag er zelfs een paar uurtjes file voor over hebben.

Muzikaal top, oogverblindende decors – de video wall laat indrukwekkende beelden zien - een ballet om van te snoepen, en internationale acts, die je zo van je stoel blazen.

Van Patrick Onzia wisten we al lang wat voor goede zanger hij wel is, maar Dimitri Verhoeven verbaasde ons meer dan ooit tevoren.

Olala, wat een talent is dit.

Steve Ryckier bewijst hier dat hij heel wat meer kan dan liedjes van Elvis zingen.

En de zusjes Satyn (spreek uit Satijn) zijn gewoon top.

Wat Katy tijdens de tekenact samen met Dimitri Verhoeven hoog boven in de coulissen laat horen (zie video onderaan ) is wereldklasse.

Daisy (Thys ) mag dan wel al wat ervaring hebben met revues als deze, er staat straf volk naast haar.

 

 

Geen geldverslindende buitenlandse grote namen meer op de affiche , zoals The Gibson Brothers, Ottawan, Precious Wilson, Rob De Nijs of Peter Koelewijn.

Wel Nest Adriaensen van The Strangers.

Antwerpen boven dus.

Al wordt die wel een ganse zomer lang omringd door buitenlandse acts.

En dat zijn niet van de minste.

De onderstaande beelden die we vorige donderdag van de show maakten zullen deze woorden staven.

Al vonden we wel dat de beginact beter had gekund.

 

 

De nieuwe weg die Het Witte Paard stilletjes aan het verkennen is, werpt nu al zijn vruchten af.

De commentaren die we na de show opvingen waren beduidend positief.

Al hoorden we hier en daar de quote " dat Nele Goossens het toch ook goed deed “.

De sketches waren inderdaad heel wat minder in aantal – Patrick Onzia is nu eenmaal beter zanger dan entertainer – en de typisch volkse humor van Nele werd nu wat meer bijgeschaafd.

Hoewel dijenkletsers als “ mijn soldaat staat altijd paraat “ en “ uw piemel zit in de weg “ eerder in de namiddagshow met Jacky (Lafon) applaus halen dan hier.

Maar zoals eerder gezegd “ langzaam afbouwen “ is de boodschap.

Dat er ook bewust gekozen is voor meer interactie met het publiek mag ook duidelijk zijn.

Sommers, De Kreuners en “Leef “ van Dré Hazes, het ging er in als zoete koek.

Enig mooi ook hoe Beatles tegen Stones werden uitgespeeld.

Zolang ze het in Het Witte Paard bij live muziek houden – geen beter dan Patrick Desmedt –

blijven we fan.

En uiteraard ook van de zusjes Wendy en Katy Satyn, met wie we na afloop van de show een interview hadden.

Voor tickets en verdere info : “https://www.witte-paard.be/

(willy van bouchaute)

(foto's : ivan bracke)

 

 interview met Katy en Wendy Satyn.